جبهه ملی خارج کشور

از هیلا صدیقی

2012-01-30T17:50:00.001-08:00

سپاس بی نهایت از مهر و دعای خیر همه ی شما که ثانیه به ثانیه هم راه ام بود. امروز جلسه ی محاکمه خوب برگزارشد. گفتنی ها رو گفتم. و شنیده شد. رای قاضی پیر عباسی 4 ماه حبس تعزیری تبدیل به 5 سال تعلیق بود و من اعتراضی به این رای ندارم.

آواز عاشقانه ی ما در گلو شکست
حق باسکوت بود، صدا در گلو شکست

دیگر دل ام هوای سرودن نمی کند
تنها بهانه ی دل ما در گلو شکست

سربسته ماند بغض گره خورده در دل ام
آن گریه های عقده گشا در گلو شکست

ای داد، کس به داغ دل باغ، دل نداد
ای وای، های های عزا در گلو شکست

آن روزهای خوب که دیدیم، خواب بود
خواب ام پرید و خاطره ها در گلو شکست

بادا، مباد گشت و مبادا، به باد رفت
آیا، زیاد رفت و چرا، در گلو شکست

فرصت گذشت و حرف دل ام ناتمام ماند
نفرین و آفرین و دعا در گلو شکست

تا آمدم که با تو خدا حافظی کنم
بغض ام امان نداد و خدا در گلو شکست

یادداشت فرهاد محسنی در سایت احمد توکلی نماینده مجلس شورای اسلامی

2012-01-28T12:42:00.000-08:00

آیا برای طرح «عدم کفایت رئیس‌جمهور» حتماً باید کشور با خاک یکسان شود؟
سایت الف وابسته به احمد توکلی، نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی در یادداشتی با عنوان «برای اثبات عدم کفایت رئیس جمهور چه اتفاقات دیگری باید بیفتد؟» به قلم فرهاد محسنی، نوشت: یکی از اختیارات نمایندگان محترم مجلس که می توان گفت مهمترین ابزار نظارتی ایشان نیز به شمار می‌رود، حق استیضاح رئیس‌جمهور و وزرا می باشد که بر اساس اصل ۸۹ قانون اساسی به آنها اعطا گردیده است. اما اینکه نمایندگان مردم از این حق چگونه استفاده نمایند به درجه استقلال، وجدان حرفه ای و هوشیاری آنها بستگی دارد.

با مروری بسیار سطحی بر عملکرد دولت می توان به راحتی به این نتیجه رسید که نمایندگان گویا فراموش کرده اند که چنین ابزاری نیز در احتیار دارند. اگر ما بطور کلی ارکان جامعه را بر اساس قانون، اقتصاد، سیاست و فرهنگ در نظر بگیریم پرسشی که مطرح می شود اینست که عملکرد دولت کدامیک از این بخشها را از آسیب مصون نگه داشته است؟ متأسفانه به هر یک از این حوزه ها که نظری بیندازیم با حجم انبوهی از سوء مدیریت که همه بخش‌های مذکور را تا آستانه نابودی پیش برده مواجه می شویم.

کدام رئیس‌جمهور تاکنون در برابر نظر ولایت فقیه ایستادگی نموده؟ کدام دولت از اینچنین کابینه بی ثباتی برخوردار بوده بطوریکه دوره عمر وزیران دولت در این دو دوره از کشورهای عراق و افغانستان در دوران بحرانی جنگ نیز کمتر بوده است. مگر سازمان بازرسی و خود مجلس محترم پرونده سنگین تخلفات قانونی دولت را بارها مطرح نکرده است؟ مگر جمیع اقتصاددانان آشفتگی و انهدام اقتصاد را ناشی از بی تدبیری دولت نمی دانند؟ مگر اختلاس باور نکردنی ۳۰۰۰ میلیاردی در همین دولت اتفاق نیفتاده ؟ مگر حجم تحریم ها و تهدیدات قدرتهای خارجی در همین دولت و بواسطه تصمیمات نسنجده همین سیاستمداران به اوج نرسیده ؟ مگر نابسامانی نظام اداری ناشی از انحلال سازمان مدیریت حاصل تفکرات آقایان نبوده؟‌ بودجه ریزی که متعارف ترین امور بوده کجا چنین وخامتی داشته ؟مگر رواج بی اخلاقی در عرصه سیاست و فرهنگ قبل از این دولت از چنین سابقه برخوردار بوده ؟ و ....

نمایندگان محترم آیا برای طرح عدم کفایت رئیس‌جمهور حتما باید کشور با خاک یکسان شود تا شما از این اهرم نظارتی استفاده نمایید؟ نگذارید آیندگان درباره شما و خواب عمیقتان افسانه‌ها بسرایند. لطفا بیدار شوید.

مقاله از اقای رضا تقی زاده - تحلیل گر سیاسی

2012-01-26T15:29:00.000-08:00

مذاکرات اتمی تهران، در سایه قایق‌های توپدار
۱۳۹۰/۱۱/۰۶
حضور نمایندگان ارشد آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در تهران، همزمان با افزایش بی‌سابقه ناوهای جنگی آمریکا و متحدان آن کشور در آب‌های خلیج فارس، و اندکی بعد از اعلام تصمیم جامعه اروپا دایر بر تحریم خرید نفت ایران، فرصت تازه‌ای است که جامعه جهانی، ضمن تشدید فشار‌های جنگی، مالی و روانی، برای انجام گفت‌وگوهای اتمی در اختیار جمهوری اسلامی قرار می‌دهد.
موافقت ایران با پذیرایی دو روزه از نمایندگان ارشد آژانس، از جمله هرمن ناکارتس، رئیس گروه بازرسان و رافائل گروسی، معاون دبیرکل، پیروزی کوچکی است برای عملگرایان درون حاکمیت سیاسی ایران.
دعوت قبلی ایران از بازرسان که در ماه اکتبر سال گذشته به آژانس تسلیم شده بود، بعد از انتشار گزارش فصلی هشت نوامبر یوکیا آمانو که طی آن جمهوری اسلامی مستقیماً به پیگیری آزمایش‌های مرتبت با انفجار اتمی و توسعه ابزار‌های موشکی متهم شده بود، از سوی تهران لغو شد.
دعوت تازه را، نماینده جمهوری اسلامی در روز ۱۴ دسامبر، پیش از تصویب قانون بودجه دفاعی آمریکا در کنگره که در آن تحریم بانک مرکزی ایران منظور شده بود، و متعاقباً امضای قانون یاد شده توسط رئیس جمهور آمریکا در روز ۳۰ دسامبر، و طبیعتاً پیش از تصویب طرح تحریم نفت ایران از سوی جامعه اروپا در اجلاس روز دوشنبه بروکسل، تسلیم آژانس ساخته بود.
با این وجود، و بر خلاف اقدام ماه نوامبر سال گذشته دایر بر لغو دعوت قبلی، و همچنین شکست مذاکرات برنامه‌ریزی شده ماه پایانی سال ۲۰۱۰، در واکنش به ترور دو کار‌شناس شناخته شده اتمی ایران، این بار دعوت از بازرسان آژانس به قوت خود باقی ماند.
تلاش‌های عمل‌گرایان
طی یک اقدام موازی و به منظور فراهم ساختن زمینه انجام گفت‌وگوهای وسیع‌تر با نمایندگان گروه ۱+۵، علی لاریجانی، رئیس مجلس و مذاکره‌کننده اتمی سابق ایران در کسوت دبیر شورای امنیت، و علی‌اکبر صالحی، وزیر خارجه و مذاکره‌کننده سابق دیگری که پیشتر عنوان نمایندگی ایران در آژانس و ریاست سازمان انرژی اتمی ایران را در اختیار داشت، به نوبت به آنکارا سفر کرده و با میانجی‌های احتمالی ترک، مذاکرات چند روزه‌ای را به عمل آوردند.
انجام بازدید روز شنبه هیئت چهار نفره آژانس از تهران، در سایه حضور ناو‌های هواپیما بر آمریکایی در خلیج فارس، و تصویب تحریم نفت ایران از سوی جامعه اروپا، اگرچه نشانه عقب‌نشینی موضعی جمهوری اسلامی در برابر فشار‌ها و پیروزی کوچکی برای عمل‌گرایان درون حاکمیت محسوب می‌شود، در عین حال به معنی پیروزی دیپلماسی قایق‌های توپدار و افزایش شانس رسیدن به توافق اتمی با تهران نیست.
در وضعیت کنونی، حاکمیت سیاسی تهران بیش از هر زمان دیگری طی سال‌های اخیر، متزلزل، فاقد تمرکز فکری، بی‌برنامه و نا‌هماهنگ به نظر می‌رسد. وضعیت توام با سکوت نمایندگان رسمی دولت تهران نیز در واکنش به تحولات سریع داخلی و منطقه‌ای، شبیه مشت زنی است که پس از دریافت ضربه سنگین و غلتیدن به زمین، نیمه هشیار همچنان به ادامه شمارش معکوس گوش می‌دهد.
موضع دولت آمریکا
در نقطه مقابل رهبران جمهوری اسلامی، دولت آمریکا از روند تحولات جاری کاملاً خرسند است. سخنان توام با اطمینان خاطر اوباما در مورد ایران، هنگام ایراد نطق سالانه رئیس جمهور، خطاب به ملت آمریکا، نشانه روشن رضایت خاطر آمریکا از هماهنگی کامل جامعه اروپا و متحدان واشنگتن، در اتخاذ مواضع تنبیهی شدید در قبال ایران و تأثیر گذاشتن محسوس تحریم‌ها علیه ایران است.
در وضعیت کنونی، تنها عقب‌نشینی کامل ایران در مقابل جامعه جهانی، و رضایت دادن یکجانبه و بدون انتظار، نسبت به تأمین کامل خواسته‌های اصلی شورای امنیت و آژانس، از جمله تعلیق غنی‌سازی اورانیوم و همچنین موافقت با انتقال اورانیوم‌های غنی‌سازی شده به خارج (به بهانه مبادله با سوخت اتمی) می‌تواند دولت آمریکا و اوباما را راضی ساخته و رقبای انتخاباتی او را از حزب مقابل تا حدودی ساکت سازد.
رقیب اوباما در انتخابات ماه نوامبر سال جاری، به احتمال قریب به یقین، یکی از سه نامزد اصلی حزب جمهوری‌خواه؛ نیویت گنگریج، میت رامنی و یا ریک سنتروم خواهد بود. هر سه نامزد یاد شده وعده داده‌اند که در صورت پیروزی در انتخابات، ایران را از راه بمباران، وادار به عقب گرد اتمی خواهند کرد.

اوباما موافق بمباران و جنگ تمام عیار علیه ایران نیست، در عین حال هر اقدامی به جز عقب‌نشینی کامل جمهوری اسلامی از مواضع اتمی گذشته نیز نمی‌تواند به حفظ و یا بهبود موضع او در انتخابات یاری دهد.
خطوط قرمز
دولت آمریکا مسلح شدن ایران به بمب اتمی را خط قرمز خود اعلام کرده است. در راه دفاع از این خط قرمز، اگر چه سیاست تشدید تحریم‌های خردکننده به نتایج نسبی رسیده، همزمان خطر درگیری نظامی در تنگه هرمز و احتمال مسدود ساختن آن را نیز افزایش داده است.
خط قرمز دوم آمریکا، برای دفاع از خط قرمز اولیه (اتمی)، هر نوع اقدام ایران برای مسدود ساختن تنگه هرمز اعلام شده است. به منظور دفاع از خط قرمز دوم، هم اکنون بیش از ۵۰ فروند کشتی نظامی مجهز به حدود دو هزار فروند موشک کروز و بیش از ۷۰۰ فروند هواپیمایی جنگنده بر فراز ۳ ناو هواپیمابر در خلیج فارس آماده عملیات شده‌اند.
بالا بردن سطح مقابله و تنوع جبهه‌های رویارویی، امکانات ایران را برای پایداری به شدت تقلیل داده است. برداشتن گام تحریک‌آمیز بعدی از سوی جمهوری اسلامی، در مسیر هر یک از خطوط قرمز اعلام شده، به تلافی و یا تصادفی، حیات سیاسی جمهوری اسلامی را در خطر قرار خواهد داد. رهبران جمهوری اسلامی، تاکنون از رویارویی با چنین خطری پرهیز کرده‌اند.
بازدید گروه بازرسان ارشد آژانس از تهران، که با رضایت و حمایت آمریکا صورت می‌گیرد، یکی از آخرین فرصت‌های باقی مانده برای خروج ایران از بن بست اتمی و خنثی ساختن خطر‌های امنیتی وابسته به آن است.
در صورت از دست رفتن این فرصت، مرحله دوم مذاکرات با نمایندگان گروه ۱+۵ برگزار نخواهد شد. عقب‌نشینی نه چندان غرورآمیز، و یا ادامه رویارویی با جامعه جهانی، و مواجه با نتایج غیر قابل پیش‌بینی آن، دو گزینه اصلی جمهوری اسلامی طی مذاکرات اتمی روز‌های آینده است.

خاور میانه در سال 2012

2012-01-25T10:49:00.000-08:00

پیش بینی کوتاهی از حوادث خاورمیانه در سال 2012
از بررسی نشریات امریکا - بهروز ممتاز

عراق - با خروج ایالات متحده از کشور عراق ، اختلافات بین شیعیان و ستی های عراقی افزایش خواهد یافت . این کشور پایگاه جمهوری اسلامی است و کوشش خواهد کرد نفوذ هر چه بیشتر خود
را در عراق توسعه دهد . شمال عراق منطقه رقابت ترکیه و ایران بوده و برخورد با کردهای
ان منطقه نیز ادامه مییابد .

سوریه - بنظر میرسد بشار اسد ، بدون دخالت نیروهای نظامی ناتو بر کنار شود . با
وجوداختلافات بین مخالفین بشار اسد ، بدون داشتن سازمان نیرومند و متشکل ، احتمال دخالت نیروهای نظامی غرب کم است . در حالیکه فعالیت نیروهای نظامی ناتو در لیبی هفت ماه طول کشید و نیروهای نظامی لیبی هم چندان قوی نبودند ، ولی سوریه دارای نیروهای نظامی قوی تر است و دارای مخازن نفت زیادی مانند لیبی نیست ، لذا کشورهای غربی تمایل چندانی به دخالت نظامی در سوریه ندارند . احتمال جنگ داخلی در سوریه بیشتر است و یشار اسد نهایتا مجبور به فرار میگردد . برنامه جمهوری اسلامی نیز در این میان حمایت از رژیم بشار اسد است تا زمانی که هنوز در قدرت باشد ولی اگر او نتواند مقاومت کند ، جمهوری اسلامی کوشش خواهد کرد که رابطه با نیروها و گروههای جدید برقرار کند تا بتواند نفوذ خود را همچنان در ان منطقه حفظ کند .

بحرین - این کشور تحت حمایت عربستان سعودی خواهد بود و با دیگر کشورهای حاشیه خلیج فارس همکاری خواهد کرد .جمهوری اسلامی حمایت از شیعیان این جزیره که اکثریت جمیعت ان را تشکیل میدهند ادامه میدهد . با عربستان رقابت میکند و مشکلاتی را برای انها بوجود میاورد .

یمن - در این سال گروههای مخالف عبداله صالح با یکدیگر همکاری خواهند کرد و اورا از کار برکنار کرده بکمک نیروهای خارجی یک دولت قابل قبول اکثریت را در یمن برقرار میکنند . گروه القاعده سعی خواهد کرد که در یمن فعالیتهای بیشتری داشته باشد ولی در برابر نیروهای عربستان و امریکا قرار خواهد گرفت .

عربستان سعودی - پادشاه عربستان یا باید با جمهوری اسلامی کنار اید و یا با تکیه به امریکا و غرب در برابر نفوذ جمهوری اسلامی در بین شیعیان شمال ان کشور بایستد . با توجه به فعالیتهای جمهوری اسلامی در منطقه ، عربستان بیش از پیش از کمکهای امریکا برخوردار خواهد شد .

مصر - ارتش مصر در این کشور همچنان دو.لت را کنترل نموده و در اثر اختلافات احزاب ، نظامیان مجبور به عقب نشینی در برابر مردم نخواهند شد . با توجه به مشکلات اقتصادی در این کشور ، دخالت ارتش همچنان لازم خواهد بود . در این سال مخالفتها با اسرائیل در مصر بیشتر خواهد شد .

لبنان - سرنوشت لبنان در این سال وابسته به اوضاع سوریه است . اگر رژیم در سوریه تغییر کند ، حزب اله که از طرفداران جمهوری اسلامی است ، نفوذش در حکومت لبنان کمتر خواهد شد . و الا همچنان به نفوذ خود در لبنان ادامه خواهد داد . در هر صورت لبنان در این سال با مشکلات بیشتری روبرو خواهد بود .

اسرائیل - در سال اینده اسرائیل از لحاظ اقتصادی و نظامی قوی تر میگردد ولی ارامش و ثبات این کشور تا حد زیادی بستگی به صلح و روابط با کشورهای مصر و اردن و سوریه دارد . بطور کلی مشکلات اسرائیل با همسایگانش ادامه خواهد داشت و با برکناری بشار اسد و حکومت او ، ممکن است رژیم جدید ، یک رژیم اسلامی باشد که برای اسرائیل خطر جدیدی بشمار اید .

لیبی - این کشور در سال 2012 در وضعیت انقلابی خواهد ماند بدون یک دولت پایدار و اختلافات بین گروههای مسلح و قبایل گوناگون . وجود ذخائر نفت در این کشور و دخالت کشورهای خارجی در امور کشور از عواملی است که ارامش و ثبات را در لیبی بعقب خواهد انداخت .

اردن - در ابن کشور بر تعداد فلسطینیها افزوده میشود . مردم از رژیم سلطنتی در اردن نا خشنود اند ولی چون در انجا ارتشی قوی و وفادار به حاکمیت وجود دارد کمتر با حوادثی شبیه سایر کشورهای عربی روبرو خواهد شد .

امواج انتقادات از خامنه ای

2012-01-24T14:37:00.000-08:00

«جنبشی که درون نظام وزیدن گرفته است»
توسط مهرداد قاسمفر
زمان زيادی از دعوت محمد نوری زاد از چهره های درون نظام برای پيوستن به جنبش نامه نگاری به آيت الله خامنه ای نگذشت که امواجی از انتقادها نسبت به وضعيت فعلی کشور و شيوه اداره آن برخاست.
از نامه بسيار شديد اللحن ابوالفضل قديانی، عضو سازمان مجاهدين انقلاب اسلامی در اوين که بگذريم، يادداشت حسين علايی، بنيانگذار نيروی دريايی سپاه و بيانيه های کسانی چون علی صنيع خوانی و غلامعلی رجايی در تاييد و حمايت از او و نيز حرف های صريح اللحن عماد افروغ ، موارد قابل تامل ديگر بوده اند.
نکته مشترک همه اين افراد، قرار داشتن در صف درونی نظام و عدم ترديد در دلبستگی شان به آرمان های جمهوری اسلامی است. با اين حال لحن انتقادی آنها از رهبر جمهوری اسلامی ايران بی سابقه خوانده شده است.
عماد افروغ، چهره سرشناس جناح راست در برنامه ای به نام «پارک ملت» در صدا و سيمای جمهوری اسلامی حاضر شد و سخنانی گفت که توجه بسياری را به خود جلب کرد و اعتراض عده ای ديگر را برانگيخت.
عماد افروغ: وقتی قدرت تغيير پيدا می کند به قدرت رسمی، اينها آفت استراتژيک و انقلابی يک جامعه است. يعنی ما همه را می دهيم به اين قدرت رسمی. تخم مرغ ها را در سبد قدرت رسمی می گذاريم و حاصل اش اين می شود که از نقادی و از نظارت غافل می شويم و بالاخره اين را به شما بگويم که هر کسی اگر در معرض نقد قرار نگيرد، در معرض نظارت قرار نگيرد، حسب مردمسالاری دينی، چرخش قدرت صورت نگيرد، مطمئن باشيد که دير يا زود از آن وجه منضبط و قاعده مند خارج می شود و شخصی می شود.
مجری برنامه پارک ملت: ما که مدعی هستيم اتفاقا جريان نقد در کشور بسيار با نشاط و در حال رشد دارد اتفاق می افتد. حالا شما که مزاح نمی فرماييد که؟ حالا بدمان هم نمی آيد که گاهی شوخی کنيم.
پرسشی که در مواجه به اين گسترش نقدها مطرح می شود اين است که اين انتقادها به چه معناست؟ آيا اين فقط يک نمايش ظاهری از سوی وابستگان نظام برای افکار عمومی است و يا واقعا حرکتی جدی است در فضای سياسی مسدود شده ايران؟
دکتر حميد دباشی، جامعه شناس و تحليلگر مسائل ايران می گويد که برای درک اين موضوع بايد به دو نکته توجه کرد.
الان و در اين مرحله مهم نيست که آقای خامنه ای به اين صداها گوش می دهد يا گوش نمی دهد. مسئله اين است که الان عده ای پيدا شده اند که جان خودشان را کف دست شان گذاشته اند و در ملاء عام دارند ابراز نگرانی می کنند نسبت به مسئله ای که بسيار فراتر از شخص رهبری و حتی نظام جمهوری اسلامی است. اينها متوجه مسائل اساسی تری هستند.
به نظر من اين عکس العمل هايی که ما می بينيم منحصر به اين نيست که زعمای نظامی جمهوری اسلامی که به آن اعتقاد دارند، الان متوجه خطر عظيمی شده اند. بلکه به نظر من حتی اعتقادات مذهبی و ايمان آنهاست که الان به مخاطره افتاده است.
حمید دباشی، جامعه شناس و تحلیلگر مسائل ایران
حمید دباشی: به نظر من دو نکته قابل تامل است. يکی اين است که امروز نه فقط مردم ايران بلکه جمهوری اسلامی در يکی از خطرناکترين مراحل تاريخ سی و اندی ساله خود قرار دارد.
يعنی الان اين تحريم ها دارد فشارهای خودش را وارد می کند، تهديدهای نظامی وجود دارد. دانشمندان هسته ای دارند ترور می شوند. عکس العملی که ما از سوی کسانی مثل آقای علايی يا ديگران می بينيم بازتاب احساس خطری است که پاسداران دارند حس می کنند درباره اضمحلال رژيم و فروپاشی کشور.
بخش ديگرش به نظر من اين است که کسانی که به خصوص سابقه های طولانی تری در سپاه دارند، اينها به دليل اعتقادات ايدئولوژيک و مذهبی بوده است که به اين رژيم وفادار و معتقد بوده اند.
الان اينها آيده ال های شان را در معرض خطر می بينند. در نتيجه به اعتقاد من مجموعه دو فاکتور در اين جريان اهميت دارد. يک فاکتور عينی و مادی و فوری، که همان خطر اضمحلال جمهوری اسلامی و خطر تجزيه کشور است.
و ديگری هم بخش فروپاشی ايدئولوژيک و اعتقادات مذهبی و عقيدتی عده ای است که به نظام اعتقاد داشته اند.
ولی اين که از درون خود رژيم اين پايه های مذهبی و اعتقادی فرو بپاشد، نشان دهنده اين است که چيزی در رژيم به مخاطره افتاده است و خود اينها که به ساختار سيستم نزديک هستند، متوجه شده اند. اينها ديگر به اپوزيسيون و اصلاح طلب ها و جنبش سبزی ها و مقوله هايی از اين دست ارتباطی ندارد.
علی افشاری، تحليلگر سياسی نيز در توضيح بالا گرفتن نقدهای آشکار از شيوه اداره کشور چنين می گويد:
علی افشاری: پس از اقدام شجاعانه محمد نوری زاد، ما در روزهای اخير اتفاقی را شاهد بوديم که بخشی از جريان اصولگرا که منتقد وضع موجود هستند به نوعی و بر اساس روش های خودشان به اين مسئله پرداختند.
يعنی به عنوان مثال مطلب جسورانه سردار حسين علايی در روزنامه اطلاعات و يا صحبت هايی که آقای عماد افروغ در برنامه «پارک ملت» کرد و بسيار راحت مسئله حق استيضاح رهبری را مطرح کرد، و حمايت هايی که به طور تلويحی از سوی احمد توکلی در مورد اين افراد صورت گرفت که مباحث مطرح شده از سوی آقای افروغ را کاملا قابل دفاع و درست دانست و همچنين از حمله ای که توسط برخی از نيروهای وابسته به رژيم به منزل سردار علايی شده بود انتقاد کرد، نشان می دهد که ما شاهد بروز يک روند جديد در نظام جمهوری اسلامی هستيم.
البته سمت و سوی اين انتقادات در خطاب قرار دادن رهبری با انتقادات نيروهای اپوزيسيون و جنبش سبز متفاوت است. ولی اين افراد معتقد هستند که به هر حال رهبری مسير درستی را طی نمی کند و تلويحا نسبت به اين مسئله اعتراض خودشان را ابراز می کنند.
حسن شريعتمداری، ديگر تحليلگر اوضاع سياسی ايران معتقد است که اين واکنش ها نتيجه احساس خطر جدی در درون حلقه ای است که خود، همواره و تا کنون از ارکان نظام محسوب می شده است.
آقای خامنه ای همه پل های پشت سر خودش را خراب کرده است. فقط يک تهديد بين المللی فوق العاده يا يک انذار بسيار قوی و يکپارچه از سپاه و نيروهای واقعا موجود در جامعه ايران است که می تواند او را وادار به عقب نشينی کند؛ آن هم در شرايط خاصی که در حقيقت هيچ شانس ديگری برای خودش نتواند تصور کند. مانند اغلب ديکتاتورهای خاورميانه که ديديم که اين پيام ها را تا لحظه آخر نشنيدند.
من شانس زيادی برای درک و دريافت اين واقعيت از سوی آقای خامنه ای نمی بينم و فکر نمی کنم که ايشان چنين درايتی در اين لحظات بسيار حساس از خودشان نشان بدهند.
شريعتمداری: به هيچ وجه قابل قياس با انتقادات پيشين نيست. برای اينکه منتقدين اين بار آقای خامنه ای از اصولگرايانی هستند که تا چندی پيش از وابستگان ايشان و از وفاداران به ايشان بوده اند و اين بار اينها هستند که زبان به طعنه و نقد و انتقاد گشوده اند.
اين امر نشان می دهد که از يک سو احساس خطر به درونی ترين حلقه های نظام رسيده است و مسئول اين ندانم کاری و از هم پاشيدگی اوضاع کشور را شخص رهبر می دانند و از سوی ديگر؛ علاوه بر احساس خطر، اغلب شان آينده ای برای جمهوری اسلامی تحت رهبری آقای خامنه ای متصور نمی شوند. بنابر اين پيشنهاد می کنند که يا ايشان را رفرم کنند و يا اينکه فکر می کنند ابراز اين انتقادات باعث تضعيف و در نتيجه جا به جايی ايشان با زمامداری است که بتواند مملکت را بهتر اداره کند، خواهد انجاميد.
البته برای همه اين افراد اين ريسک وجود دارد که با رفتن آقای خامنه ای، نظام جمهوری اسلامی در شکل فعلی باقی نخواهد ماند. ولی به قدری آشفتگی وضع اينها را به وحشت انداخته است که اينها با قبول اين ريسک در صدد تضعيف کسی برآمده اند که تا چندی پيش او را عمود خيمه انقلاب می دانستند و فکر می کردند که بدون او نه انقلاب و نه جمهوری اسلامی باقی نخواهد ماند.
عماد افروغ ، نماينده پيشين مجلس و از چهره های جناح راست در بخشی ديگر از سخنانش در صدا و سيما گفت:
عماد افروغ: فقهای ما بايد مطمئن شوند که مثلا مقام معظم رهبری کشور را دارد فقهی اداره می کند. يعنی بايد سوال کنند که به هر حال حضرت آيت الله خامنه ای، اين تصميمی که شما گرفته ايد منبع و ادله آن کجاست؟ به هر حال به تدريج يادمان می رود که ما وکيل ايم. قيم نيستيم. قرار نيست که ما در واقع مطلق العنان و بدون توجه به حق مردم، زمامدار امور باشيم.
من الان واقعا تفاسيری می بينم که عنهو مردم واجد هيچ حقی نيستند. صرفا از سر تکليف به آنها نگاه می شود. ولی وقتی امام علی می فرمايد که مرا بر شما حقی است و شما را بر ما حقی است. حق من بر شما اين است که از من اطاعت کنيد و مرا در نهان و آشکار نصيحت کنيد. يا می فرمايند که «با من مثل جبابره سخن نگوييد من مثل کسی نيستم که خودم را عاری از خطا بدانم» اينها چيست؟ اين حرف هايی که معصوم اش می گويد؟ امام می فرمايد که اگر احدی از آحاد جامعه بخواهد رهبر را استيضاح کند حق دارد و رهبر بايد پاسخ بگويد و اگر پاسخ نداشت خود به خود معزول است.
ما مکانيزم را بايد درست کنيم. نه که روز به روز محدودترش کنيم. من واقعا روز به روز احساس می کنم که نظام قيمی بر نظام وکالتی می چربد و اين خطر است و می بايستی درباره آن فکری کرد.»
اما چرا به رغم آنچه که تا چند ماه پيش شاهد بوديم، تيغ تيز انتقادها نه متوجه دولت احمدی نژاد، بلکه مستقيم و غير مستقيم متوجه ناظر بر شخص رهبر جمهوری اسلامی شده است؟
علی افشاری، تحليلگر سياسی در اين باره چنين می گويد:
مطلب جسورانه سردار حسين علايی در روزنامه اطلاعات و يا صحبت هايی که آقای عماد افروغ در برنامه «پارک ملت» کرد و بسيار راحت مسئله حق استيضاح رهبری را مطرح کرد، و حمايت هايی که به طور تلويحی از سوی احمد توکلی در مورد اين افراد صورت گرفت که مباحث مطرح شده از سوی آقای افروغ را کاملا قابل دفاع و درست دانست و همچنين از حمله ای که توسط برخی از نيروهای وابسته به رژيم به منزل سردار علايی شده بود انتقاد کرد، نشان می دهد که ما شاهد بروز يک روند جديد در نظام جمهوری اسلامی هستيم.
البته سمت و سوی اين انتقادات در خطاب قرار دادن رهبری با انتقادات نيروهای اپوزيسيون و جنبش سبز متفاوت است. ولی اين افراد معتقد هستند که به هر حال رهبری مسير درستی را طی نمی کند و تلويحا نسبت به اين مسئله اعتراض خودشان را ابراز می کنند.
علی افشاری، تحلیلگر سیاسی
علی افشاری: نوع سياستی که آقای خامنه ای در پيش گرفته است که سياست دفع حداکثری و جذب حداقلی است و اين امر مرتبا دارد راس نظام را باريک تر و لاغرتر می کند و افراد بيشتری را در نقش آفرينی در نقد سياسی دور می کند.
اين مسئله حکومت را عملا به سمت تک حزبی هدايت می کند. خود اين امر باعث می شود که همه انتقادها و اعتراض ها هم معطوف به شخصی شود که در راس اين سياست قرار دارد. طبيعی است که پس از اين روند انتقادها و اعتراض ها بيشتر به سمت آقای خامنه ای روانه خواهد شد. خود او و نوع زمامداری که در پيش گرفته است به شکل نهادی بستر اين انتقادها را فراهم می کند.
برخی شنيده ها حکايت از بالا گرفتن شکاف ها در درون سپاه پاسداران می کند.
علی افشاری: از گذشته هم اين بحث مطرح بود که سپاه جريان يکدستی نيست. اين شکاف درون سپاه با اتفاقاتی که اخيرا افتاده است، کمی فعال تر و جدی تر شده است.
آقای عزيز جعفری، فرمانده سپاه هم سال قبل به صراحت عنوان کرد که جنبش سبز که او با ادبيات خودش آنها را «فتنه گر» خطاب می کند، حاميانی در سپاه داشتند که ما مصلحت را در اين ديديم که با بحث های اقناع کننده آنها را منصرف کنيم.
مثلا اين که آقای علايی اين جسارت را به خرج می دهد و آن مطلب را می نويسد و بعد هم حداکثر ۱۲ فرمانده سپاه که هيچ کدام از آنها قابل مقايسه با آقای علايی نيستند، در اعتراض به اظهارات آقای اعلايی نامه می نويسند و چهره هايی مثل ذوالقدر، وحيد، رشيد و رحيم صفوی در اين نامه غايب هستند.
با اين حال پرسش نهايی اين است که آيا اساسا آيت الله علی خامنه ای گوش شنوايی برای شنيدن و عمل به نگرانی های اين چهره های سرشناس و منتقد وضع فعلی کشور دارد يا خير؟
حسن شريعتمداری: به نظر من آقای خامنه ای همه پل های پشت سر خودش را خراب کرده است. فقط يک تهديد بين المللی فوق العاده يا يک انذار بسيار قوی و يکپارچه از سپاه و نيروهای واقعا موجود در جامعه ايران است که می تواند او را وادار به عقب نشينی کند؛ آن هم در شرايط خاصی که در حقيقت هيچ شانس ديگری برای خودش نتواند تصور کند. مانند اغلب ديکتاتورهای خاورميانه که ديديم که اين پيام ها را تا لحظه آخر نشنيدند.
من شانس زيادی برای درک و دريافت اين واقعيت از سوی آقای خامنه ای نمی بينم و فکر نمی کنم که ايشان چنين درايتی در اين لحظات بسيار حساس از خودشان نشان بدهند.
حميد دباشی، استاد دانشگاه کلمبيا و جامعه شناس می گويد بيش از آنچه که مهم باشد که آيا آيت الله علی خامنه ای پذيرای منتقدان خودی خواهد بود يا خير، همين پديد آمدن عده ای منتقد از دل سپاه و جناح راست؛ خود، نکته بسيار قابل تاملی است.
حمید دباشی: به طور قطع ايشان اين صداها را می شنود و اينکه حالا گوش می دهد يا خير، حرف ديگری است.
ولی من فکر می کنم الان و در اين مرحله مهم نيست که آقای خامنه ای به اين صداها گوش می دهد يا گوش نمی دهد. مسئله اين است که الان عده ای پيدا شده اند که جان خودشان را کف دست شان گذاشته اند و در ملاء عام دارند ابراز نگرانی می کنند نسبت به مسئله ای که بسيار فراتر از شخص رهبری و حتی نظام جمهوری اسلامی است. اينها متوجه مسائل اساسی تری هستند.
در نتيجه به نظر من اين عکس العمل هايی که ما می بينيم منحصر به اين نيست که زعمای نظامی جمهوری اسلامی که به آن اعتقاد دارند، الان متوجه خطر عظيمی شده اند. بلکه به نظر من حتی اعتقادات مذهبی و ايمان آنهاست که الان به مخاطره افتاده است. مثلا در نامه خواهر شهيد باکری به آقای علايی شما به وضوح اين مسئله را می بينيد.
ما هر چه که راجع به جمهوری اسلامی فکر کنيم، واقعيت اين است که يک عده ای از انقلابيون صدر بهمن ۵۷ با اعتقاد و اعتماد به دنبال اين انقلاب رفتند و جانشان را کف دست شان گذاشتند و اين اعتماد و اعتقاد و ايمان است که الان در خطر افتاده است.

فراخواندن دکتر محمد ملکی به زندان اوین

2012-01-23T21:41:00.000-08:00

سحام نیوز: در این احضاریه از ایشان خواسته شده است تا ظرف مدت سه روز از زمان رویت نامه خود را به زندان اوین، بخش اجرای احکام دادسرای شهید مقدس، معرفی نماید.
به گزارش سحام و به نقل از صفحه شخصی ایشان در فیس بوک، دکتر محمد ملکی که هم اکنون ۷۸ سال دارد، پس از انتخابات خرداد ۸۸، در تاریخ ۳۱ مرداد ماه در منزل خود و درحالیکه در بستر بیماری بود بازداشت شد و مدت بیش از شش ماه را در زندان اوین گذراند. ایشان در طول دوران زندان بدلیل مشکلات جسمی و حمله قلبی چندین بار در بیمارستان بستری شد و نهایتا در اسفند سال ۸۸ از زندان آزاد شد.
پس از آزادی از زندان، طبق کیفرخواست صادره توسط دادگاه انقلاب، ایشان به محاربه، توهین به آیت‌الله خمینى، آیت‌الله خامنه‌اى و نیز تبلیغ علیه نظام متهم گردید. در تاریخ پنجم مرداد ماه امسال، دادگاه دکتر محمد ملکی بطور غیرعلنی برگزار شد که ایشان بدلیل غیرقانونی دانستن دادگاه و در اعتراض به غیرعلنی بودن آن، در دادگاه از خود دفاع نکرد. سرانجام دادگاه، او را در مهر ماه امسال به جرم تبلیغ علیه نظام به یکسال حبس تعزیری محکوم کرد.
دکتر محمد ملکی که اولین رییس دانشگاه تهران بعد از انقلاب بوده است، از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۵ نیز بدلیل اعتراض به انقلاب فرهنگی در دانشگاهها، به مدت پنج سال تحت سخت ترین شکنجه ها زندانی بوده و بار دیگر در اسفند ماه سال ۱۳۷۹ به همراه جمعی از فعالان ملی-مذهبی دستگیر شد و مدت بیش از ۶ ماه را در زندان انفرادی گذراند. ایشان در شهریور ماه امسال در نامه ای سرگشاده به احمد شهید، گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل، شرح مختصری از شکنجه هایی که در زندانهای دوران مختلف دیده است را بازگو کرد و اعلام داشت حاضر است درباره مشاهدات خود از زندانها شهادت دهد. دکتر ملکی در ماههای اخیر، بدلیل نگارش این نامه احضار شده و مورد بازجویی قرار گرفت.

بیانیه جمعی از فعالان مدنی و سیاسی

2012-01-23T15:13:00.000-08:00

در روز های اخیر جو اختناق و گسترش فضای پلیسی شدت یافته است. نهادهای اطلاعاتی و قضایی بدون ارائه دلیل و رعایت اصول دادرسی منصفانه خانم ها پرستو دو کوهکی و مرضیه رسولی و آقایان سعید مدنی، سهام الدین بورقانی، پیمان پاک مهر، احسان هوشمند، محمد جراحی، شاهرخ زمانی، شیث زمانی، شریف ساعدپناه، مظفر صالح‌نیا، علیرضا صادقی و علی نجاتی را بازداشت کرده اند.
دستگیری روزنامه نگاران، پژوهشگران اجتماعی، فعالان کارگری و کوشندگان سیاسی منتقد نشانگر تداوم و گسترش نقض سازمان یافته و مستمر موازین حقوق بشری توسط دست اندرکاران حکومت است.
اما خطر اجرای حکم اعدام قریب الوقوع سعید ملک پور، وحید اصغری، جواد لاری، زانیار و لقمان مرادی بسیار نگران کننده است. همچنین صدور حکم اعدام برای امیر میرزا حکمتی تبعه ایرانی-آمریکایی متهم به جاسوسی نیز با توجه به شرایط خاص سیاسی کشور بر نگرانی ها می افزاید.
حکم اعدام سعید ملک پور دانش آموخته دانشگاه صنعتی شریف و متخصص فضای سایبر توسط دیوان عالی کشور با ایراداتی مواجه شد اما در نهایت در دی ماه ۱۳۹۰ مورد تایید دیوان قرار گرفت و قطعیت یافت. همسر آقای ملک پور توضیح می دهد که وی فقط برنامه ای کامپیوتری را به دلیل تخصصش طراحی کرده بوده که بدون اطلاع وی مورد استفاده برخی سایت های پورنوگرافی قرار گرفته است. سعید ملک پور در اسفند ماه سال ۱۳۸۸در نامه‌ای تکان دهنده شرح داد که بدون مشاهده حکم و کارت شناسایی در میدان ونک به زور بازداشت شده و بعد از آن بلافاصله مورد شکنجه و آزار جسمی قرار گرفته است. او
پس از ۳۲۰ روز در حبس انفرادی، بدون ملاقات و بدون دسترسی به کتاب و روزنامه سرانجام فریب بازجویان را خورد و تن به مصاحبه تلویزیونی داد. بازجویان به وی وعده آزادی داده بودند و همچنین مدعی شده بودند که این اعترافات را برای دریافت پروژه دولتی گرداب می خواهند؛ پروژه ای که علی رغم ادعای ظاهری مبارزه با فساد اخلاقی ماموریت اصلی اش مقابله سایبری با مخالفان حکومت و نیرو های مستقل است.
وحید اصغری فعال سایبری و فارغ التحصیل از دانشگاه هند است. وی هنگام ورود به کشور به اتهام حمل مواد مخدر بازداشت شد. آقای اصغری در فرازی از نامه اش به رئیس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی تهران می گوید: “چشم بند و دست بند مرا شدیدا به چوب بسته و به ـ حالت ـ کاسه سر به سمت پائین آویزان کردند، با طناب و دستبند، شلاق و سیلی می زدند. با ضربه زدن به شکم و پهلو با پنجه بوکس و گذاشتن چاقو زیر گلویم و روی رگ دستم و تهدید به قتل و تجاوز جنسی چند نفره به من به زور هر چه می خواستند را تلقین می کردند و با وعده و اجبار از من اعتراف غیر واقعی و کذب و امضا و اثر
انگشت و نوار مصاحبه ی ویدئویی جعلی بارها گرفتند. در حالی که من فقط متهم بودم.”
جواد لاری از فعالان کارگری است که سه سال را در دهه شصت به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین خلق در زندان گذرانده است. وی پس از اعتراضات در انتخابات ۱۳۸۸ زندانی شد. اگرچه شعبه ۳۲ دیوان عالی کشور حکم اعدام صادره توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی تهران را ارجاع داده بود اما مجددا قاضی صلواتی رییس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران وی را به اعدام محکوم کرد. جواد لاری از بیماری قلبی رنج می برد. وکیل او و خانواده اش می گویند او هیچ اقدامی انجام نداده است که عنوان محاربه بر آن صدق کند.
زانیار مرادی و لقمان مرادی دو شهروند کرد اهل مریوان هستند که در دی ماه ۸۹، به حکم قاضی صلواتی در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران، با اتهام عضویت در حزب “کومله” و دست داشتن در قتل پسر امام جمعه مریوان به اعدام در ملا عام محکوم شدند. این دو زندانی طی نامه ای که منتشر شد اعلام کردند زیر شکنجه و تهدید به تجاوز جنسی مجبور به پذیرفتن قتل شده اند.
از آنجایی که دادگاه های برگزار شده بی اعتنا به رعایت اصول دادرسی منصفانه و عادلانه بوده است و متهمان از حق استفاده از حقوق خود به صورت موثر برخوردار نبوده اند و نهادهای ناظر مستقل نیز در جریان نحوه رسیدگی قضایی آنها قرار نداشته اند، لذا احکام صادر شده برای آنان اعتبار ندارد. فقدان استقلال و بی طرفی قوه قضائیه و سابقه منفی جمهوری اسلامی ایران در نقض برنامه ریزی شده و نظام مند حقوق بشر و اعمال فشار و شکنجه در اخذ اعترافات، صحت ادعاهای حکومت در پرونده های فوق را به طور جدی زیر سوال می برد.
بنابراین ما خواستار الغاء احکام اعدام این زندانیان و اعاده دادرسی محکومان یادشده در دادگاه صالح و آزادی بدون قید و شرط کلیه زندانیان سیاسی و عقیدتی هستیم.
ما معتقدیم کسب جایگاه دوم جهانی در اجرای حکم اعدام لکه ننگی بر پیشانی کشور است و مسئولیت آن با حکومت است. حکومت بر اساس اهداف سیاسی و ناتوانی در توقف سیر صعودی بزهکاری به طور اساسی از حربه اعدام استفاده می کند.
ما با توجه به ناکارآمدی نظام مجازات کنونی در کنترل جرائم سنگین، ضرورت کنار گذاشتن مجازات های مغایر با کرامت انسانی، و پایان بخشیدن به بهره برداری سیاسی حکومت از حکم اعدام، خواهان حذف حکم اعدام از نظام مجازات کشور هستیم

جام جهانی 2022 در قطر - اوضاع اقتصادی مردم کشورهای اسلامی و پول نفت در انجا

2012-01-22T08:17:00.000-08:00

علی افضل صمدی
مردم کشورهای مسلمان در فقر و در زیر ستم دیکتاتورها با بدبختی و نکبت زندگی می کنند
زنها حق رای و یا حتی حق حرف زدن و یا حق رانندگی را ندارند ولی در این کشورهای مسلمان که در قلب اسلام واقع شده اند تجمل وتکبر در اوج
خود قرار دارد چرا؟؟ این چرا و چراهای دیگر را از کشورهای متمدن غرب سئوال کنید
جواب بسیار ساده است این برگشت پول نفت است که کار برای مهندسین و طراحان و بالجبار صنعت غرب تهیه می کند و به دست کارگران کم توقع عرب در قطرو یا کشورهای دیگر بی صنعت مسلمان پیاده می کنند
برج ها و جزایر مصنوعی و تفریگاه های عجیب و با شگوه دردبی و ابوذبی و دیگر کشورهای عربی با همین پول نفت ساخته می شوند و بعد از مدتی بی مصرف خواهند ماند . من باور ندارم این ساخت و سازها آینده ای برای این کشور ها داشته باشد زیرا در اثر ورشکستگی اقتصادی غرب امکانات توریستی جهانیان تنزل خواهد کرد و چشم امیدی که عربها به این صنعت دوخته اند نا امید خواهد شد. افزایش جمعیت جهان و مشکلات اقتصادی جهان آینده ای پر در آمد برای هتل های لوکس ساخته شده در این مناطق را متصور نمی کند. شاید در اثر فقر اقتصادی جهان، المپیک سال 2022 هم انجام نگیرد ولی تا آن زمان کارخانه ها و صنایع غرب مشغول به ساخت و سازهای مدرن با برگشت پول نفت عربها خواهند بود و تا آن زمان هزاران هزار کارگر و مهندس غربی شاغل خواهند بود. بنابراین تصاویر زیر را با این تفکر نگاه کنید
ایده‌های جالب قطر برای میزبانی جام‌جهانی 2022
حاكمان كشورهای نفت خیز اما كوچك عربی برای انجام پروژه های عظیمی با هم رقابت می كنند. دبی به مكانی برای برپایی بلندترین آسمان خراش های دنیا تبدیل شده و ابوظبی شعبه ای از دانشگاه نیویورك را تأسیس كرده و این در حالیست که رقابت بین شیوخ ثروتمند به ورزش هم كشیده شده است به طوریكه این منطقه درحال حاضر حرف اول را در برگزاری مسابقات تنیس و گلف جهان را می زند و هر ساله میزبان شماری از بهترین ورزشكاران دنیاست. با وجود این مسابقات جام جهانی 2022 به میزبانی قطر بزرگترین رویداد ورزشی خواهد بود كه تاكنون در این منطقه برگزار می شود و از آنجا که کشور قطر میزبانی جام‌جهانی سال 2022 را به عهده دارد تمامی سعی خود را کرده تا بتواند یک جام جهانی به یادماندنی را به ارمغان آورد.
قرار است جام جهانی قطر در 8 استادیوم با طراحی‌هایی منحصربه‌فرد و مدرن برگزار شود. پوشش خارجی یکی از آن‌ها دارای نمایشگرهایی است که از آن برای پخش زنده مسابقات استفاده می‌شود. یکی دیگر از این استادیوم‌ها با نوارهای رنگی پوشیده شده که سمبل تیم‌های شرکت‌کننده و به نشانه دوستی، تحمل مشترک و احترام به جام جهانی و قطر هستند.
یک دیگر از استادیوم ها الخور نام دارد که در طراحی آن از صدف‌های دریایی الهام گرفته و به شکل یک چشم بزرگ طراحی شده است. طرفداران و تماشاچیان تیم‌ها می‌توانند زیر سایه سقف متحرک و انعطاف ‌پذیر آن نشسته و از فضای سبز و باغ‌های اطراف نیز لذت ببرند. در طراحی استادیومی دیگر نیز مجموعه ورزش‌های آبی در نظر گرفته شده است. ورودی یکی دیگر از این استادیوم‌ها نیز به پل دوستی بین بحرین و قطر متصل است. این پل، قطر را به جزیره همسایه‌اش متصل می‌کند و یکی از عجایب معماری دنیای عرب است.
تمام این استادیوم‌ها با انرژی خورشیدی کار می‌کنند و اولین رویداد ورزشی فضای باز را رقم خواهند زد که دارای سیستم تهویه کامل در آب‌وهوای داغ صحرا هستند و به این ترتیب با ثابت نگه داشتن دما به کمتر از 28 درجه سانتی‌گراد نمی‌گذارند آب‌ وهوای داغ صحرا، تماشاچیان و ورزشکاران را بیازارد ضمن اینکه این رویداد بزرگ، تجربه ‌هایی از فناوری انرژی‌های تجدیدپذیر را بدنبال دارد

پایگاههای نظامی امریکا در جهان

2012-01-21T23:16:00.000-08:00

چگونه آمریکا در حال گسترش امپراتوری خود می باشد
امیرهوشنگ اریان پور
در حالیکه کشور آمریکا بهیچ کشوری در جهان اجازه نداده است که در داخل سرزمین آمریکا ، آلاسکا، هاوائی، گوام و پورتو ریکو و حتی در نزدیکی های این سرزمین ها پایگاه نظامی ایجاد کند؛ ولی وزارت دفاع آمریکا و مرکز فرماندهی آن " پنتاگون" با تحت فشار قرار دادن سایر کشورها موافقت آنها را برای ایجاد پایگاه های نظامی آمریکا در کشورشان بدست آورده است. اکثر این پایگاه ها فقط از قوانین مصوبه کشور آمریکا تبعیت کرده و کشورهای میزبان حق کوچکترین دخالتی در نحوه عملکرد ، اداره و فعالیت های نظامی آن ندارند. لذا به وضوح می توان نتیجه گرفت که کشور آمریکا با این روش خود توانسته است یک نوع جدیدی از امپراطوری را در خیلی از کشورهای به اصطلاح آزاد جهان بر قرار کند.
تاریخ امپراطوری های مهم جهان از چند هزار سال پیش شروع می گردد. ولی پس از پیشرفت صنعت کشتی سازی و اختراع تفنگ و توپ در قرن شانزدهم، چند کشور اروپایی از جمله پرتقال، اسپانیا، هلند، انگلیس، اطریش و فرانسه ، شروع به کشورگشایی کرده و بیشتر کشورهای موجود آن زمان را که بعضی از آنها دارای تاریخ چند هزار ساله بودند و مناطق و سرزمینهای دور افتاده و ظاهراً بی صاحب در آمریکای شمالی و مرکزی و جنوبی و قاره استرالیا و نیوزلند و حتی قطب شمال و جنوب را به زور نیروی نظامی پیشرفته (آن زمان) به تصرف خود در آوردند. در نتیجه امپراطوری هایی بنام : بریتانیای کبیر، اسپانیا، پرتقال، اطریش، عثمانی و فرانسه بوجود آمدند.
بعضی از این امپراطوری ها چون پرتقال و اسپانیا بتدریج مستعمرات خود را در دنیا از دست دادند، و پس از جنگ بین المللی اول امپراطوری های اطریش و عثمانی نیز مضمحل گردیدند. در سال 1948 آخرین امپراطوری جهان یعنی بریتانیای کبیر نیز پس از مبارزات سرسختانه مردم شبه قاره هندوستان مجبور به واگذاری حکومت به مردم هندوستان گردید و دست از داشتن امپراطوری برداشت.
البته کشورهای دیگری چون: آلمان، ایتالیا و ژاپون نیز داعیه ایجاد یک امپراطوری را در سر می پروراندند، ولی با شکست در جنگ دوم جهانی خواسته آنها عملی نشد.
پس از پیروزی در جنگ جهانی دوم کشورهای آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی هر دو نوع دیگری از امپراطوری را برای خود براه انداختند. 1- اتحاد جماهیر شوروی با تصرف کشورهای اروپای شرقی و وادار نمودن آن ها به پیوستن به بلوک کمونیستی امپراطوری سوسیالیستی را بوجود آورد. این امپراطوری با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال 1989 خود بخود از بین رفت . 2- ولی کشورآمریکا امپراطوری خود را به طریق دیگری پایه گذاری نمود!
نیروهای مسلح این کشور که در اواخرسال 1945، با عقب زدن نیروهای متجاوز آلمانی و متحدانش وارد سرزمینهای فرانسه، آلمان، ژاپون، ایتالیا و غیره شده بودند؛ بنام برقراری صلح و حفظ امنیت و پشتیبانی لجستیکی از مردم این سرزمین ها و بهبود وضع خراب اقتصادی آن کشورها، شروع به ایجاد پایگاه های عظیم نظامی نمود. پس از گذشت بالغ بر 60 سال از آن تاریخ هنوز این پایگاه ها در آن کشورها به فعالیت های خود ادامه می دهند!؟
بر مبنای گزارش سالیانه وزارت دفاع آمریکا بنام: “ Base structure report” که صورت واقعی املاک ارتش آمریکا را در خارج سرزمینهای آمریکا ارائه کرده است؛ اشاره به 702 پایگاه در 130 کشور جهان گردیده است. ولی بطور قطع مسلم است که تعداد پایگاه های آمریکا در سایر کشور هابیش از رقم یکهزاراست.
برخلاف مردم سایر کشورهای جهان که علاقمند ند تا بدانند در کشورشان چه می گذرد ؟ شهروندان آمریکایی نه علاقمندند که بدانند و نه تشخیص می دهند که چگونه کشورشان از طریق ایجاد پایگاه های نظامی در سایر کشورهای جهان توانسته است بربیشتر آن کشورها چیره شده و به نحوی بر آنها امر و نهی کند. ممکن است این عدم آگاهی شهروندان آمریکایی را به علت محرمانه نگه داشتن این فعالیت های سیاسی و نظامی دانست.
شبکه زنجیره ای پایگاه های آمریکا در پنج قاره جهان ( بجز قطب جنوب) بررویهم تشکیل یک نوع امپراتوری جدیدی را داده است که دارای مختصات خاص مربوط به خود بوده و در باره اش در هیچ یک از کلاسهای درس جغرافیا صحبتی نمی شود.
بدون پی بردن به ابعاد عظیم این پایگاه های کمر بندی که آمریکا بدور زمین کشیده است، بسختی امکان پذیر است که بتوان نتیجه گرفت که این امپراطوری جدید که ستونهای اصلیش بر روی قدرت نیروهای نظامی آمریکا بنا شده است، تا چه میزانی به اصول قانون اساسی آمریکا لطمه زده است!؟
پس از پایان جنگ جهانی دوم و جنگ کره ، ایجاد این پایگاه های نظامی در سطح دنیا شروع گردید. هدف آمریکا و بعضی از کشورهای غربی در پشتیبانی از ایجاد این پایگاه ها در مرحله یکم جلوگیری از نفوذ اتحاد جماهیر- شوروی که به سرعت مشغول توسعه نفوذ خود در کشورهای اروپای شرقی ، خاور دور ، خاور میانه و افریقا بود.
ولی پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و آزادشدن ده ها کشور که یا جزو مستعمرات شوروی بوده و یا بصورت اقمار آن کشور بحساب می آمدند و با توجه به این حقیقت که به دلایلی کشور روسیه دست از حالت تهاجمی خود برداشت و دیگر خطری کشورهای آزاد جهان را تهدید نمی کرد. مشاهده می کنیم که نه تنها تعداد پایگاه های آمریکا رو به کاهش نرفت، بلکه روز بروز تعداد آنها بیشتر گردیده است. ضمناً این پایگاه ها، ظاهراً از حالت دفاعی خارج شده وعملناً به صورت پایگاه های تهاجمی در آمدند.
پس از وقایع ناگواریازدهم سپتامبر 2001، تغییر کلی در سیاست خارجی - نظامی آمریکا در مورد وظیفه اصلی پایگاه هایش در سطح جهان داده شد و مبارزه با تروریسم جهانی را در راس وظایف این پایگاه ها اعلام نمود.
به نوشته چالز جانسون در کتاب Nemesis” “ تا سال 2005 برابر گزارش وزارت دفاع آمریکا تعداد این پایگاه ها بالغ بر 737 بوده است ولی از آن سال به سرعت تعدادشان افزایش یافته و به بیش از یکهزار رسیده است.
ر 46 کشور جهان آمریکا فاقد پایگاه نظامی و یا حضور افراد نظامی می باشد.
در 156 کشور جهان افراد نظامی آمریکا حضور دارند.
در 63 کشور جهان آمریکا دارای یک یا چند پایگاه نظامی است.
پس از وقایع 11 سپتامبر 2001 ، آمریکا در 7 کشور جهان بالغ بر 13 پایگاه نظامی ایجاد کرده و در آنها بیش از 255 هزار نیروی نظامی مستقر کرده است.
به این طریق آمریکا موفق شده است کنترل دریاها و سرزمین های جهان را در دست گرفته و به طریقی بر اکثر کشورها فرمانفرمایی کند. برای رسیدن به این هدف وزارت دفاع آمریکا از 12 ناوگان مستقل دریایی عظیم ( Task force) خود که در راس هر ناوگان یکی از ناوهای هواپیما بر قرار دارد استفاده می کند.
در هر "ناوگان مستقل" علاوه بر ناو هواپیما بر چندین فروند رزم ناو، ناوشکن، فریگیت، زیردریایی، ناو پشتیبانی لجستیکی، مین جمع کن و غیره شرکت دارند . سلاح این ناوگان شامل انواع موشکهای دریا به دریا، دریا به هوا، دریا به زمین و موشک های قاره پیما مجهز به کلاهک اتمی، یا کلاهک معمولی، توپهای دور زن با کالیبر بیش از 10 اینچ و انواع هواپیما ها و هلیکوپتر ها و غیره است .
با استفاده از این 12 ناوگان مستقل و پایگاه های هوایی، نظامی و دریایی خود در خارج آمریکا در حالیکه بیشتر این پایگاه ها مجهز به آخرین دستگاه های پیشرفته الکترونیکی ( شنوایی و بینایی) و به گونه بسیار محرمانه مشغول جمع آوری اطلاعات در کلیه امور مردم کشورها ( طرز تفکر آنها، اظهاراتی که می کنند، فاکس هایی که می فرستند، ای – میل هایشان به یکدیگر، اطلاعات سیاسی، اقتصادی، صنعتی، کشاورزی، پزشکی ، دامداری و غیره ) می باشند.
علت اینکه پنتاگون علاقمند است پایگاه های دایمی خود را در عراق بوجود آورده و آن کشور را به امپراطوری وسیع خود بپیوندد، بخاطر ذخایر نفتی بسیار غنی که ضمناً استخراج آن نیز آسان است می باشد . ملت های مسلمان جهان بر رویهم بین دو سوم تا سه چهارم ذخایر شناخته شده نفت و گاز جهان را در اختیار دارند. اگر آمریکا بتواند به همه این ذخایر انرژی دست یابد، در آن صورت خواهد توانست با استفاده ازقدرت وتو و جلوگیری از دستیابی سایر کشورهای صنعتی جهان به این منابع انرژی، آنها را وادار به اطاعت و فرمانبرداری بیشتری کند. ضمناً با نشان دادن مسلمانان جهان به گونه مردمان خبیث و دیو صفت و دشمن ( غربیان متمدن!) و شهروندان آمریکایی ؛ در آنصورت مشکل نخواهد بود که اکثرعملیات خلافی را که سازمانهای ضد تروریستی دولتی آمریکایی علیه "تروریست های مسلمان!" انجام می دهند به گونه ای موجه و برحق برای مردم آمریکا توجیه نماید.
با پیروی از اینگونه نظرات است که وزارت دفاع آمریکا و مقامات مسئول تصمیم گرفته اند ، پایگاه های خود را در مناطقی بنا کنند که احتمال بیشتری برای ایجاد خطر و " شرارت" دارا می باشند.

با بکار گیری این گونه پایگاه های الکترونیکی در سطح جهان وزارت دفاع آمریکا دیگر نیازی به داشتن نیروی زمینی بزرگی که از چندین میلیون نفر تشکیل می شود نخواهد داشت. به این دلیل وزارت دفاع آمریکا طی طرحی مشغول برچیدن تعداد کثیری از پایگاه های نیروی زمینی خود در سرزمین آمریکا و خارج آمریکا است.
ایران در محاصره پایگاه های نظامی آمریکا
نتیجه گیری
بوضوح مشخص است که ایالات متحده آمریکا تصمیم دارد امپراتوری خود را در سطح جهان گسترش داده و در باقیمانده 46 کشوری از جهان که تا این زمان موفق به ایجاد پایگاه در سرزمین هایشان نشده است، پایگاه های خود را تاسیس کند.
با توجه به وجود پایگاه های آمریکا و حضور نیروهای دریایی- هوایی - نظامی آن کشور، در کشورهایی که در همسایگی ایران قرار گرفته اند، به آسانی متوجه می شویم که ایران در محاصره نظامی – اقتصادی قرار گرفته است.
ارتش چند میلیونی ایران از نوع ( سیاهی لشگر) بهیج وجه نمی تواند در مقابل حملات هوایی و موشکی و دریایی آمریکا کارساز باشد. در نتیجه نابودی تاسیسات زیر بنایی کشور که در طول 86 سال گذشته با خون دل و مشکلات فراوان بوجود آمده است در چند روز نابود خواهد شد .
با توجه به این واقعیت آیا هنوز هم مقامات مسئول رژیم جمهوری اسلامی ایران اصرار دارند که با سرسختی غیر قابل تصور به لجاجت و دهن کجی و مخالفت با کشورهای غربی در موارد مختلف از جمله :غنی سازی اورانیوم، پشتیبانی از حزب الله لبنان و حماس فلسطین و شیعیان عراق و دشمنی با اسرائیل و غیره ادامه دهند!؟
ادامه این گونه اعمال غیر مسئولانه مسئولان رژیم جزورشکستگی اقتصادی و تجزیه و نابودی کشور و از بین رفتن میلیونها مردم بیگناه ایران و دشمنی اکثر ملتهای جهان چه نتیجه دیگری برای ملت ایران در برداشته و خواهد داشت؟
امیر هوشنگ آریان پور
ویرجینیا –ژانویه 2012
این گردآوری با استفاده از منابع مشروحه زیر در اندیشگاه ملی ایرانیان تهیه شده است:
منابع :
www.dailykos.com/story
Wikipedia the free encyclopedia
En.wikipedia.org/wiki/development_of_the_united_state_military
Nemesis: The last days of the American republic. By Chalmers Johanson
U.S. Military troops & bases around the world
www.globalpolicyorg/empire/intervetion
American Military bases around the world
www.libsic.edu/bob/class/clis73

تحریم انتخابات - اعلامیه مشترک

2012-01-19T22:32:00.000-08:00

اعلاميه مشترک ٩ حزب و سازمان در مورد انتخابات مجلس شورای اسلامی
دعوت برای تحريم انتخابات فرمايشی!
با تحريم فعال انتخابات فرمايشی،جنبش اعتراضی عليه استبداد را پرنمودتر کنيم!
پنجشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۰ - ۱۹ ژانويه ۲۰۱۲
در جمهوری اسلامی انتخابات هیچ گاه آزاد و دمکراتيک نبوده است، اما انتخابات دوره نهم مجلس شورای اسلامی که قرار است در روز ١٢ اسفند ماه برگزار شود، جزو غير دمکراتيک ترين انتخابات در طول حیات این رژیم است. گردانندگان حکومت در ادامه سرکوب اعتراضات مردم طی سال های گذشته و به ويژه بعد از انتخاتات ۲۲ خرداد سال ۸۸، تصميم گرفته اند انتخاباتی را برگزار کنند که در آن تنها "ذوب شدگان در ولايت فقيه" به مجلس راه يابند. آن ها می خواهند مجلسی را تشکيل دهند که مجری دستورات ولی فقيه و نيروهای نظامی ـ امنيتی باشد. انتخابات دوره نهم مجلس، انتخاباتی فرمايشی در فضای امنیتی است. برای برگزاری آن، سران رژيم وسيع ترين اقدامات امنيتی را تدارک ديده و فضای سياسی کشور را به وجه شديدی پليسی کرده اند. در هيچ انتخاباتی فضای سياسی کشور در اين حد بسته نبوده است. با اين وجود خامنه ای رهبر حکومت و نيروهای نظامی ـ امنيتی به شدت نگران انتخابات و سرريز شدن نارضايتی ها و خيزش خودجوش مردم، برآمد جنبش های اجتماعی و جنبش اعتراضی سراسری در جريان انتخابات هستند.

برای اولين بار در حيات جمهوری اسلامی وسيع ترين بخش نيروهای سياسی اپوزيسيون خارج از نظام و اپوزيسيون درون نظام به مخالفت با انتخابات فرمايشی برخاسته اند. همسوئی مجموعه اين نيروها در عدم شرکت و تحريم انتخابات مجلس، حکومتگران را به وحشت انداخته است. سران حاکم در حالی که در اولين انتخابات پس از انتخابات سال٨٨ و برآمد اعتراضی ميليون ها تن، بیش از هر دوره ای نیازمند مشارکت مردم برای نشان دادن مشروعیت جمهوری اسلامی هستند، اما به دليل هراس از واکنش غير مترقبه مردم و خارج شدن کنترل انتخابات از دستشان و افتادن ابتکار عمل به دست مردم، اختناق در جامعه را بیش از پیش گسترش داده و از تامين حداقل های لازم برای داغ کردن تنور انتخابات چشم پوشيده اند. این مجموعه ، آنان را نگران افت مشارکت مردم در انتخابات و خالی ماندن حوزه های رای گيری کرده است. قوه قضائيه رژيم با هدف مقابله با اقدامات نيروهای اپوزيسيون و منتقد، با صدور اطلاعيه ای: "انتشار هرگونه محتوا با هدف ترغیب و تشویق مردم به تحریم و یا کاهش مشارکت در انتخابات، دعوت به تجمع اعتراض‌آمیز‌، اعتصاب‌، تحصن٬ انتشار و تبلیغ علائم تحریم انتخابات گروه‌های ضد‌انقلاب و معاند و انتشار هجو یا هجویه و یا هرگونه محتوای توهین‌آمیز در فضای مجازی علیه انتخابات" را جرم اعلام کرده است.

انتخابات فرمايشی مجلس نهم در شرايطی برگزار می شود که کشور ما بر اثر سياست های تنش زا و نابخردانه رژيم، تحت فشارهای شديد بين المللی قرار دارد. خطر حمله نظامی افزايش يافته و تحريم های بين المللی که ابعاد بی سابقه ای پيدا کرده، بر اقتصاد کشور ضربه جدی زده، ذخاير ارزی حاصل از فروش نفت و دسترنج مردم از بين رفته و فقر و بيکاری در کشور با شتاب درحال گسترش است. تشديد و گسترده تر شدن هر چه بيشتر تحريم ها از جمله تحريم بانک مرکزی می تواند اقتصاد کشور را فلج کند و گروه های وسيعی از جامعه را به فلاکت بيشتر سوق دهد.

با وجود وضع مخاطره آميز کشور که نيازمند اتخاذ تدابير معقولانه برای رفع خطر حمله نظامی و توقف تحريم های بين المللی است، به دستور خامنه ای رهبر حکومت نيروهای نظامی هم چنان برای قدرت نمائی دست به مانورهای نظامی می زنند، با تهديد به بستن تنگه هرمز تشنج در منطقه را تشديد می کنند، فضای پادگانی را بر کشور حاکم می گردانند و با سلب کامل حق رای مردم در تدارک تشکيل مجلس فرمايشی و مجری نظر خامنه ای ولی فقيه حکومت هستند.

مردم ايران!

ما ٩ حزب و سازمان سياسی که همواره از حق رای شما دفاع کرده ايم، تحريم انتخابات فرمايشی مجلس شورای اسلامی را اقدامی در جهت تشديد مبارزه عليه استبداد حاکم و تقويت جنبش های اجتماعی و جنبش اعتراضی سراسری می دانيم و بر اين نظر هستيم که تحريم فعال انتخابات فرمايشی مجلس، جلوه جنبش های اجتماعی و جنبش اعتراضی سراسری را پرنمودتر می کند و تلاش حکومت را برای بهره گيری از رای شما، جهت مشروعيت بخشيدن به سياست هائی که کشور ما را به سوی فاجعه سوق می دهد، خنثی می سازد. با عدم شرکت در اين انتخابات فرمايشی، اعتراض خود را عليه عدم کارآئی، فساد، رکود اقتصادی، تورم، بيکاری، فقرفزاينده، اختناق و سرکوب، عليه سياست خارجی ماجراجويانه و تنش زا که به افزايش خطر جنگ و تشديد تحريم های اقتصادی انجاميده است، اعلام کنيد.

نيروهای آزاديخواه!

عدم شرکت در انتخابات و سياست تحريم فعال توسط نيروهای جنبش آزاديخواهانه مردم ايران، فرصت مساعدی را برای برآمد مشترک و گسترده در اين عرصه را فراهم آورده است. بايد با فعال کردن شبکه های اجتماعی، برگزاری گردهمائی و سخنرانی ها، پخش اعلاميه و تراکت ها و ديوارنويسی عليه انتخابات فرمايشی حرکت کرد و مردم را به عدم شرکت در رای گيری انتخابات فرمايشی دعوت نمود. بايد بکوشيم با پيشبرد تحريم گسترده انتخابات، قدرت نيروهای آزاديخواه و مردم را در مقابل قدرت رژيم به نمايش بگذاريم.

ما همه نیروهای آزادیخواه و دمکرات ایران را به یک برآمد مشترک و متحد در مقابله با نقشه حکومت برای برگزاری انتخابات فرمایشی مجلس فرا می خوانیم.

اتحاد جمهوریخواهان ایران
حزب دمکرات کردستان ايران
حزب دمکراتیک مردم ایران
حزب کومه‌له کردستان ایران
جبهه ملی ایران ـ اروپا
سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران
سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
کميته همآهنگی ارتباطات شورای موقت سوسیالیست‏های چپ ایران
شورای همآهنگی جنبش جمهوریخواهان دمکرات و لائیک ایران

رئیس جمهور برزیل و نوشته ای از شاملو - فرستاده روشنک رهائی

2012-01-19T08:00:00.000-08:00

آن چه زندگی می‌طلبد شهامت است »
جيوما هوسف در دادگاه نظامی
عکسی که به تازگی در برزيل منتشر شده و مردم اين کشور را مجذوب خود کرده است؛ دختری ۲۲ ساله در برزیل است که پس از ۲۲ روز شکنجه، سربلند در دادگاهی نظامی مقابل قضات‌‌ ایستاده است که چهره خود را از نگاه دوربين پنهان می‌کنند. این دختر جوان که سال ۱۹۷۰ در دادگاه نظامی ریودوژانیرو محاکمه شد کسی نیست جز جيوما هوسف رئيس جمهور فعلی برزيل.
عکس جيوما هوسف جوان در دادگاه نظامی و ويدويی در همين زمينه اخيرا توسط يک خبرنگار برزيلی به نام ریکاردو آمارال منتشر شده است و به نوشته روزنامه فرانسوی فيگارو، ريکاردو آمارال اين عکس را در آرشيو پليس نظامی برزيل پيدا کرده است.
نوشته سايت فرانسوی «رو ۸۹ »، جيوما هوسف، که در جوانی عضو گروه چپ افراطی موسوم به « کوماندوی آزادی بخش ملی» بود که عليه ديکتاتوری نظامی در برزيل مبارزه می‌کرد سال 1970
وتوسط پليس مخفی برزيل دستگير شد.
یوما هوسف در کنار لوئیس لولا داسیلوا
وی به مدت ۲۲ روز تحت شکنجه بود اما در این مدت هيچکدام از همرزمان خود را لو نداد و در نهایت پس از شکنجه و حبس، در دادگاه نظامی ريودوژانيرو محاکمه شد و با سری افراشته مقابل قاضيان نظامی‌ای که در رویارویی با فلاش دوربین، چهره‌ خود را با دست می‌پوشاندند، ايستاد.
اول و آخر حاکمیت یکی است و فرقی ندارد
متن زیر بازنگری دورانی است که همگی بدنبال فرصت دادن به حاکمیت جدید جمهوری اسلامی بودند تا"انقلاب به راه راست "هدایت شود و خواسته های مردم را به اجرا در آورد. وقتی جامعه منتظر میماند تا دولتیان و سیاستمداران حرفه ای برایش برنامه ریزی و سازمان دهی کنند در واقع اجازه میدهد تا عمال و کارگزاران سیاسی سرمایه داری، پلیس و سپاه و ارتش خود را سازمان داده تا بزودی سرکوب ها را آغاز کنند. اعلام نیاز به داشتن صبرو حوصله از سوی سران حاکمیت و پدر طالقانی و احزاب سیاسی همچون حزب توده وطرفداران دانشجویان پیرو خط امام چیزی جز توسل به "ریسمان آسمانی" دولت سرمایه نبود. فقط طرح و پیگیری مطالبات اجتماعی همچون شوراهای محله، محل کار، شهر وروستا و استان، انحلال نیروهای سرکوبگر نظامی و مسلح شدن همه جامعه و تشکلیل شوراهای دفاع از شهر و روستا و کشور، انتخابی شدن کلیه مناصب قضائی و مسئولین زندانها، برقراری دستگاههای نظارتی عمومی برای تمامی ارکان دولت، میتواند تضمینی برای حاکمیت جامعه بر سرنوشت خویش را فراهم کند. اگر دولتی از شروع بکار خود دست به سانسور زد و به آزادیهای فردی و اجتماعی تعرض کرد دیگر نمیتواند در جهت خواسته های جامعه عمل کند. باید در مقابلش ایستاد و انرا به عقب زد. نوشته شاملو با قلم خود او گوشه ای از اوائل انقلاب را بیان کرده است. آنرا با هم بخوانیم.
از:احمد شاملو
براي كسي چون من كه به دليل ناراحتي جسمي نمي تواند براي دفاع از حق خود سلاح بردارد و ناگزير است تنها به قلم زدن اكتفا كند، ادامه مبارزه از خارج كشور فقط در صورتي قابل توجيه است كه سرپوش اختناق پليسي مجالي براي تنفس آزاد، براي نوشتن و گفتن، باقي نگذارد. اميدوارم ديگر چنان وضعي پيش نيايد، هر چند كه همين حالا هم شرايط بدبينانه كم نيست و مي توانم بگويم كه چهار دقيقه مجال سخن گفتن (كه آن را بايد، آزادي صادق خاني، ناميد) غنيمت مغتنمي نيست، عطائي است كه بدون گشاد دستي مي توان به لقاي آقايان بخشيدش. – البته در اين مورد خاص بايد اين را هم بگويم كه من استفاده از وسايل ارتباطي دولتي را اصولا در هيچ شرايطي براي روشنفكران تجويز نمي كنم. وسايل ارتباط جمعي دولتي، مفت چنگ روشنفكران دولتي!- هيچ دولتي آن قدر آزاده نيست كه سخن منتقدان خود را تحمل كند. پس اگر كرد حتما كلكي در كار است... برنامه اجتماع زنان را در تويزيون تماشا كرديد؟ - خوب، اين يك چشمه اش!... اجتماع زنان را (ظاهرا بدون سانسور!) در تلويزيون نمايش دادند فقط براي آنكه در نظرگاه متعصبان طومار امضا كن متهمش كنند كه به تحريك عوامل ضد انقلاب صورت گرفته است و ادعاي حضور فلان هنرپيشه و خواهر شريف امامي را هم دليل آن شمردند،- گفتند خواهر شريف امامي ، اما ديگر به روي خود نياوردند كه آن خانم، اگر خواهر شريف امامي است همسر احمد آرامش نيز بوده است، يعني همسر مرد مبارزي كه دستگاه مورد حمايت شريف امامي ها از سرسختي او به تنگ امده بود و به دست عمال ساواك در پارك فرح به خون كشيده شد و به قتل رسيد... خوب، به اين ترتيب بعيد نيست كه عرايض بنده هم ”زهرپاشي عوامل ارتش شاه، تلقي بشود، زيرا متاسفانه پدر من هم سرهنگ ارتش بوده است (بخشي از مصاحبه با خبرنگار كيهان كه به چاپ نرسيد)
دوستان عزير و پايمرادان سنگر آيندگان
مرا ياري كنيد تا از طريق روزنامه شما به هموطنان بيداردل مان اعلام خطر كنم كه دست سانسور، بار ديگر، و اين بار از آستين ديگري بر گلوي مطبوعات پنجه افكنده است و خفقان رژيم شاه كه بر سر نيزه ارتش و خشونت ساواك او استوار بود، اين بار در شرايطي تجديد مطلع مي كند كه برپايگاه هاي تعصب تكيه كرده به سلاح هاي تكفير و نفرير مسلح شده است. مهرهاي لاستيكي مورد استفاده شاه و ساواك (از قبيل: عوامل بيگانه اخلال گران، ضدانقلابي، تجزيه طلب، و ...) بارديگر از سطل هاي آشغال بيرون آمده گردگيري شده است و اكنون بي دريغ بر پرونده تمام كساني زده مي شود كه مرغ عزا و سورند، و (تا هنگامي كه توده مردم آگاهي سياس نيافته به تميز دشمن از از دوست قادر نيست و ميان كودتا و انقلاب فرقي نمي گذارد) ناچار بايد اين سرنوشت غم انگيز را بپذيرند كه زير چشم شكمچرانان اين هر دو سفره به يك بيان قرباني شوند.
گفت وگوهايي كه خبرنگاران كيهان و اطلاعات، حدود بيست روز پيش با من انجام داده بودند، خيلي ساده، ”به چاپ نرسيد” ! كيهان در نهايت امر چاپ آن را مشروط كرد به “پس گرفتن يكي از سئوال هاي خبرنگار خود“ و در نتيجه، خذف پاسخ مربوطه، و اطلاعات صريحا اعلام كرد كه مصاحبه از طرف يكي از آيات عظام كه به ”سرپرستي اطلاعات“ منصوب شده است مورد سانسور كامل قرار گرفته و چاپ نمي شود!
دوستان اطلاعاتي با شكايت از موضعي، كه در آن دستگاه مطبوعاتي . پيش آورده اند، چيزهايي در حدود اين معني مي گفتند كه “فشار ، جان ما را به خرخرممان رسانده است و اگر ملاحظاتي در ميان نبود تاكنون اين سنگر را رها كرده بوديم“
كدام ملاحظات، دوستان؟ - آيا تاريخ مبارزه اي بيست و پنجساله، در آستانه نخستين پيروزي مي تواند به همين سادگي فداي تعصبات مشتي خام انديش شود كه توانسته اند به تحريك ميراث خواران رژيم گذشته دست و پاي شما را از هم اكنون در پوست گردو بگذارند؟ - نه شما بوديد كه زير فشار نظاميان شاه خم به ابرو نياورديد و چنان به استقامت دست به بزرگترين اعتصاب مطبوعاتي سراسر تاريخ زديد؟
ما را گرفتار ” پاره ئي ملاحظات“ كرده اند و هنوز هيچي نشده كار”عدل“ مورد ادعا را چنين به اختناق كشيده اند.
پس باش تا صبح دولتش بدمد!- اسبات تاسف است: مني كه در شرايط اختناق سال 50 آن قدر آزادي داشته ام كه در همين روزنامه كيهان بنويسم كه ” ليس خور چكمه ظالم به پنهاني زبان چكمه ليس ها است و قدرت ظلم آنها با طاقت تحمل مظلومان برآورده مي شود“ اكنون فقط در فاصله چند روز كه از ”نخستين مرحله انقلاب“ مي گذرد آن قدر آزادي ندارم كه از مفهوم اين انقلاب برداشتي به دست بدهم، آيا اين بوته خاري نيست كه مستقيما از “پاره ئي ملاحظات“ شما آب خورده است؟
مقدمه را كوتاه مي كنم و خلاصه ئي از متن مصاحبه با خبرنگار اطلاعات را با يك ”توضيح اضافي براي چاپ در اختيار شما مي گذارم، با ذكر اين نكته كه شكايت خود را از ”تجديد سانسور در مطبوعات به عنوان نخستين قدم براي اعمال ديكتاتوري قشري تازه ئي به جاي ديكتاتوري ظاهرا سرنگون شده، همراه با تقاضا از سنديكاي نويسندگان و خبرنگاران مطبوعات براي تشكيل جسله مشتركي با كانون نويسندگان ايران و كانون حقوقدانان و انجمن دفاع از آزادي مطبوعات و گروه دفاع از حقوق بشر به منظور بررسي موضعي“ كه به قول دوستان اطلاعاتي در موسسات اطلاعات و كيهان پيش آورده اند، با پيگيري كامل تعقيب خواهم كرد.
به ضد انقلاب فرصت شكل گيري ندهيم!

اعتصاب کارگران در نیجریه - از تقی روزبه

2012-01-18T14:13:00.000-08:00

اعتصاب یکپارچه ومیلیونی کارگران نیجریه دولت را واداربه عقب نشینی کرد!
پس ازگذشت یک هفته ازاعتصاب سراسری درنیجریه که به دعوت اتحادیه های کارگری صورت گرفت وباپیوستن کارگران وکارمندان شرکت نفت به اعتصاب، دولت نیجریه مجبورشد ازسیاست حذف یارانه های موادسوختی که قیمت آن را به دوبرابرافزایش داده بود یک گام به عقب به نشیند.گرچه این عقب نشینی هنوزنیم بنداست و30%بیشترنیست، با این همه یک عقب نشینی آشکارازسیاست بقول خودشان لیبرالیزه کردن اقتصاد تولیدات نفتی وقطع یارانه ها است.دولت مدعی بودکه ازاین طریق می تواند با صرفه جوئی هفت ونیم میلیاردلار ارز، آن را صرف زیرساخت ها وتوسعه کشوربنماید. اما مردم وکارگران نیجریه با تجربه تروآگاه ترازآن بودندکه وعده و وعیدهای رئیس جمهورمبنی براین که "به تک تک مردم نیجریه اطمینان می دهم که احساس رنج کنونی گذراست وبا تحمل وفداکاری خود روزهای بهتری را خواهند دید"،آنها را بفریبد. یکی دیگر ازتوجیهات دولت برای به عقب راندن ودرهم شکستن جنبش اعتراضی مردم بهره گیری ازفضای امنیتی بودکه درپی گسترش عملیات تروریستی اسلام گرایان افراطی بوجود آمده است که حتی توسل به آن هم نتوانست تأثیری برعزم کارگران برای معلق کردن اعتراضاتشان برجای نهد. درکنارترفندهای فوق اهرم اصلی دولت همانا سرکوب بود:چنان که درپی حملات خشونت آمیزی که با شلیک گازوگلوله وضرب وجرح تظاهرکنندگان همراه بود حداقل 5 نفرکشته وصدها نفرمجروح وبسیاری دستگیر وزندانی شدند. با این همه این یورشها نتوانست خللی در عزم کارگران واعتصاب کنندگان که درقالب دوشکل تاکتیکی اعتصاب عمومی وتجمعات درمیادین وپارکها جریان داشت وارد آورد.صفوف متحد و میلیونی کارگران وکارمندان بخش نفتی(شریان اصلی اقتصادکشور) وکارکنان حمل ونقل ونیزسایربخشهای اقتصادی کشورباهمراهی دانشجویان و وکلاء ... دست درست دهم دولت را واداربه نخستین گام عقب نشینی کردند.البته این عقب نشینی هنوز ناقص ونیم بند است. چرا که اولا تنها مشمول کاهش 30% قیمتها است وهنوزبه نرخ قبلی بازنگشته است وثانیا منجربه تجدیدنظردرکل سیاست نئولیبرالیستی دولت نشده است.این که این مبارزه تاکجا پیش خواهد رفت به عوامل گوناگونی وابسته است که اکنون نمی توان درمورد آن سخنی گفت.اما آنچه که مسلم وبسیارمهم است، صفوف اعتراضی هم دربرگیرنده شاغلین بخش استراتژیک وحیاتی صنعت نفتی است وهم جنبش ازبردتوده ای درمیان کارگران وزحمتکشان برخورداراست.این که کارگران وزحمتکشان دریکی ازکشورهای قاره آفریقا بتوانند درسطحی چنین گسترده وعلیه سیاستی کلان وضدمردمی اعتصاب وتظاهرات برپاکنند،بی تردید واجداهمیت زیادی است ومی تواند به نوبه خود الگوئی برای سایرکشورها درمقابله با سیاست های نئولیبرالیستی وحکومت های مستبدباشد.این تجربه به ما می آموزدکه شیرنفت اهرمی فقط دردست استبداد داخلی ویا شرکت های فراملیتی ودولت های حامی آن ها نیست،بلکه با شکل گیری جنبش طبقه کارگروزحمتکشان می تواند به اهرمی دردستان آنها برای دست یابی به مطالبات واقعی وعدالت خواهانه اشان تبدیل شود .
ناگفته نماند که نیجریه گرچه به دلیل وجود ذخایرنفتی وتولید وصدورآن ازثروتمندترین وغنی ترین کشورهای افریقائی محسوب می شود بااین همه فقر ونابرابری عمومی درآن بیدادمی کند وهمین مسأله موجب رشدبنیادگرائی دربخشی از لایه های فقیروبیکارآن شده است.
بی شک فساد ورشوه مثل همه موارد دیگردراین نوع کشورها بویژه درمیان طبقه حاکم ودستگاه دولت بیدادمی کندوبندوبست وباندبازی وامتیازات هزارفامیل بخش لایتجرائی ازمکانیزم بالاکشیدن ثروت های اجتماعی است وبخشی ازعلل نارضایتی عمومی را تشکیل میدهد، بااین همه رسانه های قدرت های غربی تلاش می کنند که علت اصلی جنبش اعتراضی را که مثل بسیاری ازموارد مشابه جهانی به اعمال سیاست های نئولیبرالیستی وحذف خدمات اجتماعی برمی گردد را، ریخت وپاش دولتمردان وفساد وعدم لیاقت زمامداران وافراد طبقه حاکم عنوان کنند.
تجربه جنبش کارگری نیجریه گرچه هنوزدرگامهای نخست خود قرارداد وهنوزهم به همه خواستهای مطرح شده خودنرسیده است،اما تاهمین جا هم که دولت را واداربه عقب نشینی محدودی کرده است حامل درس گرانبهائی برای کشورماست.گرچه نیجریه وایران دارای تفاوتهای مهمی ازجهات گوناگون هستند با این همه دارای تشابهات ودردهای مشترکی نیزهستند که می توانند از تجارب یکدیگر بیاموزند.این تشابهات رامی توان درحکومت های مستبد،نقش اقتصاد نفتی درهر دوکشور، درپیشبردسیاست های صندوق و بانک جهانی توسط هردوکشور(ازجمله سیاست حذف یارانه ها ) وداشتن یک بخش کارگری مهم بویژه دربخش صنایع نفتی وخدماتی مشاهده کرد.
درایران نیزخواستهای مطالباتی کلان ومشترک نظیرحذف یارانه ها، علیه افزایش شتابان تورم به مرزهای 40% ویا افزایش خط فقربه بیش ازسه برابرحداقل حقوق ها،گسترش شتابان بیکاری درکنارتشدید فشارهای تحریمی جهان دست وخطرفروپاشی اقتصاد بحران زده، دست بدست هم داده وبیش ازپیش زمنیه های عینی بوجود آمدن یک جنبش مطالباتی سراسری ا(والبته نه فقط مطالباتی) را بوجود آورده است.درچنین شرایطی تجارب مثبت کشورهائی چون نیجریه دربرپائی یک جنبش مطالباتی-سیاسی ازیکسو وتجربه ناکام جنبش سبزکه توجه به مطالبات پایه ای طبقه کارگر واقشارفرودست وهم چنین مطالبات سایرجنبشهای اجتماعی درآن مفقود بود(واین البته تنها یکی ازاشکالات عمده آن بود) می تواند دربسترصعودیک بحران مرکب و همه جانبه ای که درآن بسرمی بریم، الهام بخش شکل گیری اعتراضات وحرکت های یک پارچه جنبش کارگری و پیوند باسایرجنبشهای اجتماعی حول مطالبات سراسری شود.نباید فراموش کنیم که بویژه درشرایط سرکوب حادسیاسی وآشکارشدن شکست برنامه ها و سیاست های اقتصادی رژیم و بروزعلائمی ازورود آن به فازجدیدی ازبحران، نقش جنبش های مطالباتی به مثابه نقطه اتکاء پیشروی جنبش و بازسازی آن دارای اهمیت ویژه است.بخصوص درشرایطی که سیاست های فلاکت آفرین وسرکوبگرانه یک استبدادمذهبی بی امان درداخل بیدادمی کند وازسوی خارج نیزتلاش فراوانی برای بکارگیری اهرم نفت وتهدیدهای نظامی برای اهداف ومنافع قدرت های بزرگ درجریان است، ملعوم می شود که الگوهای دیگری نیزبرای خروج ازگرداب کنونی وجود دارند

قتل احمدی روشن - از علی کلالی

2012-01-17T08:19:00.000-08:00

قتل احمدی روشن، چه کسی و چرا؟
علی کلائی
همیشه و پس از ترور نیروهای مرتبط با مسائل هسته ای عده ای مقصر شناخته می شوند. جمعی دستگیر می شوند و شکنجه و بعد بالاخره معلوم نمی گردد که چه کسی زد و چه کسی کشت و چرا کشت. آن مرحوم هم تنها به نام شهید در جمهوری اسلامی شناخته می شود و بعد از آن خانواده اش به عنوان خانواده شهید و بعد دیگر هیچ. سئوال اینجاست: چه اتفاقی می افتد؟ چه کسی ایشان را می کشد؟ چرا؟
در روزهای اخیر قتل آقای احمدی روشن (یا احمد روشنی. هر دو اسم در خبرها دیده شده) مسئله ای سئوال برانگیز شده است. چه شد که ایشان به قتل رسید؟ در این مقال به دنبال پیدا کردن قطعی مقصر نیستم، اما با توجه به روایت رسمی جمهوری اسلامی که همواره اسرائیل و یا مجاهدین خلق را مقصرین حوادث می شناسد و با توجه به وضعیت انتخاباتی کشور نکاتی را متذکر می شوم. باشد که مفید افتد.
برای بررسی این قتل سه عامل باید تفکیک شود.
مقتول و مقتولین ـ– وضعیت قاتلینی که جمهوری اسلامی همیشه روی آنها مانور می دهد ـ– وضعیت قتل این یک نفر به شهادت تصاویر و خبرهای منتشره
مقتول کیست؟ بنا به اخبار منتشره مقتول آقای احمدی روشن معاون بازرگانی سایت هسته ای نطنز است. متولد 1358 و فارغ التحصیل 1381. با یک حساب سرانگشتی در بهترین حالت ایشان فوق دارای مدرک فوق لیسانس بودند. محل خدمت ایشان نه در یک پست علمی که در یک پست اقتصادی، بازرگانی بوده که در واقع از قراردادهای آن مرکز با خبر بوده اند. پس ایشان اصولا دانشمند هسته ای نبوده اند. در طی این چند روز پس از قتل ایشان رسان های رسمی با داد و قال فراوان از قتل یک دانشمند هسته ای گفتند. تا جایی که روزنامه سان مالزی در خبر مربوط به این ترور که در روز 12 ژانویه 2012 منتشر شد، اورا یک دانشمند هسته ای معرفی کرد. اما با توجه به پست سازمانی و سن ایشان مسئله قاعدتا منتفی است. ممکن است ایشان بر روی مسائل علمی این رشته کار کرده باشد. اما عنوان دانشمند هسته ای با ایشان فاصله ای نجومی دارد.
مابقی مقتولین چه کسانی بودند؟ دکتر علی محمدی که سبز بود و از اساتید سبز دانشگاه تهران و هوادار مهندس موسوی و ناسازگار شدید با حکومت که در سر کلاسهایش نیز بی پروا از نظریاتش صحبت می کرد. آن دو استاد دانشگاه نیز که بنا به اخبار منتشره در آن زمان در حال رفتن به دوبی برای یک اجلاس هسته ای بودند و ظاهرا قرار بوده از آنجا به جای دیگری بروند و در واقع بحث خروج دائمی شان مطرح بوده است. این اخبار در آن زمان البته تائید یا تکذیب نشد و در حد گمانه زنی باقی ماند. داریوش رضایی نژاد نیز دانشجوی کارشناسی ارشد برق دانشگاه خواجه نصیر بوده است که تابستان سال گذشته مقابل در منزلش کشته شد. در مورد این فرد باید گفت که با توجه به اینکه احمدی روشن معاونت بازرگانی را در محل پر اهمیتی مانند مرکز اتمی نطنز بر عهده داشته، با خبر از قراردادهای این مرکز نیز بوده است. این اطلاعات خود در جای خود برای پیگیری دلیل قتل او می تواند نقش موثری داشته باشد.
اما قاتلین کیانند؟ مجاهدین که از سال 2003 و حمله به عراق رسما هیچ عملیاتی نداشته اند و خودشان هم ادعای عملیات نظامی ندارند و اصولا توان عملیاتی در این سطح را با توجه به وضعیت شهر اشرف و حملاتی که به آن شده و جابجایی ای که باید انجام بشود و کلیت مسئله ندارند؛ البته این امری است که در ظاهرا امر مشخص است و با توجه به سابقه عملیاتی این سازمان شاید به طور قطع نتوان از چنین مسئله سخن گفت. گرچه با توجه به وضعیت گفته شده و زیر ضرب بودن نیروهای سازمان این مسئله بسیار بعید به نظر می رسد.اما اسرائیل. اسرائیل در طول این 4 یا 5 دهه اهداف بسیار مهمی را شکار کرده است. از ابو ایاد صلاح خلف رئیس سازمان اطلاعات و امنیت ساف بگیرید تا شیخ یاسین و رنتیسی و فرماندهان حزب الله و فرماندهان نظامی جنبش های الاقصی و حماس. در واقع کماندوهای اسرائیلی همیشه اهداف کلیدی را می زنند نه هر کسی در هر جایی را. در وضعیت فعلی اسرائیل با مشکلات زیادی همراه است. از پس از سال 2006 و خروج از نوار غزه در زمان شارون و پس از ان تشکیل حزب کادیما که در واقع سکولارهای اسرائیلی را نمایندگی می کند و درگیری آن با بنیادگراهایی ماند احزاب شاس و لیکود و حضور حزب کارگر، اینقدر درگیری در داخل اسرائیل زیاد است که توان سازمانهای امنیتی آن کشور را می گیرد. همین حالا اسرائیل بر سر شهرک سازی در داخل خود با شهروندانش دچار مشکلات اساسی است. همچنین با روحانیت صهیونیست داخل اسرائیل و امثال عوادیا یوسف هم همینطور. اسرائیل بعید است خود و اعتبار جهانی خود را صرف کشتن یک نیروی اقتصادی و نه فنی و علمی هسته ای بکند. البته رژیم اسرائیل از روشهای دیگری نیز در این سالها برای خرابکاری در ایران استفاده کرده که هم منطقی تر و هم کم دردسر تر است مانند خرابکاری در غنی کردن اورانیوم، حمله ویروسی به نیروگاه بوشهر و خرابکاری در سیستم موشکی. اطلاعات احمدی روشن بیشتر به درد دستگاههای امنیتی اسرائیلی می خورد تا قتل او. او نیروی علمی نبود که قتل او فقدان نیروی علمی محسوب شود. او نیرویی اجرایی و مدیریتی بود که اطلاعات او به درد آنها می خورد. او از قراردادهای پشت پرده مرکز نطنز قطع به یقین خبر داشته و چنین آدم مطلعی به صورت زنده بیشتر برای سرویس های اطلاعاتی ارزش دارد. قتل نیروی علمی به ضربه علمی می انجامد. اما قتل نیروی مدیریتی به معنای نابودی اطلاعات است و باید دید چه کس یا کسان یا مجموعه ای از نابودی اطلاعات او سود می برده است؛ اطلاعاتی که شاید افشا شدنش بسیاری و یا حکومتی را در دردسر می انداخت.
وضعیت قتل. به عکسهای سایت کلمه و متن خبر نگاه کنید. متن خبر می گوید که بمبی بر روی بدنه قرار داده و منفجر شده است. احمدی روشن کشته شده و راننده اش روانه بیمارستان می شود. عکسها اما ماشینی با بدنه نه چندان آسیب دیده را نشان می دهد که احمدی روشن با بدنی سالم در صندلی کنار راننده نشسته و تنها سرش با پارچه ای پوشانده شده است.

بمب منفجر می شود. بدنه ماشین نابود نمی شود. ترکش ها به هر سو نمی روند و تنها ترکش ها به سمت سر احمدی روشن می روند و بدن او سالم می ماند و راننده نیز زخمی می شود. این اتفاق با منطق و عقل سلیم جور در نمی آید. وقتی بمبی منفجر می شود هم باید بدنه ماشین اوراق شود، هم باید کل بدن او و راننده اش پر از ترکش شود. اگر احمدی روشن عقب نشسته بود شاید این نوع اتفاق را به صورتی توجیه کرد، اما محل او در کنار راننده مسئله را پیچیده تر می کند. بدن سالم او نیز نشان می دهد که تنها سر هدف بوده و نه بدن او و راننده نیز زنده است. در حالی که بمب راننده و سرنشین نمی شناسد و هر دو را می کشد. اسرائیلی ها در ترورهای خود به صورتی بمب را منفجر میکنند که هیچ چیز از هدف باقی نماند. در قتل های فجیع اسرائیلی ها و بخصوص قتل عماد مغنیه توسط نیروهای اسرائیلی این مسئله را عینه می توان مشاهده کرد. چنین قتلی شبیه به ترورهای اسرائیل که مشهور و معروف است نیست. همچنین این مسئله با داستان سایت های رسمی نمی خواند. همچنین در عکسهای منتشر شده در سایت جرس زیر ماشین سمت در راننده خونین است و خونی که شسته شده با این حساب متعلق به راننده است نه آقای احمدی روشن. این را عرض کردم که دوستانی که صحنه شسته شدن خون را در رسانه های رسمی می بینند بدانند که خون چه کسی است. البته باز هم تمامی اینها حدسیاتی است که البته مستند به تحلیل عقلانی و واقعیت های غیر قابل انکار است.
به هر حال ماجرا مشکوک است. اما اگر این قتل را کنار اتاق سرکوب تشکیل شده و اتفاقات اخیر قبل از انتخابات دو ماه آینده بگذارید بسیاری چیزها مشخص می شود. حدس اولیه می تواند قتل یک آگاه به قراردادها باشد که هم فرد کشته شود، هم اطلاعات با او نابود شود و هم از قتل او بتوان بهره برداری امنیتی کرد. در واقع با وقوع این قتل هم می توان فضا را امنیتی کرد، هم فردی مطلع از قراردادها که در واقع اسرار نظام است از بین رفته است و دیگر نمی تواند افشا گری بکند. همچنین به بهانه قتل او می توان موج امنیتی برخورد ها با تروریست ها را راه انداخت و در این دو ماه باقی مانده به انتخابات با سیاه بازی و کارهای همیشگی و همچنین برخورد تندی که توسط اتاق جنگ انتخابات حکومت سازماندهی شده ( و احکام اعدام و بازداشت ها و احضار ها را می توان ثمره آن دانست) بازی امنیتی شده انتخابات را بدون مشکل به پایان برد.
در زمان تنظیم این مطلب اما بیانیه توسط کمپین سفیران سبز منتشر شد که در آن ذکر شده بود : "گزارش و اطلاعات واصله به کمپین، مستند به اسناد مثبته از حادثه ترور معاون بازرگانی تاسیسات هسته ای نطنز، حاکی است که زنده یاد مصطفی احمدی روشن، منتقد ادامه برنامه هسته ای رژیم بشکل فعلی و به قیمت فقر عمومی، تورم و گرانی، تحریم و تحمیل جنگی دیگر به ملت ایران بود." و در ان استدلالاتی مبنی بر بحث نوع مبادلات او با دول خارجی برای مباحث هسته ای ایران مطرح شده است. ثانیا این را بتوان شهادت کسانی دانست که زمانی نیروهای امنیتی برون مرزی جمهوری اسلامی بودند و امروز در کنار مردم اند و بر علیه نظام حاکم جبار مستقر در ایران. لینک خبر
اما ذکر نکته ای اینجا ضروری به نظر می رسد. ترور همیشه بد است و در شرع مقدس اسلام با عنوان فتک نهی شده و در از نظر حقوق بشری و اخلاقی نیز این کار جنایت است. اگر به بررسی این گونه قتلها پرداخته می شود و روایت رسمی حکومت اسلامی به نقد کشیده می شود به این دلیل است که حدسهایی زده می شود که شاید مسئله از داخل ایران هدایت شده باشد. امثال احمدی روشن ها قربانی اند. قتل او جنایت است و قاتل مستوجب عقوبت پس از محاکمه در دادگاه عادلانه و با حضور هیات منصفه و قاضی بی طرف و البته صدور حکم اعدام نیز خود جنایتی دیگر است. اما باید پرسید که چرا همیشه در زمانهایی که جمهوری اسلامی نیاز دارد ترور هایی اینچنین انجام می شود؟ شاید با گذشت زمان مسئله روشن تر شود.
امروز همه چیز فعلا حدس است. اما راستی چه کسی از قتل احمدی روشن و امثال او سود می برد؟ این سئوال می تواند مارا به سوی قاتل حقیقی رهنمون سازد

جایزه جدائی نادر از سیمین

2012-01-16T11:55:00.000-08:00

----- یک دقیقه برای ایران‎
اما این یک دقیقه آسان بدست نیامد.
جدایی نادر از سیمین جایزه گلدن گلوب را برد. اصغر فرهادی با پیمان معادی بالای سن رفت و جایزه را گرفت. فیلم اسمش دیگر جدایی نبود “از ایران: جدایی” از ایران همه شنیدند: از ایران . مردم یکصد و شصت و هفت کشور برنامه را بطور مستقیم می دیدند و در آمریکا تقریبا 15 میلیون نفر آنرا مستقیم تماشا کردند. و دیدند فیلمی از ایران برنده شد. اصغر فرهادی چه قشنگ گفت “من بجای خانواده ام می خواهم درباره مردمم حرفی بزنم. آنها واقعا مردم صلح دوستی هستند”. دقیقه تمام شد و اصغر فرهادی پایین آمد. همین یک دقیقه در این روزها که همه رسانه های آمریکا در حال کوبیدن طبل جنگ هستند و مردم ایران برایشان یعنی صورتهای خشمگین غیر منطقی، روزها تبلیغات منفی را عقب زد تا تصویر واقعی ایران را ارائه کند. “مردم من مردمی واقعا صلح دوست هستند”. این یک دقیقه لحظه ای بود که ایران توانست در صحنه جهانی خودش باشد فارغ از تنگ نظریها و رسانه های هراس آفرین.
اما این یک دقیقه آسان بدست نیامد.
فکر می کنم آندره مالرو در سرنوشت بشر می گوید: “همه فکر می کنند که نه ماه لازم است تا یک نفر بدنیا بیاید. ولی نه ماه و دو زندگی لازم است تا کسی متولد بشود، رشد کند و به بلوغ برسد و کسی بشود”. ساعتها و روزها صرف شد تا این یک دقیقه برای ایران و سینمای ایران بدست آمد.
از دوندگیهای فرهادی برای اخذ مجوز تا هنرمندی هنرمندانی مانند لیلا حاتمی، پیمان معادی و ساره بیات، تا دوندگیهای مجدد برای بخش و روی پرده رفتن تا شرکت در فستیوال برلین، تا منتقدینی که با ستایش از این فیلم حرف زدند تا کسانیکه بقیه را به دیدن فیلم تشویق کردند، تا کسانیکه با جدیت در ایران از این فیلم دفاع کردند تا نماینده سینمای ایران باشد و تا همه مردمی که یک جای دلشان آرزوی می کردند این فیلم امشب ببرد. همه و همه اینها این یک دقیقه را ساخت تا اصغر فرهادی روی سن برود و به مردم یکصد و شصت و هفت کشور جهان بگوید “مردم من مردم صلح دوستی هستند”، تا اسم ایران نه با جنگ که با هنر همراه باشد. تا ما مردم متحدی بنظر بیاییم.
این کم دستاوردی نیست. بخدا این کم کاری نیست و اگر این خدمت به مردم ایران نیست من نمی دانم چه چیزی خدمت است و ما واقعا منظورمان از خدمت چیست. اما می دانم ما به دقایق اینچنین بیشتری در صحنه جهانی احتیاج داریم. خسته نباشید آقای فرهادی
فرستنده اردشیر لطفعلیان

شعر زیبای ملک الشعرای بهار وصف الحال امروز ما

2012-01-14T13:53:00.000-08:00

در محرّم ، اهل ری خود را دگرگون مي كنند
از زمين آه و فغان را زيب گردون مي كنند
گاه عريان گشته با زنجير ميكوبند پشت
گه كفن پوشيده ،‌ فرق خويش پرخون مي كنند
گه به ياد تشنه كامان زمين كربلا
جويبار ديده را از گريه جيحون مي كنند
وز دروغ كهنه ي « يا لیتنا كنّا معك»
شاه دين را كوك و زينب را جگرخون مي كنند
خادم شمر كنوني گشته، وانگه ناله ها
با دو صد لعنت ز دست شمر ملعون مي كنند
بر “يزيد” زنده ميگويند هر دم، صد مجيز
پس شماتت بر يزيد مرده ی دون مي كنند
پيش ايشان صد عبيدالله سر پا، وين گروه
ناله از دست “عبيدالله مدفون” مي كنند
حق گواه است، ار محمد زنده گردد ورعلي
هر دو را تسليم نوّاب همايون مي كنند
آيد از دروازه ی شمران اگر روزي حسين
شامش از دروازه ی دولاب بيرون مي كنند
حضرت عباس اگر آيد پی يك جرعه آب،
مشك او را در دم دروازه وارون مي كنند
گر علي اصغر بيايد بر در دكانشان
درد و پول آن طفل را يك پول مغبون مي كنند
ور علي اكبر بخواهد ياري از اين كوفيان
روز پنهان گشته، شب بر وي شبيخون مي كنند
لیک اگر زین ناکسان خانم بخواهد ابن سعد
خانم ار پیدا نشد، دعوت ز خاتون میکنند
گر يزيد مقتدر پا بر سر ايشان نهد
خاك پايش را به آب ديده معجون مي كنند
سندی شاهک بر زهادشان پیغمبر است
هی نشسته لعن بر هارون و مامون میکنند
خود اسيرانند در بند جفاي ظالمان
بر اسيران عرب اين نوحه ها چون مي كنند؟
تا خرند اين قوم، رندان خرسواري مي كنند
وين خران در زير ايشان آه و زاری مي كنند

سخنرانی کورش زعیم

2012-01-12T08:28:00.000-08:00

سخنان كورش زعيم در انجمن دوستي ايران و تاجيكستان
20 دي 1390 (10 ژانويه 2012)
من سپاسگزارم كه مرا دعوت كرديد و اجازه داديد در اين نشست كه بمناسبت فراخوان براي اعطاي كتاب به كتابخانه ملي تاجيكستان بر پا شده شركت كنم. من همچنين از آقاي دكتر مجتهد شبستري، رييس هيئت مديره، آقاي احمدپور، مديرعامل، و البته پروفسور ميرزا ملااحمد، مدير انجمن دوستي تاجيكستان و ايران در دوشنبه سپاسگزاري مي كنم.
هنگامي كه من شنيدم انجمن دوستي ايران و تاجيكستان بوجود آمده و راه تماس ما مردم ايران با هم ميهنانمان در تاجيكستان باز شده، چنان شادمان شدم كه انگار پاره تنم را يافته ام يا فرزند گمشده ام پيدا شده است. ما بدون تاجيكستان كامل نيستيم و تاجيكستان بدون ما. من از اينكه كتابخانه جديد و بزرك ملي تاجيكستان بخش عمده اي از امكاناتش را به كتابهاي فارسي و ادبيات، هنر، تاريخ و دانش ايران اختصاص داده است بسي خوشحال شدم و بي درنگ شماري كتاب ناقابل به كتابخانه هديه كردم و نيز از ناشراني كه با من آشنا هستند خواهم خواست كه كتابهاي زيادي را به اين كتابخانه هديه كنند.
ما به تاجيكستان بخاطر فرهنگ و ادبيات فارسي بس مديون هستيم، به خاطر وفاداري به فرهنگ نياكاني به مردم تاجيكستان مديون هستيم. آنها هفتاد سال زجر كشيدند و زير فشار فرهنگ تحميلي، زبان و فرهنگ نياكان خود را حفظ نمودند؛ ولي هنگامي كه بيست سال پيش به ما نياز داشتند، ما تنهايشان گذاشتيم. براي كمك به پيشرفت تاجيكستان نمي توانيم به دولتها تكيه كنيم، زيرا آنها منافع ملتهاي خود را درك نمي كنند، ما مردم خود بايد همت كنيم. ما ايرانيان بايد فعاليت هاي اقتصادي و فرهنگي خود را در تاجيكستان افزايش دهيم، انگار كه پاره اي از ايران و وطن ماست، زيرا بخشي از هويت فرهنگي و تاريخي ماست.
من در همان بيست سال پيش كه شوروي فروپاشيد و تاجيكستان همراه با ديگر كشورهاي آسياي مركزي و قفقاز آزاد و مستقل شدند، پيشنهاد كردم كه دولت ايران بيدرنگ براي كودكان دبستاني اين كشورها كتابهاي درسي فارسي بفرستد. آنها فقط كاميونهاي پر از كتاب ديني به زبان عربي دريافت كردند. دبستانهاي اين كشورها در فقدان كتاب فارسي به كتابهاي غيرفارسي روي آوردند. وزير آموزش و پرورشي كه درخواست اين كشورهاي ايران دوست را ناديده گرفت خيانتي بزرگ به فرهنگ و ملت ايران كرد كه شايد هرگز نتوانيم جبران كنيم. ولي تاجيكستان خوشبختانه با تلاشهاي دوست فقيدم زنده ياد دكتر پرويز ورجاوند و پايمردي سفير ايران و فرهيختگان تاجيك از اين كجروي فرهنگي تا حدودي مصون ماند و سرانجام كتابهاي فارسي دريافت كردند. (در همان زمان از وزارت آموزش جمهوري آذربايجان پيش من آمدند كه به دولتتان بگوييد، ما كتاب ديني عربي نمي خواهيم، ما كتاب دبستاني فارسي مي خواهيم.)
من در مقاله هايي در سال 1370 و 71، همچنين پيشنهاد كرده بودم كه رواديد سفر ميان دو كشور بايد لغو شود و براي رفت و آمد تاجيكان به سرزمين نياكانشان حتي نيازي به گذرنامه نباشد. اگر دولت تاجيكستان نمي پذيرفت، ما بايد اين كار را يكسويه انجام مي داديم. همچنين پيشنهاد ايجاد يك اتحاديه اقتصادي و فرهنگي در ميان كشورهاي گستره فرهنگ ايراني را كردم، واينكه ايران بايد بويژه در تاجيكستان سرمايه گذاري كند و مردم را هم تشويق به سرمايه گذاري كند تا اقتصاد آنها پويا شود. دولت روسيه هنگامي كه از كشورهاي آسياي مركزي و قفقار و ارمنستان و غيره بيرون مي رفت تمام صنايع عمده آن كشورها را با بردن بخشهاي حساس كارخانه ها و بيرون بردن كاركنان فني كه همگي روس بودند، صنعت را خواباند و اقتصاد اين كشورها در هم شكست. ما بايد مي رفتيم و اين صنايع را ترميم و بازسازي مي كرديم. بايد بندرهاي جنوبي خود را در دسترس اين كشورها مي گذاشتيم و براي پيوند با آنها راه آهن و راه مي ساختيم. ما بزرگترين فرصت تاريخي خود را، از زمان خيانت فتحعلي شاه با از دست دادن اين بخشهاي گرانبهاي ايرانزمين، به علت ناداني و فقدان آينده نگري آسان از دست داديم.
اكنون، ما به مردم تاجيكستان بدهكاريم. آنان چشم اميدشان به ما بود و ما در بدترين شرايط تنهايشان گذاشتيم. من به نوبه خود بخاطر سياستهاي نادرست دولتهايمان از مردم تاجيكستان پوزش مي خواهم. اميدوارم در آينده بتوانيم دين خود را به آنان ادا كنيم و در پويايي و پيشرفت اقتصادي و همبستگي فرهنگي ميان دو كشور كوشا باشيم.

بیانیه جبهه ملی ایران در خارج از کشور - انتخابات

2012-01-10T08:46:00.000-08:00

انتخابات دوره نهم مجلس شورای اسلامی در ۱۲ اسفند ماه سال جاری برگزار میشود. از هم اکنون
نام نویسی کاندید های این انتخابات شروع شده است . اقای جنتی گفته کسانی کاندید نشوند که میدانند
شورای نگبان انهارا تائید نمیکند تا بی ابرو نشوند ! کاندیدها دقیقا نمیدانند که ان شورا بر اساس چه
ضوابطی انها را رد یا قبول میکند ولی کافیست که پرونده خود را در وزارت اطلاعات ببینند تا انکه
متوجه شوند گزارشات جاسوسان ان وزارت خانه از چه نوع بوده است . انان بمحض اینکه در جائی
سخنی یا اظهار نظری و طنزی که بوی مخالفت با اقدامات سران جمهوری اسلامی بویژه ولی فقیه
داشته گفته اند و شخصی برای دشمنی خصوصی و حسادت و یا جاسوس وزارت اطلاعات گزارش
داده است از طرف شورای نگهبان مردود میشوند . بعلاوه لازم است در سوابق ان کاندید خوشرقصی
و فعالیت هائی در جهت و خواست رژیم وجود داشته باشد.
اکنون در چنین وضعی در بین وابستگان و طرفداران رژیم سه گروه که هر کدام کلمه جبهه را هم بر
خود نهاده اند اعلام وجود کرده اند . گروه اصلی و از همه ظاهرا قوی تر جبهه اصول گرایان هستند
که گویا از همه بیشتر مدافع ولی فقیه و از سینه چاکان اویند از جمله برادران لاریجانی و جمعی در
مجلس اسلامی و اکثریتی از نظامیان را شامل میشود . گروه دوم جبهه پایداری است شامل مصباح
یزدی و وزرا و دولتیانی که در طول ریاست اقای احمدی نژاد کنار رفته و یا کنار گذارده شده اند.
گروه سوم را جبهه طرفداران احمدی نژاد نامیده اند که برخی از نیروهای میانه رو در شهرستانها
و تهران را بدنبال دارند . در این بین همه نیروهای ملی ، ملی مذهبی ، اصلاح طلبان و همه گروه
های چپ و ازادیخواه که اکثریت بزرگی از جامعه و مردم ابران هستند ، در این انتخابات شرکت
نخواهند کرد . در نتیجه ایا ان سه جبهه نامبرده ، در رقابتهائی که بین خودشان پیش میاید میتوانند
مشابه انتخابات خرداد سال ۸۸ ، مردم را با شگردهائی بپای صندوقهای رای بکشانند و دوباره
برخوردهای شدید سال ۸۸ بنوعی دیگر تکرار شود ؟ بعید بنظر میرسد . زیرا مردم دیگر بهیچ
ترتیبی زیر بار نخواهند رفت و این انتخابات فرمایشی در فضای خفقان و سرکوب را تحریم
کامل نموده و به پای صندوقهای رای نخواهند
جبهه ملی ایران در خارج از کشور این انتخابات فرمایشی را محکوم مینماید

بیانیه حزب پان ایرانیست - سازمانهای برونمرزی

2012-01-10T08:27:00.000-08:00

پاینده ایران
نوزدهم دیماه ۱۳۹۰
در انتخابات فرمایشی جمهوری اسلامی شرکت نخواهیم کرد
هم‌میهنان گرامی
سازمانهای برونمرزی حزب پان‌ایرانیست انتخابات پیش روی جمهوری اسلامی را، همانند دیگر انتخابات این رژیم در سه دهه گذشته، فرمایشی و نمایشی می‌دانند و در آن شرکت نخواهند کرد. ما بر این باوریم که شرکت در این انتخابات تنها بهانه‌ای برای سوء استفاده تبلیغاتی رژیم فراهم خواهد کرد.
بدنبال سرکوب ددمنشانـۀ تظاهرات آزادیخواهانه مردم توسط مزدوران رژیم پس از انتخابات سال ۸۸، هرگونه شبهه‌ای دربارۀ فاقد مشروعیت بودن این نظام در برگزاری انتخابات آزاد از میان رفت. تحریم انتخابات رژیم استبداد سیاه بر هر ایرانی آزادیخواه بایسته است.
انتخابات آزاد و راستین همانا برگزاری یک همه‌پرسی، آن هم با نظارت بین‌المللی، برای تعیین نظام آینده ایران خواهد بود.
سازمان‌های برونمرزی حزب پان‌ایرانیست

گفتگوئی برای کردستان

2012-01-09T23:03:00.000-08:00

حسین زندی
فصلنامه گفتگو آخرین شماره(58) خود را به مسئله اقلیم کردستان عراق
اختصاص داده است.مسئله ای که درنشریات ایران کمتر بدان توجه شده است . در
حالی که با توجه به وجود پیوند ها ومشترکات فرهنگی ، تاریخی، اجتمایی
و...نگاه به کردستان عراق وپرداختن به مباحث آن بسیار ضروری به نظر می
رسد.
فصلنامه گفتگو در شماره های پیشین ویژه نامه هایی در زمینه مسایل قومی
ایران به ویژه کردستان 1-جمهوری مهاباد (53 )، 2-کردوکردستان( 40
)،3-قومیت ومسایل قومی (43) منتشر کرده است که بی ارتباط با اقلیم
کردستان عراق نیست .اما این شماره به گواه عنوان سرمقاله ای که احسان
هوشمند جامعه شناس و پژوهشگر مسایل قومی وسردبیر مهمان فصلنامه نوشته است
به درستی باب گفتگو نام گرفته است.
گفتگو با مقامات ، صاحبنظران و روشنفکران کرد عراقی که از دیدگاه ومواضع
سیاسی متفاوت وموافقان ومخالفان جناح حاکم صورت گرفته است . در مجموع
چهارده گفتگو وتنها دومقاله که یکی در آغاز نوشتهء زرار حاجی میر خان از
پایه گذاران مرکز آمار اقلیم کردستان که آماری از تغییرات بافت جمعیتی
کردستان، قربانیان بمب های شیمیایی و انفال توسط حکومت صدام در مناطق کرد
نشین ارایه می کند ومی تواند مورد استناد دیگر پژوهشگران قرار گیرد.
همچنین وضعیت پارلمان ، قوانین وسه دوره انتخابات در اقلیم کردستان
،تعداد کرسی ها و احزاب را بررسی میکند.دومین وآخرین مقاله با عنوان یک
دولت کوچک ایرانی نژاد؟ از کاوه بیات مورخ بر جسته ایرانی است در پایان
روزشمار تحولات کردستان عراق از سال 1918 تا2011 آمده است . گفتگوها توسط
احسان هوشمند انجام شده ونکته جالب این است که بیشتر به زبان فارسی صورت
گرفته است .
اولین گفتگو با جعفر ابراهیم از مسئو لان بلند پایه حزب دمکرات کردستان
عراق است که به نقش ایران به عنوان میانجی در بین گروه های عراقی اشاره
می کند . اما یکی از مهمترین بخش های این ویژه نامه گفتگو با رهبر
اپوزسیون «گوران» نو شیروان مصطفی است که که به انتقاد از دو حزب حاکم
اتحادیه میهنی و حزب دمکرات کردستان عراق می پردازد و از نا کار آمدی
پارلمان می گوید .وبرنامه های آینده حزب مطبوع اش را بیان میکند . از
دیگر منتقدین حکومت فاروق رفیق روشنفکر و استاد دانشگاه است که درمصاحبه
حکومت اقلیم کردستان را حاکمیت فساد می خواند .
یکی دیگر از کسانی که نامش در میان گفتگو شوندگان قرار گرفته شاعر کرد
فرهاد پیربال است پیربال برای کتاب خوان های ایران ناشناخته نیست . اوسال
ها درایران زندگی کرده است با ادبیات وفرهنگ این کشورآشناست واکنون
استاد دانشگاه در اربیل است .در این گفتگو از پیوند فرهنگی وادبیات فارسی
وکردها می گوید وخود را ایرانی می داند :«آری بنده افتخار می کنم از این
که در اربیل ایرانی ومسلمان هستم . این مسئله برای بنده بسیار اهمیت
داردکه در عین ایرانی بودنم ، کردبودنم را نیز درک کنند.»
گفتگو هایی هم بارهبران احزاب سیاسی کردستان عراق مانند قادر عزیز رییس
حزب زحمتکشان ،آسوکمال عضو حزب کمونیست ، سوران عمر عضو شورای میدان
آزادی همچنین با مقام های حکومتی از جمله احمد توانا،فرید اسه سرد،چنار
سعد عبدالله ،عزت عیسی ،نجدت آکری، آزادجندیانی وشیرزاد نجار انجام شده
است وبه غنای این ویژه نامه افزوده است

مقاله از مهندس بهروز ممتاز

2012-01-07T16:29:00.000-08:00

محبوبیت اردغان نخست وزیر ترکیه در خاورمیانه
بهروز ممتاز
اردغان محبوبیت زیادی در خاورمیانه بدست اورده و این نتیجه امارگیریهائی است که از طرف
دانشگاه مریلند در امریکا در سال 2010 بدست امده است.
اردغان وقتی بقاهره رفت هزارها نفر در فرودگاه از او استقبال کردند . همچنین در تونس و لیبی
، مردم از اواستقبال قابل ملاحظه ای بعمل اوردند .
اوباما در یک سخنرانی گفته که امیدوار است ، مصر و تونس و لیبی رهبرانی مانند اردغان
داشته باشند و با اینکه او برخی ازمخالفان خود را زندانی و تعدادی از ارتشیان را از کار بر کنار
کرده ، ولی ترکیه رادر این مدت از لحاظ اقتصادی بوضعیت خوبی نگاه داشته است .
اعضای حزب عدالت و توسعه که اردغان رهبری ان را در دست دارد ، عمدتا از مسلمانان متعهد
هستند ولی نشان داده اند که میتوانند بدون استفاده ابزاری از مذهب ، مملکت را بسوی دمکراسی و
مدرنیته رهنمون باشند .اردغان با این سیاست توانست برای سومین باردر ماه ژوئن سال گذشته از
طرف مردم ترکیه انتخاب شود .او به سران کشورهای عربی و ایران گوشزد کرده ، که مسلمان
باشید ، ولی ازادی و حقوق بشر را از مردم خود سلب نکنید و این ها خطری برای اسلام نیستند
جمهوری اسلامی در جواب میگوید که ما احتیاج به راهنمائی شما نداریم ! و اردغان میگوید این
مشکلی است برای همه مردم کشورهائی مانند حکومت ایران که نمیخواهند دین را از دولت جدا
نگهدارند .
جمهوری اسلامی کوشش میکند سکورالیسم را بمعنای بی دینی بمردم کم سواد و بیسواد بقبولاند
و طرفداران جدائی دین از دولت را بیدین معرفی کند ، ولی در کشورهای عربی در حال تغییر،
مردم بتدریج حقیقت را دانسته و بنظر میرسد راه ترکیه را در پیش گیرند . در مصر حزب اخوان
المسلمین که پر طرفدار ترین سازمان سیاسی در مصر است به این واقعیت پی برده و از یک
حزب افراطی به حزبی میانه رو در این رابطه تبدیل شده است . در ترکیه هنوز راه اتاتورک دنبال
میشود و اردغان انرا پذیرفته است . از سوئی اردغان هنگامی که در سال 2002 انتخاب شد رابطه
ترکیه را با اسرائیل بهبود بخشید ولی مدتیست که از اسرائیل فاصله گرفته و از بشار اسد در سوریه
بشدت انتقاد میکند . او اخیرا پیشنهادی را دال بر تغییرائی در قانون اساسی ترکیه مطرح کرده است
بدینترتیب که اختیارات رئیس جمهوری را بیشتر و نخست وزیر را کمتر نماید تا بتواند در انتخابات
اینده بجای رئیس جمهور که هم اتکنون عبداله گل است قرار گیرد و در حقیقت نوع حکومتی را
دنبال میکند که پوتین درروسیه میخواهد . اینده نشان خواهد داد که تا چه حدی قادر است خواسته
هایش را جامه عمل بپوشاند.

دلائل کاهش ارزش برابری واحد پول ابران

2012-01-05T18:58:00.000-08:00

۱۳۹۰/۱۰/۱۴
به دنبال اعمال تحريم های جديد دولت آمريکا در مورد بانک مرکزی ايران در روز شنبه، ارزش برابری ريال در برابر دلار و ساير ارزهای خارجی به نازلترين سطح خود طی دو دهه اخير سقوط کرده است.
روشنک تقوی خبرنگار « کريستين ساينس مانيتور» می نويسد که تا روز دوشنبه بهای ريال حدود ۳۰ درصد کاهش يافت و نرخ برابری آن در برابر دلار آمريکا به حدود ۱۸ هزار ريال سقوط کرد. مردم به شکل بی سابقه ای برای تعويض پول نقد خود با ارزهای معتبر جهان مثل دلار، يورو و درهم امارات متحده عربی هجوم بردند.
طبق تحريم جديد آمريکا تمام شرکت های خارجی که نفت ايران را خريداری کنند و بانک هايی که هرگونه معامله ای با بانک مرکزی ايران انجام دهند شامل مجازات خواهند شد. اين تحريم از شش ماه ديگر به اجرا گذاشته خواهد شد تا به دولت آمريکا فرصت دهد شرايط را برای جبران کاهش صدور نفت ايران به بازار جهانی فراهم کند.
هر چند پس از اولين تلاطم شديد در بازار ارز ايران اکنون نرخ برابری ريال تا حدی جبران شده و به حدود ۱۶ هزار ريال در برابر يک دلار رسيده ولی تاثير روانی اين تلاطم بر بازار مالی و ذهنيت مردم عادی ايران بسيار شديد بوده است.
کارشناسان معتقدند که يکی از نتايج اين تحريم جديد افزايش هزينه مبادلات بازرگانی ايران با جهان خارج خواهد بود و حکومت ايران مجبور خواهد شد که برای کاستن از سقوط ارزش پول ملی خود از ذخاير ارز خارجی که محصول درآمدهای نفتی است، هزينه کند.
خبرنگار « کريستين ساينس مانيتور» يادآوری می کند که بانک مرکزی ايران که تقريبا تمامی معاملات مربوط به صادرات نفت ايران از آن طريق انجام می شود طی سال گذشته برای انجام اين معاملات با مشکلات فراوانی روبرو بوده است.
سيستم توزيع و نرخ معامله ارز در ايران که از طريق شبکه ای از موسسات و دلالان ارز در داخل و خارج از ايران صورت می گيرد در مجموع تحت کنترل بانک مرکزی است. فشارهای دولت آمريکا به شرکت ملی نفت ايران و بانک مرکزی ايران باعث شده که اين نهادها نتوانند به راحتی درآمد حاصل از فروش نفت را که در حسابهای ذخيره ارزی در خارج از کشور نگهداری می شود به جريان بياندازند و در نتيجه کنترل بانک مرکزی بر نرخ برابری واحد پول ايران به شدت تضعيف شده است.
از شش ماه ديگر که تحريم جديد آمريکا عملا به اجرا گذاشته می شود تمام بانک ها در کشورهای متحد و دوست آمريکا، مثل امارات متحده عربی، مالزی و يا ترکيه که تاکنون مسير اصلی انتقال ارز به ايران بوده اند، می توانند هدف مجازات های دولت آمريکا قرار گرفته و بنابراين معاملات خود را با ايران محدود خواهند کرد.
روشنک تقوی خبرنگار « کريستين ساينس مانتيور» در ادامه گزارش خود يادآوری می کند که سقوط ارزش برابری ريال در روز دوشنبه دومين شوک بزرگ به واحد پول ملی ايران طی دو هفته اخير بود. اواخر ماه دسامبر پس از صدور دستورالعملی از سوی بانک مرکزی ايران برای متوقف کردن انجام معاملات توسط درهم، واحد پول امارات عربی متحده، ارزش برابری ريال حدود ۱۰ درصد سقوط کرد.
در آن زمان سفير ايران در ابوظبی اعلام کرد که « سازمان توسعه تجارت ايران» از اين پس جواز صادرات محصولات ايرانی از طريق دوبی که سومين شريک تجاری بزرگ ايران است را صادر نخواهد کرد.
کارشناسان مالی جمهوری اسلامی می گويند که ارزش برابری پول ايران به احتمال زياد در آينده نزديک تا حدودی کاهش اخير را جبران خواهد کرد ولی بعيد است که به قيمت قبلی خود يعنی ۱۴ هزار ريال در برابر يک دلار بازگردد.
خبرنگار شبکه خبری « کريستين ساينس مانيتور» در بخش پايانی گزارش خود يادآوری می کند که حکومت ايران در برابر فشارهای اقتصادی جديد از سوی آمريکا و غرب با تهديد و سرکشی بيشتر واکنش نشان داده است. نمونه های آن آزمايش موشک های ميان برد و تهديد مقامات نظامی ايران به مسدود کردن تنگه هرمز طی روزهای گذشته بود.
همزمان ايران خواستار از سرگيری مذاکرات هسته ای با کشورهای گروه پنج بعلاوه يک شده است. ولی اکثر کارشناسان معتقدند که بعيد است رژيم ايران در کليت خود حاضر شود از مواضع قبلی در مورد پيشبرد برنامه های هسته ای آن کشور عقب نشينی کند.
در يک چنين شرايطی و با تشديد وخامت اوضاع اقتصادی ايران مردم عادی کشور بيش از گذشته تحت فشار قرار خواهند گرفت.

مقاله از اقای تقی روزبه

2012-01-04T11:12:00.000-08:00

سال جدید،سناریوی های سیاه ولزوم درهم شکستن آن ها !
سالی که نکوست اززمستانش پیداست!
آقای اوباما دردمادم تغییرسال، تحریم بانک مرکزی ایران وتشدید تحریم ویا اگربتوان گفت محاصره نفتی توسط بزرگترین قدرت اقتصادی جهان را امضاء کرد. باین ترتیب براساس ضرب المثلی که می گوید سالی که نکوست ازبهارش پیداست(والبته درسنت غرب باید گفت سالی که نکوست اززمستانش)،باشفاف کردن نسبی روندهای آتی(تاجائی که به سیاست این دولتها برمی گردد) اززحمت پیش بینی وگمانه زنی های سال آتی کاست. آنها سناریوی های سیاهی را برای سال آینده تدارک دیده اند.سرمایه دستخوش بحران همواره آبستن تنظیم سیاهترین سناریوها بوده است ووضعیت کنونی نیزاستثنائی برآن نیست.
اما چندنکته:
الف -این سیاست به معنی تصمیم به مسدودکردن نه فقط شریان های حیاتی رژیم ایران،بلکه هم چنین تحت فشارقراردادن مردم ایران نیزهست. این سیاست هم چنین دارای زمینه های عروج بحران به فازنظامی نیزهست. نباید فراموش کنیم که پی آمدهای سیاست گرسنگی دادن حتی اگربه فازنظامی هم عروج نکند،می تواند درعرصه تلفات انسانی وبویژه کودکان ونیزتباهی های اجتماعی ورواج مناسبات غیرانسانی بسیارکارسازباشد.
ب- با تهدیدشرکاء خارجی وداری مراوده با بانک مرکزی ایران به تنبیه اقتصادی، به نوعی شاهد بازگشت سیاست یک جانبه گری دولت آمریکا وتعیین تکلیف برای دولتهای دیگرجهان هستیم.کشورهای دیگر باید بین معامله با ایران ویا داشتن دسترسی به بازارعظیم اقتصادی ومالی آمریکا یکی را انتخاب کنند:یا با ما یا با آنها. البته قانون تحریم برای جنبه اجرائی دادن به این سیاست مهلت 6ماهه ای را برای دولت آمریکا و اتخاذ تدابیروتدارک لازم جهت کنترل قیمت های نفت دراین فاصله وامکان استثناء قائل شدن درمواردی که به منافع ملی آمریکا مربوط می شود قائل شده است.
دوم-این سیاست آمریکا درهمراهی با اتحادیه اروپا وبیرون از سازمان ملل صورت می پذیردکه چیزی جز دورزدن نهاد سازمان ملل باهمه گوش بفرمانی اش نیست. جایگزینی نفت ایران وتشدید فشاربه شرکای اصلی اقتصادی ایران وآماده سازی آنها یعنی امارات وچین وکره جنوبی وژاپون ودروهله بعدی ترکیه وامثال آن بخشی ازاین سیاست تشدید فشاربه شمارمی رود.
ج-سال جدید هم چنین با قراردادهای کلان فروش اسلحه دهها میلیاردی هواپیما وبمب وموشک به مناطق همجوارایران شامل عربستان وامارات وکویت .. همراه است که نه فقط هدیه ای بزرگ درسال جدید به مجتمع های عظیم نظامی است بلکه هم چنین به معنی ایجاد گشایش بازارمصرف درشرایط بحران اقتصادی برای این کمپانی نیز هاست.باین ترتیب میلیتاریزه کردن وتحمیل شرایط جنگی برمنطقه بیش ازهرزمانی دردستورکارقرارگرفته است.هم چنین دراین ارتباط شاهد تشدید فعالیت این قدرتها برای شکل دادن به یک اپوزیسیون دست آموزومطیع نیزهستیم.
درسوی مقابل:
جمهوری اسلامی نیزبا استراتژی تهدید دربرابرتهدید ومبادرت به مانوربزرگ دریائی باهدف به نمایش گذاشتن توان مسدودساختن احتمالی تنگه هرمزوابرازتهدیدهای لفظی باستقبال سال جدید رفته است.دامن زدن به میلیتاریزیم منطقه ودادن آرایش جنگی به آن بخشی ازنتایج اجتناب ناپذیر سیاست های جمهوری اسلامی است.
علاوه برآن،تشدید فشارهای سیاسی و اقتصادی خارجی موجب بسته شدن بیش ازپیش فضای سیاسی داخل وافزایش سرکوب واختناق شده وفرصت های تازه ای را برای دست اندازی هارترین وارتجاعی ترین باندهای درونی وجنگ طلبانه رژیم فراهم می سازد.بدون تردید دراین روند نقش ووزن سپاه ونیروهای نظامی درکل ساختارجمهوری اسلامی بازهم بالاترمی رود(روندکره شمالی شدن ایران) و شانس عروج هارترین باندها نظیرمصباح یزدی ها ویاران سعید امامی ها وشکنجه گران وارگانهای سرکوب وامنیتی به فوقانی ترین رده سیاسی بیش ازپیش افزایش می یاید.
تشدید فشاراقتصادی وسیاسی به مردم
همانطورکه سخن گوی وزارت خارجه آمریکاهم پنهان نمی کند دراین سیاست متأسفانه! تروخشک باهم می سوزند.چنانکه ازهم اکنون شاهد حذف یارانه ها،تشکیل پلیس اقتصادی،تشکیل بودجه سایه،افزایش جهش وارنرخ ارز وافت شتابان پول ملی وافزایش قیمتها(وبهای کالای وارداتی) مواجه هستیم.اقتصاد زیرزمینی وقاچاق ورشوه وفساد رشد جهشی پیداخواهد کرد.دامنه بیکاری بازهم گسترش خواهد یافت.سرمایه گذاری باافزایش ریسک آن بازهم کمترمی شود وبرعکس فرارسرمایه شتاب یشتری می گیرد .باافزایش خطربلوکه شدن ذخایرخارجی ایران ازهم اکنون رژیم مبادرت به انتقال آنها به داخل نموده است.
انتخابات پیشارو نیز درنمایشی ترین حالت خود برگزارمی شود.شتردامنه فیلترینگ حتی به مسدود کردن سایت رئیس تشخیص مصلحت نظام-رفسنجانی- هم رسیده است!.
این ها شماری از نمونه ها ونشانه های برجسته ازسمت وسوی تحولات سال جدید هستند.
آنچه که پیش بینی ناپذیراست
این چشم انداز سیاه را فقط نقش آفرینی وبه میدان آمدن یک جنبش مستقل درداخل واعتراضات جهانی(اعم ازاعتراض های مستقیم مردم وتشکل ها ونهادهای مترقی، ونیزغیرمستقیم ازطریق تشدید تضادهای درونی بلوک قدرتها به سیاست بردن جهان به لبه پرتگاه جنگی وخشونت وکشتاروگرسنگی دادن) می تواند بهم بریزد. آنچه که می توان ابرقدرت افکارعمومی(فعال شده) نامیدش. نیروهای اپوزیسیون مخالف هردوقطب ارتجاع داخلی وجهانی اگر قادربه فهم وخامت اوضاع ومسؤلیت خویش دربرابرآن بشوند تنها با اولویت قائل شدن به منافع عمومی زحمتکشان وکارگران وتکیه برهدف های مشترک برغم اختلافات خود وپرهیزازهژمونی طلبی های متداول می توانند سهم شایسته خویش را درمقابله با سناریوی سیاه ایفاء کنند وگرنه آنها نیزدرزیرچرخ دنده های این سناریو له خواهند شد.
باندازه ای که این پارامترها-جنبش اعتراضی داخل وخارج واپوزیسیون- نقش آفرینی کنند وبرنامه های مصوب ویا درشرف تصویب ارتجاع داخلی وجهانی را بهم بریزند،سناریوی سیاه می تواند رنگ به بازد وازسیطره ویکه تازی اش برعرصه جهانی ومنطقه کاسته گردد.

بیانیه حزب پان ایرانیست

2012-01-03T18:30:00.000-08:00

پاینده ایران

هشتم دیماه ۰۹۳۱

از اقدام شاهزاده رضا پهلوی برای محاکمه علی خامنه ای حمایت می کنیم

هم میهنان گرامی

سازمانهای برونمرزی حزب پان ایرانیست همواره سران جمهوری اسلامی را مسئول جنایت های این

رژیم علیه مردم ایران و منافع ملی دانسته و خواستار پاسخگویی آنان بوده اند. بدین مناسبت، از اقدام

کنونی شاهزاده رضا پهلوی برای به محاکمه کشیدن علی خامنه ای، به جرم جنایت علیه بشریت،

قاطعانه پشتیبانی می کنند.

سازمان های بسیاری درسه دهه گذشته خواهان این اقدام بوده اند، اما هیچگاه شرایط جهانی برای به

ثمر رساندن آن مناسب تر از امروز نبوده است. جنایت های رژیم حاکم بر ایران و سیاست های

نابخردانه و غیرملی آن سبب شده است که قدرت های جهانی تا مرز حملۀ نظامی به کشور پیش بروند.

امیدواریم که با تعقیب قانونی علی خامنه ای و دیگر سران رژیم، کشور از آسیب یورش نظامی محفوظ

بماند.

سازمان های برونمرزی حزب پان ایرانیست

پیام مهندس طبرزدی از زندان در ایران

2012-01-02T16:30:00.000-08:00

پیام ویدئویی مهم مهندس حشمت الله طبرزدی از داخل زندان رجایی شهر
در این پیام که بتازگی و با دشواری فراوان از داخل زندان منتشر شده است، حشمت الله طبرزدی فعال سیاسی با سابقه در بند نظرات خود را در مورد مسائل روز کشور و تقابل جمهوریت با دین بیان میکند
.
آزادی گوهر انسان است و اگر ازادی نباشد هیچ انتخابی نمیتواند ارزش داشته باشد. چنانچه آوردن دین نیز بر پایه اختیار و ازادی است. در ادیان بزرگ اسمانی واسطه ای بین انسان و خدا وجود ندارد.
ما به این راه خودمان مطمئنیم و مطمئنیم که مسیر ما اگر چه طولانی بوده و اگر چه سختیهای زیادی تحمل کرده ایم برای گفتن حرفهایمان و برای نوشته هایمان به زندان افتاده ایم و فشارهای زیادی را تحمل کرده ایم، بخاطر آنکه حکومت از حرفهای ما میترسید. من باور ندارم که زندان و سرکوبهای خشن بتواند مانع از حرکت ما بشود.
برخی از کارشناسان دینی (نه واسطه های دینی)، همچون ایت اله بروجردی و خوئی در ایران و ایت اله سیستانی در عراق
هیچگاه برای بوجود اوردن یا تحمیل حکومت یا جامعه ای قیام نکردند بلکه تنها ایت الله خمینی در سی و دو سال پیش نظریه ولایت فقیه را مطرح کرد و در واقع جمهوری اسلامی را بنیان نهاد.
در این سی و دو سال ما میتوانیم داوری کنیم که بین جمهوریت و حاکمیت مردم(حاکمیت ملی) با اسلامیت البته به معنای فقهاهت یا کارشناسی فقهی که بخشی از روحانیون انجام میدهند همواره یک نوع ناسازگاری وجود داشته است.
برای مثال در دوران ایت اله خمینی اولین رئیس جمهوراقای بنی صدر بود که از دوران حلقه نزدیک به ایت اله خمینی برخاسته بود، اما در مدت زمان کمی با بخش اسلامیت که ایت اله خمینی ان را نمایندگی میکرد و اقای بنی صدر که جمهوریت را نمایندگی میکرد دچار ناسازگاری و تناقض شد و در نهایت بخش اسلامیت و فقاهت نماینده جمهوریت را حذف کرد.
حتی در دورانی که اقای هاشمی رفسنجانی و اقای خاتمی که رئیس جمهور بودند همواره این تضاد و ناسازگاری بین اسلامیت و جمهوریت وجود داشته است.

در وضعیت موجود هم که اقای احمدی نژاد که از اندرونی ترین و خودی ترین افرادی بود که به میان آمد و چقدر برای او (احمدی نژاد) هزینه کردند، ادمهایی کشته شدند و شکنجه ها شدند، تا ایشان انتخاب شود اما ما امروز بار دیگر آن حاکمیت دو گانه و ناسازگاری و تضاد بین جمهوریت و اسلامیت، یا کسی که مدعیست از طرف مردم است با آنکسی که مدعی نمایندگی خداست را شاهد هستیم. این تضاد همواره برای کشور هزینه ساز و خسارت افرین بوده است.
سرمایه های زیادی هدر رفته است و این ناسازگاری که در وضعیت فعلی دارد تبدیل به بحران میشود یکی از جدی ترین بحرانهاست در شرایط فعلی، البته ما بحران اقتصادی را به دلیل عملکرد ناصحیح حاکمیت و همچنین بحران خارجی بدلیل توسعه طلبی های قدرت و بلند پروازیهای حکومت داریم.
نارضایتی های سیاسی و چیزی که به عنوان جنبش سبز مطرح شد این را هم داریم و چند بحران الان دست به دست هم داده اند و نمودار شده است که این حاکمیت دوگانه جمهوریت و اسلامیت ناکارامد است و شرایط اقتصادی و اجتماعی و سیاسی مردم در بدترین وضعیتی است که الان ما شاهد ان هستیم.
من فکر میکنم که میتوان نتیجه گرفت که در واقع بین دین و حکومت سازگاری وجود ندارد
دین امری معنوی و امری شخصی است که مربوط به خود افراد است اما سیاست و حکومت مربوط به عموم مردم است.
و یک امر عرفیست و ما نمیتوانیم دائم شاهد جنگ و ناسازگاری بین نمایندگان ملت با کسانی که ادعای نمایندگی خدا را دارند و سعی میکنند با زور و جبر خواسته های خودشان را تحمیل میکنند باشیم.
من به عنوان مبارزی که حدود 16 سال پیش در این راه مسالمت امیز،مبارزه ای بدون خشونت بر پایه ازادی خواهی،عدالت خواهی، دموکراسی خواهی گام نهادم هم اکنون ثمرات و نتایج این راه روشن را داریم می بینیم.
این مسیر به قدری شفاف است که همه جنبش های اجتماعی ، جنبش زنان ،جنبش دانشجویان ،جنبش کارگران، حنبش اقوام ،حنبش فرهنگیان و... در همین مسیرکلی که از پیش هم در تاریخ ایران به نحوی وجود داشته است باهم در حال حرکتند.
این مسیر مسالمت جویی و ازادی خواهی به قدری قانونی و مردم پسند است که حتی کسانی مثل موسوی و کروبی و شخصیتهایی که زمانی پایه گذار جمهوری اسلامی بودند در این مسیر قرار میگیرند. و بحث آزادی خواهی، انتخابات آزاد، حقوق اساسی ملت، اعلامیه جهانی حقوق بشر والتزام به آن، آزادی انتخابات و آزادی احزاب و همه اینها را مطرح میکنند.
این بقدری روشن است که حتی من بعید نمیدانم چهره هایی مثل مشایی و دیگرانی هم که با اقتدار گرا و قدرت مطلقه مشکل پیدا کردند و در آینده قطعا مشکلات بیشتری پیدا میکنند این راه برایشان باز است و به همان میزانی که از حاکمیت اقتدار گرا فاصله بگیرند با این سمت خواهند امد.
این مسیری است که من باور دارم ملت ایران و زنان ایران و مردان و دختران ایران انتخاب کرده اند، البته هزینه های زیادی داده اند و باز هم باید هزینه داد اما ما به مراحل نهایی آن نزدیک شده ایم.
حکومت دینی که در واقع ناسازگاری بین حاکمیت ملی و قوانین فقهی تعیین شده از سوی فقها را در بر دارد در یک بن بست قرار گرفته است که من فکر میکنم که راه دمکراسی خواهی و راه مبارزه مسالمت امیز برای حقوق بشر پیش روی ملت ایران است.
طیفهای گوناگون که بخشی از آنرا برشمردم، بحث همبستگی برای دموکراسی و حقوق بشر را مطرح کرده اند و گفتند که ما خواهان این هستیم که قانون اساسی به شکل دموکراتیک تغییر بکند اصول مخالف حق حاکمیت ملی حذف شود و اصول مربوط به حاکمیت ملی و حقوق اساسی ملت بر پایه اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاقهای مربوطه مورد توجه قرار بگیردف این جنبش و این حرکت و همه آزادی خواهان ایران امروز مصمم هستند که به خواستهای خودشان برسند.
ما به این راه خودمان مطمئنیم و مطمئنیم که مسیر ما اگر چه طولانی بوده و اگر چه سختیهای زیادی تحمل کرده ایم برای گفتن حرفهایمان و برای نوشته هایمان به زندان افتاده ایم و فشارهای زیادی را تحمل کرده ایم، بخاطر آنکه حکومت از حرفهای ما میترسید. من باور ندارم که زندان و سرکوبهای خشن بتواند مانع از حرکت ما بشود.
من به عنوان کسی که سخنگویی همبستگی و دمکراسی برای حقوق بشر را در ایران به عهده دارم می گویم که ما مصمم هستیم هزینه ان را پرداخت کرده ایم و خواهیم کرد ، به حقوق خودمان پایبندیم حقوق خودمان را می شناسیم و حتما هم به خواسته های خودمان دست خواهیم یافت، اراده ما مصمم هست ،مردم ما باید زندگی متناسب با شان خودشان را داشته باشند، فقر و نابسامانی و این شرایط سخت مردم باید از بین برود، باید برسیم به حکومتی که برخواسته از رای اکثریت قاطع ملت ایران باشد، بر پایه دموکراسی و حقوق بشر، جدایی دین از حکومت و احترام به حقوق همه اقوام، احترام به حقوق همه انسانها، همه ایرانیان، صرف نظر از عقیده و جنسیت و زبانشان، ایران دارای حدود سی استان یا سی ایالت هست که میشود به عنوان یک کشور مقتدر فدرال و دموکرات در منطقه مطرح بشود. آزادی ایران و سربلندی ملت ایران را آرزو داریم. و فکر هم میکنم که راه طولانی نمانده تا بخواسته خودمان برسیم

جبهه پایداری و تیم احمدی نژاد

2011-12-30T17:26:00.000-08:00

جبهۀ پایداری، تیم احمدی‌نژاد را برانداز معرفی کرد
نوشته: رضا ولی‌زاده
جبهۀ پایداری به وسیلۀ آن دسته از هواداران تیم احمدی‌نژاد رهبری می‌شود که خود را با عنوان جریان سوم تیر معرفی می‌کنند و به‌‌ همان گفتمان آغازینی که دولت احمدی‌نژاد در سال ١٣٨۴ از دل آن برآمد وفادارند.
آن‌ها معتقدند بعد‌ها تیم احمدی‌نژاد و مشایی از این گفتمان دچار انحراف شده و در مقابل آیت الله خامنه‌ای و انقلاب اسلامی ایستاده است.
جبهه پایداری در بیانیۀ خود از مردم خواسته تا جریان انحرافی یا‌‌ همان تیم احمدی‌نژاد و مشایی را طرد کنند و کسانی را برگزینند که در خط انقلاب و رهبری باشند.
در این بیانیه آمده است: «متاسفانه پدیده انحرافیِ جاگرفته در مرکزیت دولت، که هیچ پیشینه علمی قابل توجه در حوزه دین و هیچ اثر علمی منتشر شده در این مباحث ندارد، در باورهای برخی از اعضای دولت محترم نیز تاثیر گذار بوده به نحوی که مفاهیم توحیدی و فلسفه انتظار و مهدویت را با این دیدگاه تفسیر می‌کند.»

رضا علیجانی، پژوهشگر، روزنامه‌نگار و فعال ملی مذهبی ساکن پاریس در گفت‌وگو با بخش فارسی رادیو بین‌المللی فرانسه دربارۀ ماهیت تقابل جبهۀ پایداری و تیم احمدی‌نژاد گفت: «نمی‌توان گفت تک تک افرادی که در این جبهه هستند دارای مواضع مشابهی در قبال احمدی‌نژاد هستند. جبهۀ پایداری می‌خواهد‌‌ همان نقشی را ایفا کند که تیم احمدی‌نژاد شش سال پیش ایفا کرد. این جبهه به وسیلۀ تیم بیت رهبری به نوعی بخش علنی و اجراییِ جریان امنیتی و نظامی حاکم در بیت رهبری اعلام موجودیت کردند و از تیم احمدی‌نژاد به عنوان یک نیروی اجرایی استفاده کردند. اما تیم احمدی‌نژاد بعد‌ها بلندپروازی‌ها و جاه طلبی‌هایی از خود نشان داد که نام آن را جریان انحرافی گذاشتند.»
علیجانی معتقد است: «این بیانیه اعلام یک تصمیم رسمی است که می‌خواهد بگوید عمر تاریخی حلقۀ احمدی‌نژاد تمام شده است و تیم بیت می‌خواهد از حلقه‌های دیگری استفاده کند و گفتمانی هم که در این بیانیه دیده می‌شود‌‌ همان گفتمان بیت رهبری و جریان امنیتی نظامی حاکم است که در سال ١٣٨۴ احمدی‌نژاد را بر سر کار آورد.»
این روزنامه نگار در پاسخ به این پرسش که بالاخره جریان وابسته به محمود احمدی‌نژاد با چه تابلو و عنوانی در رقابت انتخاباتی به صورت رسمی حضور خواهد یافت توضیح داد: «احمدی‌نژاد یک حلقه و باند است، نه یک جریان. این حلقه به وسیلۀ‌‌ همان جریانِ امنیتی نظامیِ ساخته شده در بیت رهبری به قدرت رسید و وقتی به درآمدهای هنگفت نفت دست پیدا کرد عدۀ زیادی از افراد فرصت طلب نیز به آن‌ها پیوستند؛ اما وقتی اختلاف میان رهبری و احمدی‌نژاد آشکار شد این افراد از احمدی‌نژاد جدا شدند و در صف بیت ایستادند و به جبهۀ پایداری پیوستند.»
علیجانی معتقد است هواداران و حلقۀ اصلی باند احمدی‌نژاد و مشایی اگرچه ضربه‌های مالی و امنیتی بسیاری از سوی بیت رهبری خورده‌اند و محدود شده‌اند اما همچنان در دل جبهۀ پایداری قرار است تلاش کنند تا بخشی از کرسی‌های مجلس را تصاحب کنند.

هفته زندانیان سیاسی

2011-12-29T21:48:00.000-08:00

دهه يادبود و حمايـت از زندانيان
(20 تا 30 دی ماه 1390 – 10 تا 20 ژانويه 2012)
در اين روزهای سرد و شبهای طولانی زمستانی ، يـاد بـاد يـاد همه آنهايی که بخاطر دگر انديشی ( چه سياسی ، چه مذهبی و چه قومی ) و همه آنهايی که به جرمی واهی و يا به حکمی برآمده از دادگاه های ناعادلانه جمهوری اسلامی در سياه چالهای رژيم ولايت فقيهی در انتظار تلاش ما برای رهايی خود و ميهن خود از کابوس حکومت اسلامی هستند .
بر همگان آشکار است که همانطور که هيچ کدامين از انتخابات در اين رژيم منصفانه و آزاد نبوده اند ، هيچ کدامين از دادگاه ها و محاکمات انجام شده در جمهوری اسلامی از عدل و عدالت رنگ و بويی نداشته اند . نه تنها احکام قرون وسطايی ای همچون قصاص ، سنگسار ، قطع دست و پـا و اعدام در ملاء عام و غيره ... همگی محکوم و مغاير با اصول حقوق بشر هستند ، بلکه تمامی حبسهای انجام شده نيز بدون توجه به حقوق اوليه انسانی متهمين بوده و مردود هستند .
اين همه بر من و شمای ايرانی که دغدغه انسانيت و دغدغه ايران را داريم همواره روشن بوده و هست . امروز و در اين روزهای خطير وظيفه ماست که فشار بر ستم پيشه و مقابله با ستم را با نافرمانی و ضربه زنی بيشتر مضاعف کنيم .
بـيـاييـم و در دی مـاه ( از بيستم تا سی ام دی مـاه 1390 ) ياد هـمه قـربانيـان جـمهوری اسلامی و ياران دربند را گرامی بداريـم . در اين مدت تا آنجا که می توانيـم با يادآوری اسـامی زندانيـان بی گنـاه سـياسی و غير سياسی ، با افشای نام جلادان و شکنجه گران و وضعيت و مکان سياه چالهای آشکار و پنهان هم دلگرمی اين عزيزان را مـوجب شـويم که بداننـد که برای آزاديشان تلاش و روز شـماری می کـنيم و هـم آگاهی رسـانی لازم را بـرای جامـعه بين المللی و آنهايی که هنوز فريب اين رژيم را می خورند را کرده باشـيم . آنهايی که هنوز بر اين پندارند که در جمهوری اسلامی عدل و عدالت حکمرانی می کند !!! و هيچ بی بضاعتی و هيچ بی گناهی در رنج و درد نيست !!! اين جماعت معـدودند ولی بـخاطر در دسـت داشـتن اهـرمهای زر و زور ، وجودشان و باورشان تا به امروز کمک فراوانی به دوام جمهوری اسلامی کرده است .
از همه خانواده های زندانيان در ميهنمان ايران تقاضا داريم که در اين هفته تا آنجا که می توانند به ملاقات عزيزان خود بروند و بر ديگر هم ميهنان نيز وظيفه است که خانواده های زندانيان را دلگرمی ، همياری و همراهی نمايند .
افـشای ستم های رفته به هر وسـيله ممـکن وکمـک مالی و معنـوی به هر خانواده سـتمديده در جمهوری اسلامی ، ياری و خدمـت به خويش و به انسـانيت است . همگان می دانيم که متاسفانه ظلم اين رژيم هر کدامين از ما را می توانـد در بـر گيـرد . چه بسيار آنهايی که در کناری نشسته بودند و يا حتی با اين رژيم همراه بودند ولی امروز تيزی شـمشـير عـدل و عـدالت ولايـت فقيـه را می چشـند .
با برپايی پر شـکوه دهــه يادبود و ديـدار با زندانيـان در جمهوری اسـلامی ، ياد همه ياران از دسـت رفته و همه بيگناهان در بـند را گـرامی بـداريـم ، تـا باشــد که هيچ انسـانی به ناحق رنج نبـرد ، هيچ قلمی نشـکند و هيچ زبانی بريده نـشود .
جمعی از کنشگرايان مبارز و ميهن دوست

مقاله از اقای رضا تقی زاده - تحلیل گر سیاسی

2011-12-29T15:08:00.000-08:00

قطر در راه سوئيس و اسرائيل؛ پاهای کوچک پاپوش های بزرگ
اعلام موافقت حامد کرزای، رييس جمهور افغانستان با گشايش دفتر نمايندگی رسمی طالبان در دوحه، عليرغم نارضايتی پيشين کابل با اين تصميم، تازه ترين پيروزی امير نشين کوچک قطر در عرصه مناسبات منطقه ای، بعد از کمک به ساقط ساختن رژيم ۴۲ ساله قذافی در طرابلس، محسوب ميشود.
دولت کابل ترجيح ميداد دفتر برون مرزی طالبان بجای دوحه، در رياض و يا آنکارا گشوده شود. با اين وجود قطر گوی رقابت را در ايفای نقش ميانجی فعال مابين دولت کرزای و طالبان، از عربستان و ترکيه ربود- چنانکه در ميزبانی بازی های نهايی جام جهانی ۲۰۲۲ نيز مدعيان بزرگ ديگر يعنی استراليا، ژاپن، کره جنوبی و آمريکا را پشت سر نهاده بود.
با عبور شگفت انگيز از موانع بلند برگزاری بزرگترين رويدادهای ورزشی جهان، و انتخاب شدن به ميزبانی بازی های پايانی فوتبال جام جهانی سال ۲۰۲۲، بلند پروازی های برون مرزی قطر در سال ۲۰۱۱ عرصه تحولات سياسی منطقه را پيش از پيش هدف قرار داد.
در جريان تحولات داخلی تونس در ابتدای سال ۲۰۱۱ ، که شکل گرفتن جنبش آزادی خواهی موسوم به بهار عرب را بدنبال داشت، شبکه تلويزيونی-خبری " الجزيره " بيش از رقيب مشهور آمريکايی خود " سی ان ان"، در صحنه حضور داشت.
شبکه تلويزيونی الجزيره که در سال ۱۹۹۶ ، يک سال پس از کودتای بدون خونريزی "حمد بن خليفه ال ثانی " عليه پدرش، و رسيدن به قدرت در دوحه تاسيس شد، در عصر قدرت رسانه ها و تغيير معيار های سنتی قدرت و نفوذ جهانی، به اهرم موثر سياست خارجی قطر تبديل گرديده، و به نسبت، از همان نفوذی برخوردار است که صدور اسلحه برای اتحاد شوروی طی سالهای جنگ سرد در بر داشت.
همکاری با ناتو در ليبی
نقطه اوج سياست خارجی عمل گرايانه و تهاجمی قطر طی سال ۲۰۱۱ ، قرار گرفتن فعال اين امير نشين کوچک در کنار ناتو و ايفای نقش فعال در ساقط ساختن حکومت معمر قذافی بود.
در جايی که خلاء حضور قدرتهای بزرگتر عربی نظير عربستان و مصر در منطقه، يا به دليل رعايت ملاحظات محافظه کاران در مناسبات خارجی و يا درگيری با بحران داخلی، کاملا محسوس بود، قطر تمامی اهرمهای سياست خارجی خود را برای ايفای نقشی قاطع در ليبی بکار گرفت. ناتو نيز با استفاده از حضور قطر به اقدامات براندازی خود در ليبی مشروعيت عربی داد.
حضور يافتن رهبران دولت منتخب شورای انتقالی ليبی در دوحه، بعد از بدست گرفتن قدرت در طرابلس، نشان داد که اهميت نقش قطر در براندازی رژيم قذافی با نقش آمريکا، بريتانيا و فرانسه در يک رديف قرار گرفته است.
مسابقه رهبران دولت تازه مصر نيز با نامزدهای برجسته جانشينی مبارک، مانند عمر موسی و البرادعی، در تحبيب و جلب نظر دولت قطر نشانه نفوذی است که اين امير نشين کوچک در تحولات منطقه ای کسب کرده است.
حضور در ساير نقاط بحران زده
اگرچه عربستان در جريان بحران داخلی بحرين نقشی فعال تر از قطر بر عهده داشت و در يمن نيز مديريت امضاء سند انتقال قدرت مهندسی شده از علی عبدالله صالح به مخالفان وی، به حساب جاری رياض واريز شد، در عين حال، قطر به دليل انعکاس غير جانبدارانه نا آرامی های منامه، و همچنين برخورد جدی و بدون گذشت با عبدالله صالح، به ترتيب از سوی اکثريت مردم بحرين و مخالفان دولت در يمن، با استقبال بيشتری روبرو گرديد.
طی بحران ده ماهه سياسی سوريه، قطر در کنار مخالفان و روياروی دولت بشار اسد قرار داشته است. گزارشهايی که بيشتر از سوی منابع خبری اسرائيلی تقويت ميشود، حاکی از کمک مالی قطر به شکل گرفتن يک نيروی مقاومت نظامی در سوريه مرکب از جنگ جويان سنی، و تجهيز اين نيرو در مرزهای مشترک آن کشور با ترکيه است.
قطر نخستين کشور عربی بود که سفير خود را بعد از پا گرفتن بحران سياسی سال جاری از دمشق فرا خواند و بعد از ادامه مقاومت عبدالله صالح در انتقال قدرت به مخالفان نيز، پشتيبانی خود را از سند شورای همکاری خليج فارس پس گرفت.
قطر، بر خلاف ساير کشور های عضو شورای همکاری خليج (فارس ) که در قبال جنبش بهار عرب، خود را در بهترين شرايط، تنها متعهد به سکوت نمودند، عملا در کنار مخالفان رژيم های اقتدار گرا و در کنار حاميان بهار عرب قرار گرفت.
سياست خارجی قطر که "الجزيره " يکی از نمادهای روشن آن محسوب می شود، تحولات منطقه ای را به مثابه فرصتها تازه برای داخل شدن قلمداد کرده و با استفاده از اهرمهای در اختيار خود سعی در بهره گرفتن از آنها با حد اکثر امکانات داشته است.
قطر باوجود داشتن مناسبات کاری مناسب با جمهوری اسلامی، با اسرائيل نيز دارای مناسبات متعارفی است. در عين حال دوحه از روابط کاری دوستانه ای با حزب الله لبنان و حمس در نوار غزه نيز برخوردار است.
محدوديتها
با وجود موفقيتهای خارق العاده در صحنه جهانی، اعم از ورزشی، سياسی، اقتصادی و يا امنيتی، قطر با محدوديتهايی نيز در تمام عرصه ها روبرو است. اين محدوديتها، ادامه پيروزی های استراتژيک گذشته و رسيدن دوحه به مرزهای تازه را احتمالا کند خواهد ساخت.
رقابت کشور های بزرگتر منطقه با افزايش نفوذ و جاه طلبی های قطر و بدگمانی نسبت به هدفهای نهايی آن از جمله اين بازدارنده ها است.
اظهارات حمد بن جاسم ال ثانی، نخست وزير قطر، که سند های تصويری آن چندی پيش منتشر شد، داير بر اين که : " ما در هر صورت رژيم سعودی را ساقط خواهيم کرد " ، در صورت صحت داشتن، نشانه اوج جاه طلبی رهبران اين امير نشين کوچک است.
جاسم، پيش از بحرانی شدن وضعيت ليبی، طی گفتگو با معمر قذافی نيز اظهار داشته بود " " قطر در حال ضربه زدن اقتصادی و سياسی به عربستان است."
رفتار های عملگرايانه قطر در عرصه سياست خارجی، عليرغم وجود تمامی محدوديتها، حاکی از اقبال قدرتهای خارجی از تولد اين شريک تازه محلی است. چنانکه بعد از گلايه ها و سختگيری های محافظه کارانه عربستان در برابر واشنگتن، دولت آمريکا فرماندهی نيروهای مسلح مستقر در منطقه و بخش بزرگی از پايگاه هوايی خود را از کشور سعودی به قطر منتقل ساخت.
قدرت سياسی و نظامی کنونی قطر در برابر عربستان، به گونه ای قابل مقايسه با بضاعت های ورزشی آن کشور در برابر بريتانيا است-تعداد کل جمعيت قطر ( حدود ۸۰۰.۰۰۰ نفر ) بمراتب کمتر شمار کسانی است که در آخر هر هفته در بريتانيا برای تماشای مسابقات فوتبال به استاديومها ميروند.
در عين حال، قطر موفق به کسب مقام ميزبانی بازی های نهايی جام جهانی شد، و بريتانيا از دست يافتن به اين توفيق بازماند.
بعد از تثبيت ابعاد بزرگ قدرت مالی کشور کوچکی مانند سوئيس در عرصه جهانی، و نمايش قدرت نظامی کوبنده اسرائيل در جمع کشور های پرجمعيت عرب، اينک کشور کوچک قطر با نديده گرفتن محدوديتهای قراردادی وسعت خاک و کمی جمعیت در راه عرضه نماد تازه قدرت است

بیانیه از انجمن ایرانشناسی کهن دژ

2011-12-27T17:32:00.000-08:00

وضعیت موجود - نگاه پیش رو
در طول ماه های گذشته و زمانی که اعضا انجمن ایران شناسی کهن دژ با گذشت سیزده سال از فعالیت های مدنی و فرهنگی خود در تدارک برنامه ریزی های بیشتر به منظور گسترش فعالیت های خویش بودند در کمال ناباوری شاهد ایجاد موانعی در راه تداوم این برنامه ها گردیدند که سرانجام منجر به تعلیق اجباری کنش های اجرایی این مجموعه گردید و در پی صدور بیانیه پیشین انجمن و تشریح وضعیت و موانع موجود در راه ادامه فعالیت های اجرایی انجمن ایران شناسی کهن دژ , بسیاری از فعالان مدنی و تشکل های غیردولتی بصورتی انفرادی و گاه دسته جمعی همچون - بیانیه 11 تشکل مدنی با سابقه در حوزه میراث فرهنگی کشور - با صدور پیامها و بیانیه ها و انتشار اخبار و گزارشات گوناگون به حمایت از گسترش فضای آزاد کنش های مدنی پرداخته و خواستار ایجاد شرایط لازم به منظور تداوم فعالیت های انجمن کهن دژ گردیدند در این میان بسیاری از رسانه ها نیز با وجود , گاه تفاوت نگاه و شیوه حرکت با این انجمن و یا هر یک از حمایت کنندگان , به باز انتشار این بیانیه ها و نظرات پرداخته و خبرها و تحلیل های گوناگونی را در جهت حمایت از فعالیت های مدنی و فرهنگی این مجموعه که به ویژه در جهت دفاع از میراث فرهنگی و محیط زیست ایران است ارائه دادند
که وظیفه خود می دانیم به نمایندگی از یاران کهن دژ از تلاش های تمامی فعالان مدنی و رسانه ای که یک بار دیگر نشان دادند , جامعه مدنی ایرانی همچنان با وجود تمامی اختلاف نظرها و دیدگاه های متفاوت و وجود موانع و چالشهای بسیار به حیات خود ادامه داده و پس از گذر از تندباد های بسیار دریافته است که حرکت مدنی تنها در سایه حضور تمامی نیرو ها و تفکرات می تواند به حیات و نو سازی هر چه بیشتر خود ادامه دهد و امروزه بیش از هر زمان دیگری نیازمند بودن در کنار هم است
اما در پاسخ به تمامی این پیام ها و با در نظر گرفتن تمامی مشکلات پیش رو و موانع موجود یاران کهن دژ همچنان با یکدیگر در ادامه راه و رسالت خویش که همانا شناخت و معرفی هر چه بیشتر فرهنگ , تمدن و زیست بوم ایران و دفاع از بقا و تداوم این میراث های بی نظیر و تکرار نشدنی است هم پیمانند و اعلام می دارند که حیات کهن دژ برای ما نه دوام یک سازمان که بقا یک آرمان بوده و هست و خواهد بود و تحت هر شرایطی و به هر شکل ممکن نخواهیم گذاشت شعله تلاش ها در آخرین سازمان مدنی شناخته شده مدافع میراث فرهنگی در غرب و شمال غرب کشور خاموش گردد
فرزندان کهن دژ پیمان بسته اند که در هیچ شرایطی وظیفه خویش را در پاسبانی از میراث فرهنگی و محیط زیست ایران به فراموشی نسپارند و همچنان نیز با قلبی مملو از عشق به این کهن خاک بر عهد خویش پایبندند و همچون سخن پیشین خود اعلام میدارند که زین پس نیز در هر مکان و با هر امکانی که در اختیار داشته باشند , به صورت فردی و یا گروهی , از شناخت , پژوهش , معرفی و حفاظت از نمادهای درخشان حیات در این سرزمین فروگذار نخواهند کرد چرا که باور دارند توسعه , زمانی سود مند است که با حفظ ذخایر زیستی و بشری بوده و توسعه ای پایدار باشد
انجمن ایران شناسی کهن دژ به عنوان یک سازمان غیر دولتی مدنی و با پشت سر گذاشتن سیزده سال فعالیت , هر چند که امروز قادر به انجام کنش های اجرایی و برنامه های میدانی خویش نیست اما همچنان کمیته های پژوهشی و آموزشی خود را با عزمی بیشتر دنبال خواهند نمود و رسالت آگاهی بخشی خود را نیز با یاری گرفتن از اندک توان رسانه ای موجود همچون گذشته پی می گیرد
و به آنانی که پویش های مدنی این مجموعه را بر نمی تافتند می گوید که منشور کهن دژ آرمانی است که در قلب تک تک اعضا آن جای گرفته است و تمامی این یاران با صدایی رسا می گویند کهن دژ هرگز نخواهد مرد
هیات راهبری انجمن ایران شناسی کهن دژ
دی ماه 1390 خورشیدی

مقاله از حشمت حکمت

2011-12-27T10:59:00.000-08:00

روشنفکران ایران و سقوط شوروی؛ فروپاشی یک رویا
قول معروفی از کارل پوپر فیلسوف ضد مارکسیست اطریشی‌الاصل انگلیسی (۱۹۹۴-۱۹۰۲) در کتاب «جامعه باز و دشمنانش» وجود دارد که عموما در دهه هفتاد شمسی ترجیع‌بند کلام برخی از روشنفکران ایرانی بود: هر تلاشی برای ساختن بهشت بر روی زمین، بدون استثنا چیزی جز جهنم برجا نمی‌گذارد.
منظور پوپر کنار گذاشتن اتوپیا و آرمان‌گرایی و روی آوردن به عقلانیت و واقع‌گرایی مورد تایید سرمایه‌درای در جهان معاصر بود. اما نقل چنین جمله‌ای از چه چیز ناشی می‌شد.
مواجه روشنفکران ایرانی با فروپاشی شوروی
۱. روشنفکرانی که با پیوستن به نیروهای کنار گذاشته لیبرال پس از انقلاب، راهی غیر از چپ را برگرفتند و با روشی واقعگرا آرمان‌گرایی را جهنم بشریت دانستند
۲. روشنفکرانی که بر مواضع چپگرایانه‌ای که اکنون از پس تجربه‌های عینی دستخوش تعدیل شده بود، تاکید کردند و مدل سوسیال دموکراسی را بهترین مورد برای حکومت در نظر گرفتند
۳.روشنفکرانی که عموما به حزب توده تعلق خاطر داشتند، فروپاشی شوروی را نه ضرورت تاریخی بلکه نتیجه یک عامل بیرونی و توطئه کشورهای سرمایه داری غرب می‌دانستند ومی دانند
سال ۱۹۹۱ انحلال کشور شوراها اعلام شد و این پایان کمونیسم شوروی بود. سابقه رابطه روشنفکران ایرانی با جریانات عدالت‌خواه و آزادی‌خواه در کشور همسایه، به دوره انقلاب مشروطیت برمی‌گردد و با پیروزی انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ این رابطه نزدیک‌تر شد.
فارغ از وابستگی‌های معروف حزبی بین دو کشور، شوروی ماینده یک رویا بود. رویای تحقق جهانی سرشار از عدالت و آزادی که در آن همه مردم با هم برابر هستند و در آن هیچ طبقه ای وجود ندارد.
از این جهت حتی پس از شکل گیری دولت‌حزبی توتالیتر در شوروی و بر جا گذاشتن عواقب جبران‌ناپذیر تا زمان فروپاشی، این رویا به طور نمادین بر آن حمل می‌شد و درباره شوروی کم و بیش وجود داشت.
سنت روشنفکری در ایران که عموما چپگرا بود با وجود انتقادهایی که در دهه چهل و پنجاه به نظام کمونیستی شوروی وارد می‌کرد اما به طور ساختاری نمی‌توانست اشتراک در این رویا را نفی کند چون در غیر این صورت نمی توانست خود را چپ بداند و با چنین عنوانی خود را اتلاق کند.
بنابراین، شکست این رویا نمی‌توانست جامعه روشنفکری در نقاط دیگر جهان و خصوصا کشورهای در حال توسعه مانند ایران را تحت تاثیر خود قرار ندهد.
از آنجا که فضای حاکم پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷، فضای چپ‌گرایی (اعم از دینی و غیردینی) در معنای حاکم شدن یک ایدئولوژی خاص و نه نقد قدرت، بود، روند حرکت دموکراتیک در جامعه را کند می‌‌کرد و حتی می‌توان گفت به دموکراتیزه کردن جامعه عملا توجه‌ای نشان داده نمی‌شد.
"سنت روشنفکری در ایران که عموما چپگرا بود با وجود انتقادهایی که در دهه چهل و پنجاه به نظام کمونیستی شوروی وارد می‌کرد اما به طور ساختاری نمی‌توانست اشتراک در این رویا را نفی کند چون در غیر این صورت نمی توانست خود را چپ بداند و با چنین عنوانی خود را اتلاق کند"
مهمترین ویژگی ای که بعد از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ بروز کرد، حاکمیت قدرت مطلق به عنوان یک ایدئولوژی بود. اما تمایل به دموکراتیک شدن نیروهای سیاسی و اجتماعی از دو واقعه ناشی می‌شد. یکی تجربه عینی و عملی این نیروها در جامعه و دیگری فروپاشی اتحادیه جماهیر شوروی
حسین بشریه استاد اخراجی علوم سیاسی دانشگاه تهران که اکنون در آمریکا قامت دارد و تدریس می کند، در کتاب «گذار به دموکراسی» از تمایل به روند دموکراتیک شدن در جوامع در دهه‌های اخیر یاد می‌کند و زمینه‌های سیاسی و اجتماعی فروپاشی رژیم‌های غیردموکراتیک را برمی‌شمارد.
او این دلایل را در چهار بحران به طور خلاصه چنین بیان می‌کند: بحران سلطه و استیلا و افزایش نارضایتی عمومی؛ بحران در ایدئولوژی مشروعیت‌بخشی که حاکمیت بر اقشار مختلف جامعه تحمیل می‌کند؛ بحران کارآمدی در روند بورکراسی که ساز و کار یک جامعه را پیش می برد؛ بحران در همبستگی طبقه حاکم و ناتوانی در تضمین منافع آن (گذار به دموکراسی، صفحات ۱-۶۰)
ین چهاربحران در دوره فروپاشی شوروی و اقمار آن قابل مشاهده بود. البته در ایران، تحلیل نیروهای مذهبی حاکم صرفا محدود به این می‌شد که دلیل اصلی فروپاشی شوروی ضدیت آن با دین بود حال آنکه فروپاشی بی‌ارتباط به محتوای ایدئولوژیک شوروی بود بلکه بیشتر به دلیل این بود که قدرت حاکم تبدیل به ایدئولوژی شد و این باعث شد که حکومتگران به هر طریقی اعمال و رفتار خود را توجیه کنند.
اما از سوی دیگر، روشنفکران ایرانی تنها نظاره‌گر این فروپاشی نبودند بلکه عملا خود پس از انقلاب بهمن ۵۷ و با مسلط شدن یک ایدئولوژی خاص از نوع دینی، تجربه‌ای را از سر می‌گذراندند و (هم اکنون در حال تجربه هستند) که روشنفکران دیگر در شوروی یا بلوک شرق سال ها پیش از سر گذراندند.
فارغ از محتوای ایدئولوژی‌های مسلط در تضاد با هم (یکی دینی و دیگری ضددینی) روش‌هایی که این ایدئولوژی‌ها در اعمال قدرت به کار می‌گیرند، کم و بیش مشابه است، بنابراین تجربه‌ عینی روشنفکران در این نوع کشورها نیز می‌تواند تشابهاتی باهم داشته باشد.
چهار دلیل فروپاشی شوروی به روایت حسین بشیریه
بحران سلطه و استیلا و افزایش نارضایتی عمومی؛ بحران در ایدئولوژی مشروعیت‌بخشی که حاکمیت بر اقشار مختلف جامعه تحمیل می‌کند؛ بحران کارآمدی در روند بورکراسی که ساز و کار یک جامعه را پیش می برد؛ بحران در همبستگی طبقه حاکم و ناتوانی در تضمین منافع آن
از این رو می‌توان سه نوع طرز برخورد روشنفکران ایرانی با نظام شوروی ذکر کرد که با فروپاشی آن، شیب تندتری گرفت و از آن تاثیر پذیرفت:
۱) روشنفکرانی که با پیوستن به نیروهای کنار گذاشته لیبرال پس از انقلاب، راهی غیر از چپ را برگرفتند یعنی همانطور که گفته شد، جمله معروف پوپر را به عنوان ترجیع‌بند خود انتخاب کردند.
آنها محدودیت‌های مدیریت و حکومت کردن در جهان امروز را متذکر شدند و با روشی واقعگرا و همراه با تعریفی از عقلانیت که سرمایه‌داری مدافع آن است، آرمان‌گرایی را جهنم بشریت دانستند.
این گروه از روشنفکران اعم از دینی و غیردینی تحت عناوینی چون لیبرال یا لیبرال دموکراسی جا گرفتند. در این مورد می‌توان به روشنفکری دینی (به طور مثال مهدی بازرگان و عبدالکریم سروش و حلقه کیان) و نیروهای لیبرال تکنوکرات (سیاستمدارانی همچون عطاالله مهاجرانی) اشاره کرد. اغلب روشنفکرانی که در این بخش رده بندی می شوند فروپاشی را نه شکست شوروی بلکه ورود نیروها به دنیای واقعی حکومت‌داری تلقی می‌کردند.
۲) روشنفکرانی که بر مواضع چپگرایانه‌ای که اکنون از پس تجربه‌های عینی دستخوش تعدیل شده بود، تاکید کردند.برخی از فعالان سیاسی ملی مذهبی (طیف نزدیک به عزت الله سحابی و حلقه مجله ایران فردا) آنها قدرت را به مثابه ایدئولوژی نقد کردند و مدل سوسیال دموکراسی را بهترین مورد برای حکومت در نظر گرفتند.
در این مورد می‌توان به عنوان نمونه به نیروهای ملی مذهبی و نیروهای چپ‌گرای جمهوری‌خواه هم اشاره کرد. برای آنها «فروپاشی شوروی ضرورتا به معنای شکست رویای کمونیستی [نبود] . . . بلکه فروپاشی یک نوع راه‌حل مارکسیستی بود؛ راه‌حل‌های دیگر همچنان به عنوان بدیلی برای سرمایه‌داری هستند.» (مقاله گذر ازکویر: روشنفکران ایران پس از انقلاب. از کتاب روشنفکران قرن بیستم: بررسی انتقادی. ویراست نگین نبوی. ص۱۲۸. انتشارات دانشگاه فلوریدا. ۲۰۰۳)
۳)روشنفکرانی که عموما به حزب توده تعلق خاطر داشتند، فروپاشی شوروی را نه ضرورت تاریخی بلکه نتیجه یک عامل بیرونی و توطئه کشورهای سرمایه داری غرب می‌دانستند و می دانند و هر گونه تغییر و اصلاح را انحراف از مسیر واقعی کمونیسم تصور می‌کردند. این افراد هیچگاه به انتقاد از ساز و کار عملکرد خود یا حزب مادر در شوروی نپرداختند.
بنابراین به اجمال می توان گفت که فروپاشی شوروی باعث شد که روشنفکران ایرانی، به دلیل بحران‌های موجود در ساختار ایدئولوژی، به انتقاد از خود شدت بخشند و خود را از سلطه ایدئولوژی برهانند و روند دموکراتیزه شدن جامعه را پیش بگیرند.
هر چند برای گروه اول شکست نمادین این رویا،‌ مسرت‌بخش است و برای غالب آنها راه سرمایه‌داری تنها راه و بهترین روش برای ورود به دموکراسی محسوب می شود، گروه دوم با وجود تلخکامی شکست در این رویا، اما همچنان در فکر بدیلی برای سرمایه‌داری است.
به همین دلیل می‌توان آنها را زمزمه‌کننده این جمله مارکس دانست که تاریخ چیزی نیست جز فعالیت انسان‌ها برای پیگیری مقاصد و اهداف خود.

احضار دو تن از جبهه ملی ایران به دادگاه

2011-12-25T09:35:00.000-08:00

ندای آزادی : دو تن از کنشگران جبههء ملی ايران به وزارت اطلاعات فراخوانده شدند.
به گزارش منابع خبری ندای آزادی ، روز گذشته در طی تماسهای تلفنی با مهندس آرش رحمانی و دکتر علی حاج قاسمعلی، دو تن ديگر از اعضای جبهه ملی ايران برای امروز به وزارت اطلاعات احضار گرديدند.
فشارهای فزاينده بر اعضای جبهه ملی در شرايطی در حال تداوم است که کماکان دکتر علی رشيدی و مهندس حميدرضا خادم در بند ۳۵۰ اوين در زندان به سر ميبرند.
همچنين عضو ديگر جبهه ملی ايران عيسی خان حاتمی با حکم زندان مواجه بوده، يکی ديگر از اعضای برجسته اين تشکل مهندس کوروش زعيم در اسفندماه در دادگاه انقلاب محاکمه گرديده و پيمان عارف نيز به تازگی از زندان آزاد شده است.
گفتنی است در هفته های اخير چند تن ديگر از اعضای اين حزب باسابقه
دموکراسی خواه چون مهران بختياری، شرر تبريزی، محمد اويسی و عسل اسماعيل زاده نيز احضار و مورد بازجويی قرار گرفته اند.

مقاله از اقای بهروز ممتاز

2011-12-23T16:39:00.000-08:00

خروج نیروهای امریکائی از عراق و پیامدهای ان
بهروز ممتاز برگرفته از گفتاری در نشست مجازی حبهه ملی - پلتاک
نیروهای نظامی امریکا تا اخر سال 2011 از عراق خارج خواهند شد . انان در طول 9 سال جنگ ن4474 نفرکشته و 30 هزار زخمی داشتند . مخارج جنگ حدود یک هزار میلیارد دلار بوده است . ازعراقی ها نیز100
هزار کشته و هزاران نفر مجروح بر جای ماند . امریکا از عراق بیرون میاید بدون اینکه توازنی و تفاهمی بین کردها ، شیعیان و سنی ها برقرار شده باشد . اکنون رقابت بر سر اداره کشور در میان انان پدید امده است و از
کشورهای همسایه سعی دارند دامنه نفوذ خود را در عراق کسترش دهند ، بطوریکه جمهوری اسلامی
از نوری المالکی و عربستان سعودی از ایاد العلاوی رهبر ائتلاف العراقیه حمایت میکنند. گزارش شده که در دو روز گذشته رهبران ائتلاف العراقیه با دیوید پتریوس رئیس سیا ، بلافاصله پس از دیدار المالکی از کشور امریکا ، دیدار و گفتگو داشته است
از جانب دیگر، طارق الهاشمی معاون رئیس جمهور ، متهم به طرح ترور المالکی و دیگر اعمال تروریستی گردیده و در یک دادگاه با حضور شاهدان و 5 قاضی حکم دستگیری اورا صادر و در تلویزیون بغداد نیز به نمایش گذارده اند . انگاه پلیس بغداد بدستور المالکی برای دستگیری او به فرودگاه رفتند ولی قبل از رسیدن پلیس بدانجا ، الهاشمی به شمال عراق نزد مسعود بارزانی ، رئیس دولت خود گردان کردستان ، رفته است . بارزانی هم از تحویل او به مقامات دولت عراق خودداری کرده است. ایاذ العلاوی ، نخست وزیر
سابق عراق نیز از الهاشمی دفاع نموده است . بدینترتیب اوضاع بسیار خطرناکی بر کشور سایه انداخته بظوریکه روز بعد در 12 نقطه بغداد بمب های متعدد منفجر و 65 گشته و 200 نفر زخمی بر جای گذاشته است . انچه را که میتوان از این حوادث نتیجه گرفت ، اوضاع نابسامان و اشفته ای است که بعد از خروج نیروهای امریکا از عراق در این کشور پدیدار گشته است . پیش بینی میشود این حوادث همچنان ادامه یافته و باید در انتظار حوادث بیشتری بود که در اثر خروج امریکائیها در عراق پیش اید باید اضافه کرد که مسائل اقتصادی در این حوادث بی تاثیر نیست چنانکه هم اکنون 27 شرکت امریکائی در عراق سرمایه گذاری کرده اند وبر تعداد انها نیز افزوده خواهد شد . شرکت نفتی توتال هم 35 در صد نفت عراق را استخراج و در اینده نزدیک به 2 ملیون بشکه در روز خواهد رساند . ایا تا چه حد وجود مخازن نفتی در این کشور باعث منازعات و کشت و کشتار مردم بیگناه خواهد شد . در اینده روشن تر
.خواهد شد

در گذشت احمد مهراد

2011-12-23T12:22:00.000-08:00

درگذشت احمد مهراد از اعضای قديمی جبهه ملی ايران
با اندوه فراوان آگاهی يافتيم که دکتر احمد مهراد، استاد دانشگاه هانور آلمان، پس از يک دوره بيماریِ چندين ماهه در ‌تاريخ هفتم دسامبر ۲۰۱۱ در ۷۴ سالگی در بيمارستانی در شهر برلن بدرود زندگی گفته است.
زادگاه اين هم‌رزم کهن‌پای جبهه ملی بندر انزلی [بندر پهلوی] بود. او از سال‌های نوجوانی به سازمان جوانان حزب ايران و جبهه ملی پيوست. او چه در زمانی که در ايران بود و چه در همه‌یِ سال‌هايی که در آلمان و در شهر برلن بسر می‌برد، پيوسته در پيگيری راه مصدق و آزادی و سرفرازی ايران می‌کوشيد. از او نوشته‌ها و پژوهش‌هایِ بسياری در روشنگری و بررسی تاريخ بستگی‌های آلمان و ايران، برجای مانده است. ياد او همواره گرامی باد!

جبهه ملی ایران در خارج از کشور درگذشت احمد مهراد را به خاتواده ان مرحوم تسلیت میگوید

مقاله از اقای رضا سیاوشی

2011-12-21T18:01:00.000-08:00

بیگانگی ملی و خرد واژگونه سیاسی، در سیاست خارجی
مهمترین واقعیت در صورت مسئله پیش رو آنست که هنوز خامنه ای می تواند با
متوقف کردن غنی سازی، در یک چشم بهم زدن خطر جنگ را منتفی ، تحریم ها را
لغو ، و حتی روی آن جایزه هم بگیرد، همان جایزه هائی که از طرف سه وزیر
خارجه اروپائی – ترویکا - چند سال پیش به ایران در مقابل توقف یا حتی محدود
کردن غنی سازی پیشنهاد شد و علی لاریجانی با نادانی اعلام کرد می خواهند
جواهر را بگیرند و خروس قندی بدهند! علاوه بر لغو تحریم ها، این جایزه ها
طیف وسیعی از نیازهای ایران را می پوشاند، از تکنولوژی و سرمایه گذاری برای
بازسازی صنایع فرسوده نفت کشور ،که شیشه عمر خود این نظام هم به آن بستگی
دارد، تا اینترنت پر سرعت و بسیاری چیزهای دیگر فی مابین، که نیاز امروز
کشور ما است. اینکه علی لاریجانی همه این ها را خروس قندی و غنی سازی را
بالاترین جواهر می خواند، با هر معیاری شگفت انگیز است. هیچ کس نیست از این
رئیس مجلس بپرسید، چگونه است که این بالاترین جواهر را چرا هیچ کدام از
کشورهائی که با سرعت در حال پیشرفت هستنند، مانند کره جنوبی، تایوان، ترکیه
و مالزی، .... نمی خواهند، اما رژِیم هائی مانند کره شمالی و صدام حسین و
قذافی که کشورشان را به روز سیاه انداختند طلب میکنند. این بیگانگی ملی و
خرد واژگونه سیاسی است!؟

شب یلدا

2011-12-21T09:18:00.000-08:00

یلدا نقطه تقابل و تعامل مهرکيشی و دین زرتشت
از چهار هزار سال پیش جشن شب یلدا با نام ها و عنوان های گوناگون در حوزه فرهنگی ایران برگزار می شود اما مناسبت ها مناسک و آیین ها در ادوارتاریخی ، مناطق جغرافیایی و نوع حاکمیت و باور مردمان متفاوت بوده است
ازهمین روی جشن ها را باید براساس دوره تاریخی و ظرف زماني مشخص بررسي کرد درغیراین صورت نتیجه قابل قبولی جز سردرگمی به دست نخواهد آمد
با ظهور زرتشت و فراگیری دین او که آیین مهرپرستی و دیگر آیین های بومی درایران را به حاشیه می راند , جشن ها نیز دچار تحول می شود اگرچه همه نشانه ها و مظاهر آیین های کهن از میان نمی رود و حتی بر دین جدید(زرتشت) تاثیر شگرفی می گذارد اما دگرگونی ها را نمی توان نادیده گرفت
یلدا نمونه به جای مانده از این مراسم است و آن را به نوعی نقطه تلاقی و برخورد فرهنگ مهرپرستی و زرتشتی می توان شمرد این نکته که زرتشت پس از ظهور , دیوان یا خدایان اساطیری ایرانیان را که از نظر او مظهر بدی بودند مردود شمرد و به کنار زد و یادآوری این باور که در دوره ای از تاریخ این سرزمین بلندترین شب سال (یلدا) که زمان تولد مهر به
شمار می آمد را نشانه سیاهی تاریکی و تباهی می دانسته اند و مهم تر اینکه ارتباط واژه های دیو و دی و هم ریشگی این دو واژه که یکی سمبل پلیدی و دیگری نشانه خرمی است می تواند نشانه این ارتباط باشد
دیو یا دئو (daeva) واژه اوستایی است به معنی خدا که همچنان در هند به همین معنا به کار می رود پس از غالب شدن فرهنگ زرتشتی در ایران به ویژه در دوره ساسانیان این واژه بار معنایی منفی پیدا کرد و به معنی خدای ظلم و پلیدی به کار گرفته شد این واژه با اندکی تفاوت تلفظ در فرانسه (dieu) و گاه در انگلیسی به کار می رود و نکته دیگر رابطه کلمه هاي دی و دیگان است دی اولین ماه فصل زمستان است در گاه شماری قديم سه روز از ماه با این نام
آمده است دی به آذر، دی به مهر، دی به دین که دیبگان و یا دیگان اول ، دوم و سوم گفته می شود و این سه روز متعلق به خدایگان و پادشاهان است و به نظر می رسد جشن ها و آیین های مذهبی در این سه روز برگزار مي شده است
گردیزی در زین الخبار می نویسد « این ماه دی به نزدیک مغان ماه خدای است و اول او را هم نام او خوانند و این روز را سخت مبارک دارند »
روز اول دی در گاه شماری کهن به نام هرمزد یا اهورامزدا است که آن را با عنوان خرم روز جشن می گرفتند ابوریحان دراثارالباقيه می نویسد:«دی ماه و آن را خورماه نیز می گویند نخستین روز آن خرم روز است و این روز و این ماه هردو به نام خدایتعالی که هرمزد است نامیده شده یعنی پادشاهی حکیم و صاحب رايي آفریدگار در این روز عادت ایرانیان چنین بود که پادشاه از تخت شاهی به زیر می آمد و جامه سپید می پوشید و در پایان بر فرش های سپید می نشست و دربان ها و یساولان و قراولان را که هیبت ملک بدان هاست به کنار می راند و در امور دنیا فارغ البال نظر می نمود و هرکس نیازمند می شد که با پادشاه سخن بگوید خواه که گدا باشد یا دارا و شریف باشد یا وضیع , بدون هیچ حاجب دربانی نیز به دربار شاه می رفت و بدون هیچ مانعي با او گفتگو می کرد و دراین روز پادشاه با دهقانان و برزیگران مجالست می کرد و در یک سفره با ایشان غذا می خورد...)
به همین دلیل برخی ریشه این جشن را مذهبی و دینی دانسته اند و آغاز دی ماه را ابتدای سال مذهبی مهرپرستان ذکر کرده اند
همزمانی آغازسال مسيحي با این جشن نمی تواند بی ارتباط باشد چرا که مهرپرستی و میترایسم بیشترین تاثیر را برمسیحیت داشته و پژوهشگران در ارتباط با یلدا و تولد عیسی و مهر بسیار سخن گفته اند و به درستی نکات تاریکی آشکار نموده اند اما تاثیر و ارتباط آیین زرتشت از مهرپرستی مورد غفلت واقع شده و یا کمتر بدان پرداخته شده است از آنجا که مسیحیت آیین
فراگیر و رسمی است و ابزارها و امکانات حکومتی قرن ها در اختیار کلیسا بوده توانسته است این آیین را نوسازی کند و به عنوان تولد مسیح معرفی کند یلدا به مرور جنبه دینی را از دست داده و به صورت جشن مردمی و دهقانی درآمده است و درواقع این دهقانان و برزیگران بودند که یلدا را زنده نگه داشته اند
نکته دیگر جشن یلدا با دیگان و خورروز متفاوت است و مناسک و آیین هایی گوناگون از هم دارند برای پی بردن به ریشه جشن یلدا باید توجه داشت که در هیچ یک از آثار زرتشتی از این جشن یاد نشده است و مناسک برجای مانده مانند تقسیم خوراکی ها و... اغلب از آیین مهر گرفته شده است
بابک مغازه ای
فعال مدنی و دوستدار میراث فرهنگی و محیط زیست ایران
خبرنگار مستقل و راهنمای گردشگری در همدان

تحریم نفت ایران

2011-12-20T22:23:00.000-08:00

تحريم مستقيم نفت ايران، دستور کار مذاکرات رم؟
توسط رضا تقی زاده (تحلیلگر سیاسی)
هدف از گردهمايی روز سه شنبه نمايندگان ۷ کشور بزرگ صنعتی و ۴ صادر کننده عمده نفت جهان در رم، يافتن راه کارهای مناسب در جهت تثبيت بازار نفت و تامين نيازهای ناشی از قطع تدريجی صادرات نفت خام ايران است. تحريم مستقيم صادرات نفت خام ايران، در صورت تحقق، بزرگ ترين گام اقتصادی است که بمنظور متوقف ساختن برنامه های اتمی جمهوری اسلامی برداشته خواهد شد.
به دليل موقعيت برجسته ايران در بازار های جهانی نفت و داشتن مقام دوم بعد از عربستان سعودی، در رديف صادر کنند گان اوپک، نه تنها مبادرت به تحريم مستقيم صادرات، که حتی بروز اخلال در روند توليد نفت ايران نيز ميتوانست تا چندی قبل بازار های جهانی نفت را بشدت مختل سازد.
اين موقعيت، بخصوص طی يک سال گذشته، به تدريج تغيير يافته چنانکه در وضعيت جاری نه تنها بحث پيرامون قطع مستقيم صادرات نفت خام ايران، که حتی مبادرت ( تدريجی ) به آن نيز بحران بزرگی در وضعيت اقتصادی جهان ايجاد نخواهد کرد.
گزارش روز يکشنبه نشريه معتبر آمريکايی وال استريت جورنال حاکی از پيشگامی و ابتکار واشنگتن در برگزاری ملاقات روز يکشنبه ۱۱ کشور صنعتی و نفتی در رم بمنظور فراهم ساختن زمينه مقابله با عوارض چنين تحريم است.
تحريم تدريجی
به دليل کاهش تدريجی توليد نفت خام ايران و ادامه روند مصرف داخلی، مطابق آمارهای رسمی اوپک، اينک صادرات نفت خام ايران به زير ۲ ميليون بشکه در روز کاهش يافته، و در اين مورد عراق بالاتر از ايران قرار گرفته است.
در تحولی نامتقارن با روند کاهش توليد و صادرات نفت خام ايران، صادر کنند گان جهانی نفت خام، ظرفيت اضافی توليد خود را افزايش داده اند. علاوه بر افزايش ظرفيت اضافی توليد از سوی عربستان، کشور های عراق و ليبی توليد و صادرات نفت خام خود را بالابرده اند. حمايت از توليد و رشد صادرات نفت خام هر دو کشور از استقبال و پشتيبانی سياسی غرب برخوردار است
با اين وجود حد اقل طی ماههای آينده، تحريم مستقيم نفت ايران به هيچ وجه مورد انتظار نيست.
به نظر می رسد آنچه در رم مورد بررسی قرار خواهد گرفت، زمينه سازی لازم برای قطع گام به گام صادرات نفت خام ايران، و جايگزينی تدريجی آن با ظرفيتهای ديگر توليد کنند گان نفت خام است.
کاهش "تدريجی " و غير مستقيم صادرات نفت خام ايران، بجای اعمال " تحريم مستقيم "، از يک سو تهران را از امکان مبادرت به هر نوع اقدام تلافی جويانه ( منجمله مسدود ساختن تنگه هرمز ) محروم ميسازد، و از سوی ديگر به خريداران سنتی نفت ايران فرصت ميدهد تا به تدريج نيازهای خود را از ساير منابع تامين کنند.
تطبيق وضعيت
بر طبق گزارشهای منابع نفتی ( منجمله بيزنس رکورد و رويترز ) در ماه اوت سال جاری عربستان سعودی ۳ ميليون بشکه نفت اضافی بمنظور جايگزين ساختن نفت ايران در اختيار هند قرار داده است. طی يک سال گذشته دريافت پول نفت صادراتی ايران به هند به دليل ( و يا به بهانه تحريمهای بانکی ) با مشکل روبرو بوده است.
بر طبق گزارشهای همان منابع، هند متعهد شده که تا يک ميليون بشکه نفت ديگر نيز در اختيار هند قرار دهد.
ميزان واردات روزانه نفت هند از ايران در حدود ۳۵۰.۰۰۰ بشکه است و پر کردن يک روزه اين ظرفيت بزرگ با نفت جايگزين، با يک بازدارنده فنی روبرو است.
نفت صادراتی ايران به هند، که پالايشگاههای خريدار نيز وضعيت خود را با آن تطبيق داده اند، از نوع سنگين ( آی پی ۲۸ ) و نفت عربستان از نوع سبک ( آی پی ۳۸ تا ۴۱ ) است.
عربستان برای پر کردن بازار نفت ايران در کوتاه مدت مجبور به مخلوط کردن نفت خام خود و افزايش غلظت آن است. پالايشگاههای هند نيز همزمان، مجبور به تغيير تدريجی وضعيت فنی خود و استفاده از نفت سبک بجای نفت سنگين صادراتی ايران خواهند بود. وضعيتی که برای چين و ژاپن و کره جنوبی نيز قابل تکرار است.
بر اساس گزارشهای منابع معتبر، در طرحی مشترک، عمليات سنگين سازی نفت عربستان را کمپانی "هندوستان پتروليوم " و شرکت نفت عربستان " آرامکو " عهده دار شده و نياز پالايش گاه " بهارات " هند را با ترکيبی از "نفت خام عرب سنگين "، متوسط و سبک تامين ميکنند.
محتوای اين گزارش مغاير با ابراز خوش بينی رستم قاسمی وزير نفت جمهوری اسلامی در حاشيه کنفرانس روز ۱۴ ماه مارس وزيران نفت اوپک در وين داير بر خودداری عربستان از پر کردن بازار های صادراتی ايران است.
علاوه بر عربستان، ديگر کشور های صادر کننده نفت خام منجمله انگولا، غنا، ليبی و عراق نيز بمنظور پر کردن تدريجی بازار های نفت خام ايران آمادگی های خود را افزايش داده اند.
تحريم بانک مرکزی
جلاس روز سه شنبه در رم، در عمل يک اجلاس کارشناسی است که در آن نمايندگان وزارت خارجه، نفت و امور بانکی کشور های شرکت کننده حضور مييابند.
تثبيت ميزان عرضه نفت به بازار و کنترل قيمتهای جهانی در وضعيت کاهش صادرات نفت ايران مهمترين موضوع بحثهای کارشناسی روز سه شنبه در روم بشمار ميرود.
با هدايت عربستان سعودی، و علی رغم ايستادگی بی نتيجه ايران در اجلاس روز چهارشنبه گذشته وزيران ۱۲ کشور عضو اوپک در وين، سازمان توليد کنند گان و صادر کنند گان نفت، سقف توليد رسمی خود را تا از ۲۸ و اندی ميليون بشکه در روز به ۳۰ ميليون بشکه افزايش داد. در گام بعد ( و بصورت غير رسمی ) انتظار ميرود سقف واقعی توليد نفت از سوی کشور های عضو اوپک به همين نسبت افزايش يابد.
اگر چه دولت ايران همچنان تاثير بحران مالی و اقتصادی ناشی از اعمال تحريمها را اندک معرفی ميکند، اما، ادامه يورش به صرافی ها و اشتهای رو به افزايش برای تبديل نقدينگی های کوچک و بزرگ به طلا و دلار، که به کاهش فاجعه بار ارزش پول ملی و رکورد زدن ارزش دلار انجاميده، حاکی است که عمق بحران مالی و اقتصادی کنونی را مردم کوچه و خيابان و واسطه های حرفه ای بهتر از کارشناسان رسمی جمهوری اسلامی درک ميکنند.

گزارش جایزه به جشمت اله طبرزدی

2011-12-19T19:06:00.000-08:00

حشمت الله طبرزدی برنده جایزه سالانه مرکز بین المللی حقوق بشر در کانادا
همزمان با روز جهانی حقوق بشر ، مراسم سالانه مرکز بین المللی حقوق بشر در ایران که در شهر تورنتو کانادا مستقر است، در روز یکشنبه 11 دسامبر با حضور و استقبال فعالان مدنی و اجتماعی در تورنتو برگزار شد و در طی آن مهندس حشمت الله طبرزدی به عنوان اولین بنرده سالانه این مرکز معرفی شد. پنج زندانی سیاسی دیگر نیز به عنوان برندگان جوایز مدافعان حقوق بشر در سال 2011 انتخاب شدند.
حسن زارع زاده اردشیر مدیر اجرایی مرکز بین المللی حقوق بشر در ابتدا با تشکر از حضار برای شرکت در مراسم سالانه مرکز بین المللی حقوق بشر گزارش کوتاهی از فعالیت های این مرکز در یکسال گذشته ارائه داد و گزارشی از نقض حقوق بشر در ایران را ارائه داد.
بر اساس رای هیئت داوران ICHR، حشمت الله طبرزدی به دلیل دو دهه فعالیت های انسان دوستانه در دفاع از حقوق مردم ایران به عنوان برنده جایزه سالانه مرکز بین المللی حقوق بشر انتخاب شد. همچنین رامین پرچمی در حوزه فعالان هنری، کوهیار گودرزی در حوزه مدافعان حقوق بشر، نسرین ستوده در حوزه زنان و نیز وکلای حقوق بشر، رضا شهابی در حوزه مدافعان حقوق کارگر، و مجید توکلی در حوزه دانشجویی برندگان جایزه حقوق بشری سال 2011 مرکز بین المللی حقوق بشر اعلام شدند.
مهرداد آرین نژاد مدیر جشنواره بین المللی تیرگان که در غیاب مهندس حشمت الله طبرزدی تندیس کریستال او را که نامش بر روی آن حک شده بود دریافت می کرد، در سخنانی گفت : امروز همگان طبرزدی را می شناسند و دریافت جایزه او در غیابش موجب افتخار من است. آرین نژاد در سخنانش تاکید کرد که امروز همه فعالان ایرانی لازم است تا بصورت مسالمت آمیز در کنار هم قرار بگیرند و از کوشش های یکدیگر حمایت کنند و یکصدا و متحد در راه آزادی کشور با گام های استوار و محکم قدم بردارند.
در این برنامه و در غیاب پنج منتخب ICHR که در زندانهای جمهوری اسلامی به سر می برند، برای جایزه مدافعان حقوق بشر، تعدادی از فعالان برجسته مدنی در تورنتو تندیس ویژه مدافعان حقوق بشر ICHR را دریافت کردند. تندیس ویژه آی سی اچ آر برای کوهیار گودرزی در غیاب او به حسن زرهی مدافع حقوق بشر و سردبیر نشریه شهروند اعطا شد. تندیس رامین پرچمی را سهیل پارسا نویسنده و کارگردان سرشناس تئاتر دریافت کرد. تندیس نسرین ستوده به خانم فرشته مولوی فعال حقوق بشر و نویسنده اعطا شد. تندیس رضا شهابی به مهدی کوهستانی عضو کنگره کار کانادا تحویل داده شد و سلمان سیما فعال و زندانی دانشجویی سابق در ایران تندیس ویژه مجید توکلی را دریافت کرد.
مراسم سالانه مرکز بین المللی حقوق بشر در ایران با سخنرانی تعدادی از فعالان حقوق بشری همراه بود. احمد باطبی و محمد مصطفائی دو فعال برجسته حقوق بشر و اعضای هیئت مدیره ICHR، مرتضی عبدالعلیان نماینده سازمان روزنامه نگاران کانادایی مدافع آزادی بیان و تنها ایرانی عضو هیئت مدیره این سازمان، آبری هریس نماینده سازمان عفو بین الملل، کاوه شهروز وکیل و نیز مشاور سابق حقوق بشر وزارت امور خارجه کانادا سخنرانی کردند.
محمد مصطفائی در سخنانش با اشاره به لایحه جدید قانون مجازات اسلامی گفت که قوانین سخت گیرانه ای برای متهمان سیاسی در راه است و حتی ممکن است بسیاری از زندانیان سیاس با احکام سنگین حبس و اعدام روبرو شوند. این وکیل حقوق بشری به کوشش برای احقاق حقوق مردم تاکید کرد.
احمد باطبی در سخنان خود به تجربیات زندان پرداخت و تاکید کرد که تلاش های ایرانیان در خارج در کاهش فشار بر زندانیان سیاسی تاثیر زیادی دارند.
آبری هریس از سازمان عفو بین الملل به موضوع اعدامها پرداخت و ضمن تاکید بر تلاش های سازمان عفو بین الملل به مسئله اعدام در ایران، گفت ایران از نظر تعداد اعدام در رده دوم قرار دارد ولی با در نظر گرفتن میزان جمعیت در رده اول را به خود اختصاص داده است. او گفت جمهوری اسلامی ایران در مواردی نیز به اعدامهای مخفیانه از جمله در زندان وکیل آباد مشهد دست زده است. آبری هریس همچنین ایران را بزرگترین زندان روزنامه نگاران در جهان دانست.
کاوه شهروز نیز در سخنان خود به نقش مهم ایرانیان خارج از کشور تاکید کرد و گفت با توجه به تجربه اش در همکاری با وزارت خارجه کانادا و ارتباط با نهادهای بین المللی از نزدیک شاهد تاثیرگذاری نامه نگاری ها و مکاتبات هموطنان با مقامات سیاسی و نهادهای حقوق بشری بوده است. او اعمال فشارهای حقوق بشری بر جمهوری اسلامی از سوی کشورهای دیگر را در کاهش نقض حقوق بشر در ایران تاثیرگذار و مفید ارزیابی کرد.
در ادامه پیام دکتر رضا مریدی نماینده مجلس ایالت انتاریو و اقای پال دووار نماینده مجلس کانادا قرائت شد.
دکتر رضا مریدی در پیام خود گفت: از دوستان گرامی ام در مرکز بین المللی حقوق بشر که برای بهبود وضعیت هم میهنانمان در ایران و دفاع از زندانیان سیاسی تلاش می کنند و همچنین مشکلات غربت و سختی های ان را به جان می خرند تشکر می کنم و به نوبه خودم این کوشش ها را ارج می نهم. دکتر مریدی تاکید کرد که رساندن صدای مردم خوب ایران به گوش جهانیان یکی از مسووایت های ما ایرانیان خارج از کشور است. نماینده مردم شهر ریچموند هیل در مجلس ایالت انتاریو ابراز امیدواری کرد که تلاش های همه ایرانیان در احقاق حقوق مردم هرچه زودتر به سرانجام برسد و سرزمین عزیزمان ایران به زودی سرشار از نشاط و شادی گردد.
آقای پال دووار نماینده مجلس کانادا در پیام خود تاکید کرد که علارغم سرکوب شدید توسط جمهوری اسلامی اما جنبش مدنی ایران تداوم یافته و ما در کانادا مسئولیت داریم تا آن را مورد حمایت قرار دهیم. نماینده پارلمان کانادا در ادامه گفت ما باید مطمئن شویم که کانادا به بهشت امن برای افراد وابسته به جمهوری اسلامی مانند اقای خاوری تبدیل نشود.
همچنین همسر حمید قاسمی شال که در زندان اوین زیر حکم اعدام به سر می برد، در جایگاه قرار گرفت و گزارشی از آخرین وضعیت پرونده ارائه داد.
پس از پایان اعطای جوایز حقوق بشری، حاضران یک دقیقه به احترام همه اعدام شدگان و جانباختگان سه دهه گذشته در ایران در دفاع از حقوق مردم ایران ایستادند.
در حاشیه مراسم پتیشن هایی در حمایت از ضیا نبوی، کوهیار گودرزی، نسرین ستوده، سعید ملک پور، حمید قاسمی شال و سعید متین پور توسط حاضران امضا شد.
مرکز بین المللی حقوق بشر در نوامبر سال 2010 در تورنتوی کانادا توسط جمعی از مدافعان حقوق بشر ایرانی و غیرایرانی به صورت قانونی آغاز بکار کرده است و در حوزه های مختلف در سطح بین المللی مشغول فعالیت می باشد.

اطلاع رسانی در ارتباط با نقص حقوق بشر در ایران

2011-12-19T18:42:00.000-08:00

دوشنبه ۲۸ آذر ۱۳۹۰ - ۱۹ دسامبر ۲۰۱۱
حمید حمیدی
(ملاقات با احمد شهید و همکارانش)
در تاریخ ۶ دسامبر ۲۰۱۱ در دیداری یکساعته با آقای احمد شهید و همکارانشان دربروکسل،در ارتباط با موارد زیر( به مثابه نقض آشکار حقوق بشردر ایران که از سوی حکومت اسلامی اعمال میگردد)،به گفتگو و اطلاع رسانی پرداختم.
الف- نقض آشکار قانون توسط آقای خامنه ای در انتخابات دهم ریاست جمهوری
ب-بازداشت غیر قانونی دستگیر شدگان در پس از انتخابات
ج- گزارشی از وضعیت کیوان صمیمی،احمد زید آبدی،بهمن احمدی آموئی،عبدالله مومنی و فشارهای نیروهای اطلاعاتی و امنیتی بر خانواده زندانیان و وضعیت ژیلا بنی یعغوب
ح-گزارشی از وضیعت فرشته شیرازی و دیگر زنان زندان
خ-ارائه مستنداتی در ارتباط با کشتار سال 1367 و ممانعت نیروهای اطلاعاتی و امنیتی برای بازماندگان در ارتباط با حق یاد آوری این جانباختگان در 10 شهریور و آخرین جمعه هر سال.
چ-ارائه مستنداتی در ارتباط با قتل های زنجیره ای و ممانعت در برگزاری مراسم سالانه توسط برخی از این خانواده ها و مسکوت نهادن قتل پیروز دوانی توسط نیروهای اطلاعاتی و امنیتی
د-گزارش پیشنهادی-انتقادی در ارتباط با گزارش اولیه آقای احمد شهید
الف-نقض آشکار قانون توسط آقای خامنه ای:
یک روز پس از اعلام نتایج انتخابات از سوی وزارت کشور، آقای خامنه ای در پیام خود خطاب به مردم اعلام کرد:
«انتخابات ۲۲ خرداد، با هنرنمائی ملت ایران، نصاب تازه‌ئی در سلسله‌ی طولانی انتخابهای ملّی پدید آورد. مشاركت بیش‌از هشتاد درصدی مردم در پای صندوقها و رأی بیست‌وچهار میلیونی به رئیس جمهور منتخب، یك جشن واقعی است كه به حول و قوه‌ی الهی، خواهد توانست پیشرفت و اعتلای كشور و امنیت ملی و شور و نشاط پایدار را تضمین كند.»
او در ادامه این بیانیه افزود: «از وزارت كشور و شورای محترم نگهبان كه با اخلاص و امانتداری كامل به وظیفه‌ی خطیر خود صادقانه و سخت‌كوشانه عمل كردند....!»
بر اساس قانون انتخابات حکومت اسلامی،آقای خامنه ای مرتکب تخلف آشکار از قانون و باعث نقض حقوق دیگر کاندیداها شدند.
به موجب ماده 17 قانون انتخابات ریاست جمهوری وزارت كشور پس از وصول نظریه شورای نگهبان مبنی بر خاتمه انتخابات و امضای حكم ریاست جمهوری توسط مقام رهبری دستور امحای تعرفه و اوراق رأی را صادر خواهد نمود.
ماده 79 این قانون نیز مقرر می دارد که شورای نگهبان ظرف یك هفته و در صورت ضرورت حداكثر ده روز پس از دریافت نتیجه انتخابات ریاست جمهوری نظر قطعی خود را نسبت به انتخابات انجام شده به وزارت كشور اعلام و وزارت كشور از طریق رسانه های گروهی نتیجه نهایی را به اطلاع مردم خواهد رساند.
طبق ماده 80 قانون مذکور هیأت های اجرایی موظف اند از تاریخ اعلام نهایی صلاحیت داوطلبان تا دو روز پس از اعلام نتیجه اخذ رأی انتخابات ،شكایات واصله را بپذیرند و ظرف 24 ساعت در جلسه مشترك هیأت اجرایی و ناظرین شورای نگهبان در شهرستان مربوط به آنها رسیدگی نمایند و نتیجه را صورت جلسه نموده و به وزارت كشور اعلام دارند.
تبصره 1 ماده 80 این قانون نیز تصریح می کند؛ كسانی كه از نحوه برگزاری انتخابات شكایت داشته باشند ، می توانند ظرف سه روز از تاریخ اخذ رأی شكایت مستند خود را به ناظرین شورای نگهبان یا دبیرخانه این شورا نیز تسلیم دارند.
راساس ماده 83 قانون موصوف ،وزیر كشور پس از وصول اعتبارنامه از شورای نگهبان ، رئیس جمهور منتخب را به حضور رهبر یا شورای رهبری معرفی می نماید.
مستفاد از قانون یاد شده ،مادامیکه فرایند اشاره شده که حداقل یک هفته پس از اعلام نتیجه انتخابات از سوی وزارت کشور به طول می انجامد ،طی نشده و نظر شورای نگهبان مبنی بر تائید نتایج انتخابات و خاتمه آن به وزارت کشور واصل نگردیده ، هرگونه داوری در مورد صحت و سقم انتخابات و اطلاق رئیس جمهور منتخب به هر یک از داوطلبان ریاست جمهوری فاقد وجاهت قانونی است.
به بیان دیگر قبل از رسیدگی به اعتراضات و شکایات واصله در مهلت قانونی و تائید صحت انتخابات از سوی شورای نگهبان و اعلام وصول آن توسط وزارت کشور ،هرگونه اظهار نظر قطعی در مورد میزان مشارکت ،آرای داوطلبان و سلامت انتخابات از وجاهت لازم برخوردار نیست.واین در حالیست که آقای خامنه ای درست یکروز پس از برگزاری انتخابات تمامی این موارد را با پیام خود نقض نمودند.
ب-بازداشت های غیر قانونی:
با توجه به موارد مطروحه در قسمت الف،میتوان اینگونه استنتاج نمود که انتخابات دهم نیز از جمله انتخابات مهندسی شده بوده که با طراحی های لازم، منجر به بازداشت تعداد بیشماری از افراد در پس از انتخابات گردیده است.
ج- گزارشی از وضعیت کیوان صمیمی و....
کیوان صمیمی مدیر نشریه توقیف شده نامه و عضو شورای صلح و دانشجویان محروم از تحصیل
احمد زید آبادی،یکی از مسئولین دفتر ادوار تحکیم وحدت،روزنامه نگار و...
عبدالله مومنی از دانشجویان دفتر تحکیم وحدت و عضو ستاد حقوق شهروندی آقای کروبی
بهمن احمدی اموئی،روزنامه نگار و نویسنده
تمامی این افراد به اتهامات بی اساس بازداشت و بدون روند دادرسی عادلانه به احکام غیرعادلانه محکوم گردیدند.
علاوه بر رفتار ناشایست با این افراد از سوی بازجویان و نیروهای امنیتی، در ملاقات های ادواری با خانواده هایشان،این افراد،بصورت ابزاری مورد استفاده نیروهای اطلاعاتی و امنیتی قرار گرفتند.(برآورده نمودن خواست بازجویان از کمترین شروط ملاقات با خانواده ها بود.)
هم چنین با بیان وضعیت ژیلا بنی یعغوب(همسر بهمن احمدی اموئی) مبنی بر ممنوع القلم نمودن وهم چنین محرومیت از فعالیت های های روزنامه نگاری و اجتماعی در ارتباط با آزار و اذیت ایشان در ملاقات های ادواری مطالبی مطرح گردید.
ح-گزارشی از وضیعت فرشته شیرازی و دیگر زنان زندان:
ارائه لیستی از زنان زندانی(در حوزه فعالین اجتماعی و زنان و زندانیان عقیده و بیان) و تاکید بر ناعادلانه بودن تمامی این احکام،به آخرین نمونه آن فرشته شیرازی اشاره گردید.او در شهریور سال 1380 به ستاد خبری وزارت اطلاعات در شهر آمل فراخوانده شد.وی در مصاحبه ای در همان زمان با تغییر و برابری چنین گفت:
"امروز برای سومین بار با تماس تلفنی از ستاد خبری برای بازجویی احضار شده ام و از من خواسته شده ساعت 10 صبح برای ادای پاره ای از توضیحات در مورد فعالیتم در کمپین یک میلیون امضا به ستاد خبری مراجعه کنم".
فرشته شیرازی که پیش از این در روزهای 21 و 22 مرداد نیز پس از تفتیش منزل و محل کارش در ستاد خبری مورد بازجویی قرار گرفته است در خصوص روند احضار و تفتیش منزل و محل کارش گفت: " روزچهارشنبه 21 مرداد، پنج مامور لباس شخصی به محل کارم که کارگاه خیاطی است مراجعه کردند. دخترم در را باز کرد و من مانتو تنم نبود. خواستم در را ببندم که یکی از ماموران پایش را لای در گذاشت و با زور به داخل آمدند. یک نفر از آنها حکمی را به من نشان داد که متوجه شدم با برگه ی دادستانی قصد بازرسی منزل را دارند اما هیچ کدام کارت شناسایی نشان ندادند. با این که حکم تفتیش منزل را داشتند محل کارم را هم مورد بازرسی قرار دادند و به همکارم که شدیدا ترسیده بود اجازه ندادند از روی صندلی تکان بخورد. بعد از مدتی گفتند باید به منزل برویم. دو مامور در محل کارم ماندند و من به همراه سه نفر دیگر به منزلم رفتیم. تمام کمدها و لوازم شخصی پسر و دخترم را نیز مورد بازرسی قرار دادند و در نهایت تعدادی دفترچه کمپین دستنوشته های شخصی، تعدادی سی دی و کیس کامپیوتر و دفتر تلفن منزل را به همراه بردند".
این فعال کمپین ادامه داد: "بعد از ضبط وسایل به محل کار برگشتیم و اصرار داشتند پشت برگه ای از من تعهد بگیرند که روز شنبه خود را به ستاد خبری معرفی کنم که به آنها گفتم تا نخوانم هیچ برگه ای را امضا نمی کنم. در نهایت یکی از ماموران که با لحن تند حرف می زد برگه ای را نشان داد که روی آن از اتهام مخالفت با نظام و نشر اکاذیب و ارتباط با سایت ها و رسانه های خارج از کشور از مواردی بود که قید شده بودند و برگه مهر دادستانی داشت. فردای همان روز تماس گرفتند که منتظر تماس آنها بمانم".
شیرازی در مورد محور سوالاتی که در طی دو روز بازجویی ها از او پرسیده شده و نیز برخورد ماموران در بازجویی هایش گفت: " یک هفته بعد از تفتیش منزل و محل کارم تماس دیگری گرفتند و به ستاد خبری احضارم کردند.
روزهای دوم و سوم شهریور بازجویی شدم. نکته ی جالب این بود که من با پسرم به ستاد خبری مراجعه کردم و تصور می کردم که او باید در اتاق دیگری منتظر بماند که بازجو گفت چه بهتر که پسرت همراهت هست وگرنه من مجبور می شدم از یکی از برادران بخواهم که اینجا بنشیند چون شما زن هستید نمی شود من تنهایی بازجویی کنم! به هر حال این بازجویی ها که در مورد کمپین و موضوعات دیگری مانند نوشته های وبلاگ خودم و دوستانم در آمل بود با در حضور پسرم ادامه پیدا کرد و با تهدیدهایی همراه بود که مرتبا تکرار می شد. در بسیاری از موارد پسرم هم مورد سوال قرار می گرفت و به او گفته می شد که مادرت دادگاهی می شود یا به فکر وکیل باشید و این فضا بسیار آزار دهنده بود. این برخوردها تا جایی پیش رفت که سوالاتی در مورد بهاییت از پسرم پرسیده شد که او می گوید در این لحظه های سخت و جاهایی که تهدید به بازداشت من می کردند قلبش به شدت می زد و پاهایش می لرزید".
فرشته شیرازی در انتها در حالی که از استرداد کیس کامپیوترش خبر داد گفت امروز سه شنبه 10 شهریور برای سومین بار او را به ستاد خبری احضار کرده اند: " از من خواسته شد که امروز سه شنبه دهم شهریور برای سومین بار به ستاد خبری بروم. اما باز هم با تماس تلفنی احضار شده ام و در مقابل مقاومت من برای این که ادامه ی این بازجویی ها بر چه اساسی است به من گفته شد ما به خاطر بیماری تان مراعات می کنیم وگرنه سوالات اصلی از شما هنوز مانده و در مورد کمپین قرار است شخص دیگری به طور مفصل از شما سوال کند".
فرشته شیرازی درحالی بازداشت گردید که دختر وی الهام محسنی دو روز قبل به خاطر شرکت در مراسم آب بازی در پارکی در آمل نیز بازداشت شده بود. ششم مهر ماه 1380 دادگاه فرشته شیرازی در دادگاه آمل برگزار شد. اقدام علیه امنیت ملی، نشراکاذیب، توهین به مسئولین از جمله اتهاماتی است که به او تفهیم شد که فرشته نیز اتهامات مذکور را نپذیرفت.
فرشته شیرازی، فعال حقوق زنان و مادر دو فرزند روز 12 شهریور بعد از اینکه به دفتر وزارت اطلاعات در آمل احضار شد دستگیر و به زندان آمل منتقل شد. دلیل اصلی دستگیری او تا کنون نیز نامعلوم است ولی گمان می رود به پرونده ای که دو سال قبل در رابطه با فعالیتهای حقوق زنانش و نوشته ها در بلاگش علیه او باز شد ارتباط داشته باشد.
دو سال پیش در 21 و 22 مرداد، فرشته شیرازی به دفتر وزارت اطلاعات در آمل احضار شد و درباره کارزار یک میلیون امضا، دوستانش در آمل، و همینطور نوشته هایش در رابطه با این کارزار در بلاگ شخصیش مورد بازجویی قرار گرفت.
از زمان بازداشت، وی تاکنون امکان ملاقات باپسرش را نداشته است. او به همراه حدود 90 زندانی زن دیگر در اتاقی 60 متری بسرمی برد. داشتن سابقه بیماری و تشنج، وضعیت نامناسب زندان و فشارهای روحی و روانی بر او ، خانواده و همراهان فرشته را در مورد سلامت او به شدت نگران کرده است.هم چنین یادآور شدم که برادر فرشته قربانی از جمله افرادیست که توسط حکومت اسلامی با محاکمات غیر عادلانه اعدام و در خاوران مدفون است.در پایان ضمن بیان بیماری فرشته و شرایط نامناسب زندان آمل،توجه آقای احمد شهید را به تمرکز بیشتر در خصوص زنان زندانی جلب نمودم.
خ- ارائه مستنداتی در ارتباط با کشتار سال 1367 و ممانعت نیروهای اطلاعاتی و امنیتی برای بازماندگان.....
در این ارتباط یک نسخه از فیلم مستند نگاهی به کشتار تابستان 67(آنجا روزی باغ خواهد شد) که سالها پیش با امکانات بسیار ناچیز،آن جنایات را مورد برسی قرار داده بود به ایشان ارائه و با توجه به اینکه حق مراجعه بازماندگان در گلزار خاوران و سایر اماکنی که این جانباختگان در گورهای دسته جمعی در آن آرمیده اند،از حقوق اولیه تمامی بازماندگان به جهت مراسم بزرگداشت و یادبود آنها می باشد،نه تنها نادیده گرفته میشود،بلکه در سالهای اخیر مواردی از بازداشت و آزار و اذیت این خانواده ها را به همراه داشته است،اشاره گردید.در همین ارتباط اشاره نمودم که فرشته شیرازی نیز بارها از سوی ماموران امنیتی به دلیل مراجعه به گلزار خاوران،مورد آزار و اذیت قرار گرفته بود واز مواردی که در وبلاگش نوشته بود،می توان به محدویت در برگزاری مراسم برای آن جانباختگان که برادر وی نیز از انها بود،اشاره نمود.
چ-ارائه مستنداتی در ارتباط با قتل های زنجیره ای و ممانعت در برگزاری مراسم سالانه.....
در این ارتباط نیز یک نسخه از فیلم قتل های زنجیره ای،که سالها پیش تهیه شده بود به ایشان ارائه و با توجه به مسدود نمودن پرونده از سوی دادگاه نظامی و تهدید وکلای برخی از خانواده های جانباختگان،سرکار خانم شیرین عبادی و دکتر ناصر زرافشان،به سکوت نیروهای قضائی در خصوص تقاضای خانواده پیروز دوانی،مبنی براعلام وضغیت او خواستارپاسخ صریح از سوی نیروهای قضائی در خصوص پیروز دوانی و گشایش مجدد این پرونده ها و بررسی عادلانه آن توسط وکلای بیطرف در جهت حقیقت یابی این چنایات گردیدم.
با توجه به اینکه دوره گزارشگری آقای احمد شهید،بعضی از موارد فوق را به لحاظ تقویمی در بر نمی گرفت؛با این حال ایشان با دقت از مطالب عنوان شده استقبال و متذکر گردید تمام تلاش خود را برای تهیه یک گزارش که در برگیرنده تمامی نقض حقوق ایرانیان در این دوره بوده،مبذول خواهد نمود و از همراهی تمامی تلاشگران در ارتباط با تهیه این گزارش سپاسگزاری نمود.
در خاتمه نیز موارد انتقادی نسبت به گزارش اولیه ایشان و پیشنهادات لازم در قالب یک گزارش جداگانه به ایشان ارائه گردید.

سپاه قدس محور سیاستهای خارجی جمهوری اسلامی

2011-12-19T18:28:00.000-08:00

کورش اعتمادی
19 دسامبر 2011
موضوع تا حدودی ناملموس بنظر میرسید وقتیکه در ماه مه 2008 در مقاله ای تحت عنوان ً بحران عراق و لبنان، آغاز کشمکش های درونی سپاه و یا مقدمه تفاهم با آمریکا ً اشاره کردم؛ ًرهبر ً بنا به صلاحدید خود مسئولیت اجرای سیاست خارجی نظام بویژه در حوزه خاورمیانه را به فرمانده سپاه قدس، قاسم سلیمانی، محول کرده است. ً دلیل این امر را روشهای خرابکارانه و سیاستِ ترور شبه نظامیان شیعه عراقی علیه نظامیان آمریکایی در عراق بود که توسط سپاه قدسِ آموزش دیده و فرمان میگرفتند. همچنین در این مقاله اشاره کرده بودم: ً سپاهِ قدس از سوی فرمانده خود، علی خامنه ای، مأموریت یافته بود در صورت بی نتیجه ماندن روش ترور و آشوبگری در عراق، هر زمان مصلحت ایجاب کرد برای حفظ موقعیت جمهوری اسلامی در منطقه پیشنهاد مذاکره با آمریکائیان را در دستور کار قرار دهد.
هم ًرهبر ً و هم فرماندهِ سپاه قدس، قاسم سلیمانی، دریافته بودند در موضع ضعف میبایست روش های نظامیگری، ترور و دامن زدن به آشوب آفرینی در امور کشورهای منطقه را پیش گیرند و در لحظه ایکه وزنه سیاسی به سودِ نظام در منطقه سنگین شد، پیشنهاد مذاکره و باج خواهی را در دستور کار قرار دهند. و امروز پس از سه سال که از انتشار این مقاله میگذرد مشاهده میکنیم باز چرخشِ دستگاهِ سیاست خارجی جمهوری اسلامی با توّجه به حوادث سیاسی اخیر در منطقه و جهان، به سمت یک سیاست نظامگیری پیش میرود که این در واقع بیانگر تضعیف دوبارهِ موقعیت سیاسی جمهوری اسلامی در سطح جهان و منطقه میباشد. و طبیعی است جهت اینکه کفه ترازوی توازن قوا بسود جمهوری اسلامی سنگین تر شود، باز نیاز بکارگیری سیاست ترور و نظامیگری است تا با هماوردجویی ً قدرتمدارانه ً، کیسه باج خواهی را دوباره پیش روی غربیان پهن کرد. بارزترینِ این اقدامات در طی ماههای اخیر، طرح ترور سفیر عربستان سعودی در واشنگتن ویا سودای حمله نظامی به پایگاه نظامی ارتش آمریکا در خاک آلمان است که گفته میشود سپاه قدس بنا داشته تا این بزرگترین پایگاه نظامی ارتش آمریکا در برون مرز را موردِ حمله قرار دهد. همانطور که اشاره کردم انجام طرح ترور و یا هر اقدام نظامی از سوی سپاه قدس علیه غرب، بمنزله ضعفِ و کاهش نفوذ ِ سیاسی جمهوری اسلامی در منطقه است که دامن زدن به آشوب گری صرفا ً به قصد مطرح شدن دوباره و نهایتا ً باج خواهی رژیم از جهان است. اجازه بدهید برای درک بیشترِ این فرمولِ گردن کشی و پیامدهای آن و نقش سپاه قدس در تعیین خطوط اصلی سیاستهای خارجی جمهوری اسلامی بویژه در منطقه خاورمیانه، به ماه مه 2008 بازگردم و به رخدادی اشاره میکنم که امروز پیش در آمد پیشبرد روندِ معمولِ سیاستهای خارجی جمهوری اسلامی در منطقه و جهان محسوب میشوند.
در 8 ماه مه 2008 در مقاله ً بحران عراق و لبنان، آغاز کشمکش های درونی سپاه و یا مقدمه تفاهم با آمریکا ً نوشتم:
ً تقویتِ جبهه آشوبگری در عراق به فرماندهان سپاه پاسداران این امکان را میدهد که از خلال این بحران بتوانند برای بازگرداندن موقعیت تضعیف شده نظام، با آمریکائیان به گفتگو بنشینند و در پی آن به تفاهمی احتمالی با آمریکائیان در موردِ وضعیت بهم ریخته عراق دست یازند. اخیرا ً خبرنگار روزنامه ً کریستین ساینس مانیتور ً در ترکیه خبری را در رابطه با علت ملاقات قاسم سلیمانی فرمانده سپاه قدس با جلال طالبانی رئیس جمهور عراق منتشر کرده است. این روزنامه یاد آور میشود در این ملاقات قاسم سلیمانی به رئیس جمهور عراق قول میدهد که مانع فعالیت شورشیان عراقی علیه نیروهای آمریکا خواهد شد، اگر آمریکائیان در رابطه با مشکلات عراق تمایلی به مذاکره با وی را داشته باشند. این خبرگزاری در ادمه مینویسد: ً سردارقاسم سلیمانی در مذاکرات خود با رئیس جمهور عراق قصد دارد پیامی را از طرف سپاه قدس برای ژنرال پترئوس فرمانده نیروهای نظامی آمریکا درخاورمیانه ارسال دارد با این مضمون که سپاه قدس حوزه فعالیتش در عراق، غزه و لبنان را تغییر خواهد داد و اگر آمریکائیان تن به مذاکره با او بدهند. گفته میشود طالبانی و دیگر مقامات عراقی لحن گفتار سردار قاسم سلیمانی در این دیدار را بسیار متفاوت با گذشته ارزیابی کرده اند و به مقامات آمریکایی گفته اند که این لحن را جدی تلقی کنند و آنرا بررسی نمایند. در ادامه این مطلب همچنین آمده است: ًجبهه بحران لبنان و عراق میتواند مقدمه آغاز کشمکش های جدی باندهای حکومتی و صف آرائی دسته بندیهای درون سپاه پاسداران در مقابل یکدیگرباشد و یا مقدمه ای برای تفاهم بخشی از سپاه با آمریکائیان بحساب آید. اما همه ی این پیش بینی ها بستگی به توازن قوا در پیکره سیاسی و نظامی رژیم اسلامی در آینده دارد که کدام یک از باندهای درون حکومت در حوزه قدرت مسلط خواهد بود. حدس زده میشود تعلل آمریکائیان تا بامروز جهت یک مذاکره جدی با جمهوری اسلامی وجود همین چند دستگی سیاسی در کل ساختار حکومت است. آمریکائیان دقیقا ً نمیتوانند پیش بینی کنند در آینده کدام یک از گروه بندهای سیاسی و نظامی حرف نهایی و پایانی را در کل حاکمیت نظام اسلامی خواهند زد؛ باند علی خامنه ای و فرماندهان نسل دوم سپاه پاسداران و یا نسل نخست فرماندهان سپاه پاسداران برهبری محسن رضائی، شمخانی ...؟ اما آنچه که مسلم است جمهوری اسلامی برای گرفتن امتیاز از غرب بدین سادگی دست از آشوب آفرینی در خاورمیانه برنخواهد داشت و تا آنجا که برای تهران امکان پذیرباشد تلاش خواهد کرد با صرف میلیون ها دلار از ثروتهای ملی مردم ایران، خاورمیانه را درحالت بحران جنگی باقی نگهدارد. اما در رابطه با تداوم این بحران جنگی این سئوال مطرح است، آمریکائیان تا چه میزان در مقابل این نابسامانی سیاسی در خاورمیانه از خود بردباری نشان خواهند داد؟ ً ( بحران عراق و لبنان، آغاز کشمکش های درونی سپاه و یا مقدمه تفاهم با آمریکا،8 ماه مه 2008).
امّا از سویی دیگر دولت آمریکا این واقعیت را پذیرفته که نقش سپاه قدس و ًرهبرً ی در پیشبرد سیاستهای خارجی جمهوری اسلامی بویژه در منطقه قطعی و تعیین کننده است. از همین رو مشاهده میکنیم در همان زمان نمایندگان وزرات امورخارجه آمریکا ترجیح میدهند برای حل برخی از معضلات سیاسی خود با نمایندگانِ سیاسی از سوی رژیم وارد مذاکره شوند که دست چین شده خود ًرهبر ً و نظامیان حکومت میباشند. در همین رابطه سایت ًتابناک ً که به محسن رضائی تعلق دارد، با زیرکی خاصی در 8 اکتبر 2009 ازملاقات خصوصی نماینده ارشد وزارت امور خارجه آمریکا، ویلیام برنز، با سعید جلیلی که در خلال کنفرانس 1+5 در ژنو در رابطه با آزادی چند شهروند آمریکایی که اسیر در زندانهای جمهوری اسلامی میباشند انجام میگیرد، مینویسد:
" ویلیام برنز، نماینده ارشد آمریکا در وزارت امور خارجه آمریکا که به شوالیه دیپلمات های آمریکایی معروف است، مدعی است که در مذاکرات 45 دقیقه ای خود با سعید جلیلی که در خلال مذاکرات 1+5 در ویلای ًبندرت ً در نزدیکی شهر ژنو در کشور سوئیس انجام شد، درباره رعایت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران سخن گفته است. آقای برنز همچنین میگوید که در مورد چند زندانی آمریکایی که شامل خبرنگاران آمریکایی میشود با سعید جلیلی مذاکره کرده و همچنین علاوه بر موضوعات هسته ای در زمینه های گوناگون دیگر نیز گفت و گو و تبادل نظر کرده اند. در ادامه همین گزارش سایت تابناک مینویسد: " منابع آمریکایی ادعا کرده اند که در مذاکرات جلیلی و ویلیام برنز، توافقات دیگری به جز موارد هسته ای بین دو طرف به عمل آمده است که هنوز از محتویات آن اطلاعی در دست نیست ( تابناک، 8 اکتبر 2009).
اینکه جزئیات توافقات اخیر بین نماینده دولت آقای باراک اوباما، ویلیام برنز، و نماینده دولت احمدی نژاد، سعید جلیلی، چه بوده، برای بسیاری نا روشن است. اما نتایج و یا توافقات پشت پرده این تماسها هرچه بود بسود جنبش رهائی بخش مردم ایران علیه جمهوری اسلامی نبود، چرا که همزمان با آغاز این گفتگوها خبر میرسد که دولت آمریکا کمک های مالی خود به ًمرکز اسناد حقوق بشر ایران ً را قطع میکند که شاخص های اصلی فعالیت های این مرکز؛ ترویج حقوق بشر و حمایت از جامعه مدنی در خاور میانه بوده. لازم است متذکر شوم ًمرکز اسناد حقوق بشر ایران ً در اواخر سال 2004 میلادی در دوران ریاست جمهوری آقای بوش با کمک یک میلیون دلاری از سوی وزارت امور خارجه آمریکا در ًنیوهیون ً ایالت ًکاناتیکات ً آمریکا آغاز به کار کرد. در همین رابطه آقای ًایان کلی ً، سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا درباره قطع کمک به ًمرکز اسناد حقوق بشر ایران ً اظهار بی اطلاعی میکند ولی در عین حال تأکید میکند که اولویت های دولت آمریکا در رابطه با حمایت از حقوق بشر و پیشرفت جامعه مدنی در خاورمیانه تغییری نکرده است. اما در همین رابطه آقای اخوان، استاد حقوق بین الملل در دانشگاه ًمک گیل ً کانادا و عضو هیات امنای این مرکز در مصاحبه ای با بی بی سی فارسی میگوید:

" در کل این خطر وجود دارد که دولت باراک اوباما برای رسیدن به اهدافش در مورد مناقشه اتمی با رژیم تهران، وضعیت حقوق بشر در این ایران را نادیده بگیرد ً.
علیرغم تمامی این تحولات امّا هنوز گزارش دقیقی از سرنوشت بودجه 75 میلیون دلاری دولت آقای بوش که با تصویب کنگره آمریکا در سال 2006 به مسئله ترویج دمکراسی در ایران اختصاص یافته بود، در دسترس نیست. برخی از تحلیل گران سیاسی معتقدند پیرامون اختلافات گذشته بین دو کشور، دیگر کمکهای دولت پیشین آمریکا که به امر پیشرفت دمکراسی در ایران در اختیار گروه ها و فعالین حقوق بشرایرانی قرار داده شده بود از میان برداشته خواهد شد و بطور یقین توجیه آقای اوباما در این مورد این خواهد بود که بودجه ای که برای پیشرفت ًدمکراسی ً در ایران اختصاص داده شده بود در قالب برنامه جدیدی، حمایت از دموکراسی در خاورمیانه در نظرگرفته خواهد شد. از سویی دیگر برخی از نمایندگان حزب دمکرات ابراز نارضایتی شدید نسبت به تعلل دولت آقای اوباما در رابطه با تصویب تحریمهای جدید علیه جمهوری اسلامی کرده اند. در همان زمان میشنویم که ًجیمز اشتانبرگ ً معاون وزیر امور خارجه آمریکا خطاب به کمیسیون اقتصادی سنا اعلام میکند که دولت آقای اوباما در مورد تحریمهایی که سناتورها در نظر دارند، هنوز تصمیمی نگرفته است. در همین رابطه سناتورً رابرت مندز ً میگوید که دولت آقای اوباما هیچ برنامه زمان بندی شده ای را ارائه نمیدهد تا بدانیم تا چه زمانی باید انتظار کشید تا تحریمهای دولت آمریکا علیه جمهوری اسلامی اعمال شود.

احضار بانو دکتر اردلان

2011-12-18T17:09:00.000-08:00

احضار بانو دكتر اردلان به وزارت اطلاعات
بانو دكتر مه لقا اردلان، استاد داتشگاه و مسئول سازمان استادان و پژوهشگران جبهه ملي ايران، روز شنبه 26 آذر 1390، به وزارت اطلاعات احضار و طي يك ساعت و نيم بازجويي به ايشان اخطار شد كه نه نشست هاي دوهفتگي سازمان استادان و پژوهشگران و نه جلسات تعاوني توكل، وابسته به جبهه ملي ايران، حق تشكيل ندارند. بانو اردلان همسر شادروان علي اردلان، يكي از رهبران برجسته جبهه ملي ايران و وزير دارايي دولت موقت بازرگان مي باشد.

مصاحبه با یک مهندس ایرانی

2011-12-17T17:30:00.000-08:00

جزييات زمين‌گيركردن پهپاد آمريكايي در "كمين‌گاه الكترونيك" ايران،
يك روزنامه آمريكايي با ادعاي مصاحبه با يكي از مهندساني كه بر روي رمزگشايي هواپیا ی بدون سرنشین كار مي‌كند به نقل از وي نوشت كه مهندسان ایرانی از يك ضعف شناخته شده اين هواپيما استفاده كرده و آن را وادار به فرود آمدن در ايران كرده است.
به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، روزنامه "كريستين ساينس‌مانيتور" به نقل از یک مهندس ایرانی افزود كه ايران با استفاده از ضعف هدايتي نيروي نظامي آمريكا، هواپيماي رادارگريز سيا را هدايت كرد تا صحيح و سالم در خاك ايران فرود آيد.
بر اساس اين گزارش، او گفت كه متخصصان جنگ‌افزارهاي الكترونيك ايران توانستند حلقه‌هاي ارتباطی هواپیمای بدون سر نشین را قطع كنند.
كريستين ساينس مانيتور افزود كه اين مهندس ايراني براي يكي از تيم‌هاي نظامي و غيرنظامي ايران كه در حال حاضر بر روي اين هواپيما كار مي‌كنند فعاليت مي‌كند و به دليل حفظ ايمني وي به نامش اشاره‌اي نمي‌شود.
بنابراين گزارش، متخصصان ايراني با استفاده از دانش گردآوري شده از هواپيماهاي بدون سرنشين ساقط شده پيشين آمريكايي و تكنيكي كه فرماندهان ايراني در سپتامبر مدعي شدند، مختصات جي‌.پي‌.اس هواپيما را دست‌كاري كردند تا هواپيما در ايران و در جايي فرود آيد كه فكر مي‌كرد آشيان خود در افغانستان است.
اين مهندس ايراني ضمن ارايه مفصل‌ترين شرح كه تاكنون درباره "كمين‌گاه الكترونيك" ايران براي هواپيماي فوق سري آمريكايي منتشر شده است گفت: سيستم هدايت جي‌.پي‌.اس نقطه ضعف (هواپيما) است.
وي افزود: با ايجاد اختلال در ارتباطات، پرنده وادار مي‌شود بر روي وضعيت خلبان خودكار قرار گيرد. همين جاست كه اين پرنده هوش خود را از دست مي‌دهد.
مهندس ياد شده گفت كه اين تكنيك "حقه" كه ايراني‌ها استفاده كردند، هواپيما را وا داشت با پاي خود در جايي فرود آيد كه ما مي‌خواستيم؛ بدون اين كه سيگنال‌ها و ارتباطات از راه دور مركز كنترل آمريكا رمزگشايي شود.
كريستين ساينس مانيتور ادامه داد: افشاگري‌ها درباره تبحر الكترونيك ظاهري ايران در حالي صورت مي‌گيرد كه آمريكا، اسراييل و برخي كشورهاي اروپايي ظاهرا به جنگي پنهان با ايران وارد شده‌اند كه شاهد ترور دانشمندان هسته‌يي ايران و ويروس كامپيوتري استاكس‌نت بوده است. اكنون اظهارات اين مهندس درباره چگونگي در اختيار گرفتن پيشرفته‌ترين هواپيماي مدرن بدون سرنشين آمريكايي نشان مي‌دهد كه تهران راهي را براي پاسخگويي به آن‌ها نشان داده است.
مهندس ياد شده گفت كه اين تكنيك‌ها با مهندسي معكوس چندين هواپيماي بدون سرنشين كم‌تر پيشرفته آمريكايي كه در سال‌هاي اخير به اسارت گرفته شده يا ساقط شده‌اند و با بهره گرفتن از ضعف و دست‌كاري سيگنال‌هاي جي‌.پي‌.اس به دست آمده است.
اظهارات كارشناسان نظامي غربي و تعدادي از گزارشات منتشره درباره دست‌كاري در جي‌.پي‌.اس نشان مي‌دهد كه سناريوي تشريح شده توسط اين مهندس ايراني ممكن است.
رابرت دنزمور ـ متخصص پيشين جنگ‌افزارهاي الكترونيك نيروهاي دريايي آمريكا گفت كه اين امر ممكن است.
مهندس ايراني ياد شده گفت كه پروژه نظارت بر هواپيماهاي بدون سرنشين در سال 2007 در ايران آغاز شد و در سال 2009 همان سالي كه RQ-170 براي اولين‌بار به افغانستان اعزام شد تسريع و علني شد.
او درباره تصاوير پخش شده از تلويزيون ايران كه اين هواپيما را نمايش مي‌داد گفت: اگر به مكاني كه ما آن را نشانديم و آشيانه اين پرنده نگاه كنيد هر دو ارتفاع مشابهي دارند.
وي افزود: مشكلي (حدود چند متر) درباره ارتفاع دقيق باعث شد شكم هواپيما در زمان فرود آسيب ببيند. به همين دليل در تصاوير پخش شده زير هواپيما پوشش داده شده بود.
اين مهندس ايراني گفت: ما همگي سر مست (شادي) هستيم.
او ادامه داد: آيا تا به حال يك لپ‌تاپ جديد داشته‌ايد؟ تصور كنيد اين هيجان چند برابر شده باشد.

حمید رضا خادم را ازاد کنید

2011-12-17T11:36:00.000-08:00

به گزارش خبرنگار کلمه، حمیدرضا خادم فعال سیاسی و عضو جبهه ملی ایران که اکنون در بند ٣۵٠ زندان اوین بسر می برد دچار خون ریزی ریه و سرفه های ممتد عفونی و همچنین درد و التهاب کلیه شده است که در اثر شدت بیماری با کاهش وزن شدید مواجه شده است.
وی دو هفته اخیر بیماری اش را تنها با صرف دارو گذرانده و امکانات حداقلی بهداری اوین شرایط تشخیص و درمان وی را دشوار نموده است و اثری در کاهش ضعف و بیماری او نداشته است.
حمیدرضا خادم فعال سیاسی و کنشگر حقوق بشر و از بازداشت شدگان حوادث پس از انتخابات ۱۳۸۸که در شانزدهم آذر ۱۳۸۹ از سوی شعبه پانزدهم دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی به پنج سال حبس تعزیری محکوم شده بود، با تایید شعبه ۵۴ دادگاه تجدید نظر به چهار سال حبس تعزیری محکوم گردید.
بر اساس این گزارش، موارد اتهامی حمیدرضا خادم که ۲۱ مهرماه سال جاری خود را به زندان اوین برای سپری کردن دوران محکومیتش معرفی کرده بود، اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام در قالب نگارش مقاله و مصاحبه با رسانه ها اعلام شده است.

بیانیه با امضای 200شخصیت سیاسی و حقوق بشری

2011-12-14T23:26:00.000-08:00

بیانیه بیش از 200 نفر از فعالان فرهنگی، سیاسی و حقوق بشری:

در حمایت از حقوق انسانی ساکنان اردوگاه اشرف
بنا به گزارش‌ها حدود 3400 نفر از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران در اردوگاه اشرف در شمال بغداد در عراق در وضعیت خطیری قرار گرفته‌اند. دولت عراق، با استناد به حق حاکمیت ملی، خواهان آن است که ساکنان اردوگاه آن را ترک کنند و خود کنترل محل را به دست بگیرد، و برای این منظور ضرب الاجل 31 دسامبر 2011 (10 دی ماه 1390) را تعیین کرده است. اکثریت ساکنان اردوگاه از هیچ نوع روادید برای رفتن به کشور ثالثی برخوردار نیستند و کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان پذیرفته است که تقاضای آنان برای پناهندگی را مورد بررسی قرار دهد. ولی در این فاصله کوتاه امکان بررسی این تقاضاها و پیدا کردن کشورهایی که پناهندگان را بپذیرند وجود ندارد. این وضعیت بن بست خطرناکی را به وجود آورده است.
ساکنان اردوگاه اشرف نگران آن هستند که با انقضای ضرب الاجل یاد شده، دولت عراق در صدد برآید که با اعمال قهر اردوگاه را تصرف کند. آنان با توجه به روابط سیاسی بسیار نزدیک دولت عراق با حکومت ایران، به خصوص از این نگرانند که دولت عراق تعدادی از ساکنان را به حکومت ایران تحویل دهد که در این صورت آنان بدون تردید در معرض خطر جدی شکنجه و اعدام قرار خواهند گرفت. این نگرانی‌ها مسبوق به سابقه است: از سال 2009 که حفاظت از اردوگاه اشرف از سوی نیروهای آمریکایی به دولت عراق واگذار شد، در چند نوبت نیروهای عراقی تلاش کرده‌اند با کاربرد سلاح گرم به اردوگاه وارد شوند که با مقاومت ساکنان آن روبرو شده و ده‌ها نفر از آنان کشته و زخمی شده‌اند. هم اکنون نیز، بنا به گزارش‌ها، مقامات عراقی محدودیت‌هایی برای ورود مواد ضروری زندگی و از جمله دارو و لوازم پزشکی به اردوگاه ایجاد کرده‌اند که زندگی ساکنان آن را به خطر انداخته است.
ما امضاکنندگان زیر، صرف نظر از مواضع و عملکردهای سازمان مجاهدین خلق ایران و مرزبندی‌های مشخصی که با آن داریم، خواهان حل و فصل مشکل اردوگاه اشرف به صورت انسانی و مسالمت‌آمیز هستیم و نسبت به عواقب سوء و فاجعه‌بار کاربرد زور و هر اقدامی که سلامتی و حیات ساکنان اردوگاه را به خطر بیندازد هشدار می‌دهیم. ما معتقدیم که ساکنان اشرف باید از حقوق انسانی و بشری خود و از جمله حق پناهندگی برخوردار شوند و بتوانند هر چه زودتر به کشور دیگری سفر و در آن‌جا اقامت کنند.
ما از کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان می‌خواهیم که در رسیدگی به تقاضای پناهندگی ساکنان اردوگاه اشرف تسریع کند و برای سفر و اسکان آنان در کشورهای دیگر تسهیلات لازم را فراهم آورد.
ما از جامعه جهانی و به خصوص کشورهای دموکراتیک می‌خواهیم که برای دادن پناهندگی به ساکنان اشرف با کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان حد اکثر همکاری را به عمل آورند تا انتقال پناه‌جویان به آن کشورها در اسرع وقت انجام شود.
ما هم‌چنین با احترام به حق حاکمیت ملی عراق از دولت این کشور می‌خواهیم که
1 - ضرب الاجل 31 دسامبر را برای مدتی که روند رسیدگی به تقاضای پناهندگی ساکنان اردوگاه اشرف طول می‌کشد (به تشخیص کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان) تمدید کند؛
2 - تسهیلات لازم را برای کار کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان در رسیدگی به تقاضای پناهندگی ساکنان اردوگاه اشرف فراهم کند تا این روند هر چه زودتر به انجام برسد؛
3 - از کاربرد هرگونه خشونت برای ورود به اردوگاه اشرف اجتناب کند؛
4 - رسما تعهد کند که هیچ یک از ساکنان اردوگاه اشرف را در هیچ شرایطی به حکومت ایران تحویل نخواهد داد؛
5 - محدودیت‌های ورود مواد مورد نیاز زیستی و پزشکی و مزاحمت‌های صوتی ساکنان اردوگاه اشرف را فورا بر طرف کند.
به باور ما مسئولان سازمان مجاهدین خلق با پذیرش واقعیت ها و شرایط عراق پس از سقوط رژیم صدام حسین باید برای تسریع خروج اعضای خود از عراق و دریافت پناهندگی تلاشهای لازم را انجام دهند و در هر شرایطی حفظ جان و حقوق انسانی ساکنان اشرف را بر سرنوشت سازمان و مصلحت های سیاسی آن مقدم بدارند. ما امیدواریم مشکل ساکنان اردوگاه اشرف با همکاری دولت عراق، کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان، و جامعه جهانی در اسرع وقت به صورت مسالمت‌آمیز حل و فصل شود و آنان بتوانند با استقرار در کشورهای دموکراتیک در باره آینده خود آزادانه تصمیم بگیرند
ابراهیم جهانگیری، کانادا
احمد باطبی، آمریکا
اردو ملكى، آلمان
اسد جلالی، بریتانیا
اصغر سرپا، آمریکا
اکبر اغراقی، اسپانیا
اکبر زرگر
اکرم موسوی، المان
الهه شکرایی، کانادا
امیر اعتدالی، آمریکا
امیر خدیر، کانادا
امیر هوشمند ممتاز، آمریکا
امیررضا امیربختیار، پاریس
انوشه مشعوف، کانادا
اوا سونی
آتوسا محبی، آمریکا
آذر فهیمی، کانادا
آزاد مرادیان، آمریکا
آزیتا رضوان، امریکا
آیدین حق دوست، سوئد
بابک تردست، المان
بهرام شفیعی، بریتانیا
بهروز ستوده، امریکا
بهزاد کریمی، هلند
بهزاد مهرانی، ترکیه
بهنام وفا سرشت، آلمان
بيژن کريمی، آمريکا
بیژن افتخاری، اتریش
بیژن پری زاده، آمریکا
پرنیا وفائی، کانادا
پروین طباطبائیان، کانادا
پروین قاسمی، آلمان
پیروز کریمی، استرالیا
تراب مستوفی، اتریش/ وین
تقی امجدی، آمریکا
تقی مختار، آمریکا
جلال الدّین مظهری ملکشاه، آلمان
جهانشاه جاوید، آمریکا
حبیب لواسانی، ایران
حجت نارنجی، سوئد
حسن درويش پور، آلمان
حسن زهتاب، سوئد
حسن کلانتری، آمریکا
حسن ماسالی، آلمان - آمریکا
حسن نايب هاشم، اتریش
حسین باقر زاده، بریتانیا
حسین علوی، آلمان
حمید رضا عسگری نژاد، امریکا
حمید شیرازی، کانادا
حمید کوثری، آمریکا
خسرو بندری، امریکا
داریوش مجلسی، هلند
داریوش مرادی، آلمان
داریوش معرفت، آمریکا
داود آزادفر، فرانسه
داوود نواپیان، سوئد
درنا بندری، آمریکا
دنیا اکبری، ترکیه
راضیه (پری) نشاط، ترکیه
رامین پرهام، اروپا
رحیم شامبیاتی، آمریکا
رشید اسماعیلی، ایران
رضا پیرزاده، آمریکا
رضا ترابی، هلند
رضا چرندابی، آلمان
رضا سعیدانی آبادانی، ایران
رضا قاضی نوری
رضا گوهرزاد، آمریکا
رضا مبین، ترکیه
رضوان مقدم
روبرتو گودوی، کانادا
روحی شفیعی، بریتانیا
روشنک آسترکی، مالزی
زهره خیام، آمریکا
زهره صادقی، کانادا
ساسان دهقان، آمریکا
سجادی، آلمان
سعید پیوندی، فرانسه
سعید رهنما، کانادا
سمیرا حقی، آمریکا
سهراب بهداد، ایالات متحد امریکا
سیاوش بابایی، هلند
سیاوش صفوی، ترکیه
سیاوش عبقری، آمریکا
سیاوش فرجی، سوئد
سیما ایزد، آلمان
سینا حشمتی، آلمان
شروین نکوئی، هلند
شعله آتش، آمریکا
شهاب فیضی، سوئد
شهران آزاد
شهروز اسدی
شهریار سنگری، فرانسه
شهلا باور، آمریکا
شهلا بهاردوست، آلمان
شهلا عبقری، آمریکا
شیرزاد راستان، آمریکا
شیوا نوجو
صلاح عباسی، سوئد
صمد دژبان ، آلمان
طاهره دزفولي، آمریکا
عباس خرسندی، عراق
عباس سایه، آمریکا
عزیز منجمی، امریکا
عفت ماهباز، لندن انگلیس
علی افشاری، آمریکا
علی اكبر مهدی، آمریکا
علی بکائی، آلمان
علی پورنقوی، هلند
علی تقی پور، مالزی
علی جمشیدی، سوئد
علی حسینی، سوئد
علی دشتی، دانمارک
علی رضا نیک منش، آمریکا
علی شاکری، آمریکا
علی طاهری، آمریکا
علی عبدی، امریکا
علی محمدی، ایران
علیرضا محسنی، هلند
علیرضا وکیلی، کانادا
غلام عباسی، امریکا
فتحیه زرکش ، انگلستان
فرامرز رفیعی، آمریکا
فرح نصیری، هلند
فرحناز نیاکان، استرالیا
فرزاد سلطانزاده نادری، سوئد
فرناز آبادانی، آمریکا
فرهاد فرهانی، آمریکا
فرهاد نعمانی، ،فرانسه
فروزان خرمیان، امریکا
فریبا داودی مهاجر، امریکا - واشنکتن
فریبا معتمدی، هلند
فرید اشکان، آمریکا
فریدون احمدی، آلمان
فرین نسیم، کانادا
فيروز محمودي، ايران
کارین فرند، آلمان
کاظم علمداری، آمریکا
کامران مهرپور، امریکا
کریم شامبیاتی، آلمان
کریم شاهی، آمریکا
کمیل نورانی فرد، عراق
کورش عرفانی ، آمریکا
کی سحر، آمریکا
گودرز اقتداری، ایالات متحده امریکا
ليلا بوريا ، ایران
لیلا پارسی، امارات متحده عرب
لیلا سیف اللهی، ترکیه
ماشاالله سلیمی، آلمان
متین سـال مه، نروژ
مجتبی محمدی، سویس
مجید عبدالرحیم پور، آلمان
محسن سازگارا، آمریکا
محسن نژاد، آمریکا
محمد برقعی، امریکا
محمد تاج‌دولتی، کانادا
محمد حسن، ایران
محمد صالح شبلی، آلمان
محمد فراهانی، آمریکا
محمدرضا شکوهی فرد، فرانسه
محمدرضا نیکفر، آلمان
محمود رفیع، برلن - آلمان
مراد خورشیدی، سوئد
مرتضی انوری، آمریکا
مریم افشاری، سوئد
مریم اهری، آمریکا
مریم مقدم ، ترکیه
مریم نوری
مزدک عبدی پور، آلمان
مسعود شب افروز، آمریکا
مسعود مناف، سوئد
مصطفی مرید، آلمان
منوچهر حیدری، سوئد
منوچهر شفائی، آلمان
منوچهر مقصودنیا، آلمان
منیر مظلومی، آلمان
مهدی امینی، آمریکا
مهدی جامی، هلند
مهدی حبیبی، ایران
مهدی مجتهدپور، آلمان
مهدی یوسفی، آمریکا
مهران میرفخرائی، ایتالیا
مهرداد درویش پور، سوئد
مهرداد عمادی، بریتانیا
مهرداد لوائی، هلند
مهناز کردجازی، سوئد
میثاق پارسا، آمریکا
میر حمید سالک، آمریکا
ناهید فرشی، آلمان
نبیل حقیقی، ایران
نگین سپهری، ایران
نوروز اقلیمی، ایران
نوید محبی، ترکیه
نیره توحیدی، آمریکا
نیما مشعوف، کانادا
هادی یوسفی، دانمارک
هایده مغیثی، كانادا
همت آزاده، آلمان
همن سیدی، بریتانیا
هومن سلطانی، بریتانیا
وحید آزاد، ایران
یوسف توسلی، آمریکا
یوسف عزیزی بنی طرف، انگلستان

مقاله از اقای تقی روزبه

2011-12-12T18:33:00.000-08:00

جنبش وال استریت وشعاراشغال کنگره!
گامی تازه
فشارپلیس آمریکا به جنبش وال استریت درسراسرآمریکا ودرایالت ها وشهرهای مختلف آن گسترش بی سابقه ای یافته است. حمله به اماکن وکمپ های اشغال شده وسایرنقاط تجمع ،جمع آوری چادرها، دستگیری های گسترده صدها نفری وبکارگیری خشونت ومجروح ومصدوم ساختن معترضان، بخشی ازاین تهاجمات پلیس به شمارمی رود. فیلم پاشیدن خونسردانه اسپری به چشمان دانشجویان متحصن که سبب خشم میلیونها بیننده شد،تنها گوشه ای ازخشونت های بکاررفته است.
درچنین شرایطی جنبش اشغال وال استریت درگامی جدید باشعار اشغال وبازپس گیری کنگره آمریکا درشهرواشنگتن گام تازه ای را درتعمیق مبارزات خویش برداشته است.تمرکزاصلی جنبش در ادامه تاکتیک جدید خود،متوجه ساختمان ها واماکن استراتژیکی در حد فاصل ساختمان کاخ سفید وکنگره است که مرکزلابی گری ورایزنی های سیاسی طبقه سیاسی حاکمه است.
باین ترتیب اگراشغال وال استریت نماد آماج قراردادن وجوه اقتصادی طبقه حاکم بورژوازی ودررأس آن سرمایه مالی وبورس بازبوده است،شعاراشغال کنگره وتمرکزدرمنطقه اقامت کارگزاران سیاسی سرمایه نشان دهنده هدف گرفتن وجه سیاسی نظام مسلط است که درکل تصویرجامع تری ازکلیت مبارزه سیاسی واقتصادی ورابطه جداناپذیر پیکره اقتصادی وسیاسی طبقه حاکم و نفوذ بلامنازع وال استریت وسرمایه مالی برقدرت ودستگاه سیاسی است.بی شک درهیچ مبارزه طبقاتی واقعی عرصه اقتصادی وسیاسی نمی تواند ازهم جدا باشد. ازقضا یکی ازویژگی های جنبش های جدید،پایان دادن به گسست وافسانه جدائی بین مبارزه برای مطالبات معیشتی-اقتصادی ازمبارزه سیاسی است. گسستی که از ِقبل آن سرمایه داری توانسته است مبارزات منفرد وغیرسیاسی مانده طبقه کارگر را به باتلاق رفرمیسم روانه سازد.درشرایطی که کل زندگی وهمه حوزه های اجتماعی مورد تاخت وتازسودجوئی قرارگرفته وبه کالاتبدیل شده است،پایان دادن به این نوع دوگانگی ها ازشروط اساسی جنبش های ضدسرمایه داری است.
یکی دیگرازمهمترین دست آوردهای این جنبش دربرگزاری تجمعات اخیرخود در واشنگتن، جلب حمایت اتحادیه بین المللی کارگران بخش خدمات عمومی است که ازبزرگترین اتحادیه های ایالات متحده محسوب می شود .قبلا نیزشاهد پیوند این جنبش با برخی اتحادیه های های مزدوحقوق بگیران اوکلند ویا بعضا درنیویورک بوده ایم که درمجموع نشاندهنده گام مثبتی است که در جهت پیوند بخشهای مختلف طبقه بزرگ استثمارشونده وجنبش های مختلف ودرراستای تحقق شعار99 درصدی ها دربرابریک درصدی ها است.بهرحال بدون پیوند بخش های مختلف جنبش مزدوحقوق بگیران اعم ازبیکاران وکم کاران وحتی بی خانمان ها وطردشدگان با کارگران شاغل دربخش های گوناگون وهم چنین باجنبش زنان ودانشجویان وروشنفکران مترقی وجوانان، امکان شکل گیری یک جنبش گسترده توده ای که قادربه تحمیل مطالبات خود به بورژوازی وتداوم راه پیمائی خود برای ایجاد جهانی دیگر باشد،ممکن نیست.
ازهمین روبسیاری بر ضرورت پیوند خیابان با کارخانه ها وادارات، وبی خانمان ها وطردشدگان جامعه و یا بردن آن به درون خانه های مردم ویافتن راه کارهای مؤثروابتکاری برای سراسری کردن مجامع و فضا مکان های اشغال شده-هم نفوذ افقی هم عمقی- تأکید می کنند.چرا که بدون توجه به آن بیم مصادره ویافرسوده و زمین گیرشدن جنبش -تاکتیک های اصلی بورژوازی برای ازکارانداختن آن- وجود دارد.
ازسوی دیگر علیرغم گسترش سرکوب وفشار باتوجه به تشدید روزافزون بحران اقتصادی درچهارگوشه جهان وازجمله درخود آمریکا وسیاست های راست روانه بخش نیرومندی ازطبقه سیاسی حاکم بویژه جمهوری خواهان ومسأله رقابت های انتخاباتی پیشارو،بعید است آنگونه که رسانه های انحصاری سرمایه داران تبلیغ وادعامی کنند جنبش فروکش کند وافت وخیزهای مقطعی ناشی ازسرکوب را نمی توان نشانه ای برصحت آن دانست. اینها درواقع بخشی ازجنگ روانی-تبلیغاتی بورژوازی وقدرت های حاکم باهدف دلسرد ونا امیدکردن مردم است.
اعتراض کنندگان در شهرواشنگتن، پایتخت سیاسی آمریکا،ازتاکتیک های گوناگونی ازتحصن درمقابل منطقه چمن جلوی کنگره،تاتحصن وتجمع دفترسخنگوی کنگره ویا دفتررهبراقلیت کنگره وتا مسدودکردن رفت وآمد درتقاطع های این محدوده حساس واشنگتن استفاده می کنند.دربرخی نقاط هم صحبت ازتاکتیک اعتصاب سراسری است که درصورت فراهم شدن زمینه وقوع و فراگیرشدن آن بی تردید گام مهمی برای اعمال فشاربه طبقه حاکم وتوده ای شدن دامنه جنبش خواهد بود.
شعارهائی چون اشغال وال استریت واشغال کنگره و یا خانه مردم را پس بگیرید واشغال اماکن دیگر وبرپائی مجامع عمومی خود درتمامی عرصه های زندگی، اصلی ترین تاکتیکی است که جنبش ضدسرمایه داری برای درهم شکستن تهاجم بورژوازی به زندگی ومعیشت مردم وازجمله سیاست های موسوم به ریاضت اقتصادی و گشودن راه پیشروی خود به سوی اهداف بالاتربکارمی گیرد.این تاکتیک چیزی جز بازپس گیری فضا-مکان های بی شماری نیست که سرمایه باشغال خود درآورده است.هدف اصلی تغییراین یا آن سیاست نیست بلکه تغییرکل سیاست ها وکل مناسبات اجتماعی ولاجرم همانطورکه شعارآن داده می شود ویران کردن لانه بورژوازی ودشمنان مردم زحمتکش است. بااین همه باید تأکید کرد که بجزجهت گیری های کلی هیچ چیز چه اهداف شفاف وروشن وچه تاکتیک وچگونگی پیشروی ازقبل تعیین شده نیست.بلکه همه آنها درمتن حرکت وتوسط تغییردهندگان جهان ومحک زدن آنها درعمل پرورده وهمه گیرمی شود.مهم آنست که دردل بحران بزرگ سرمایه علاوه برسویه سرمایه که همیشه فعال وهمه کاره بوده است،سویه دیگری نیزفعال شده ودارد به میدان می آید.دردل این گونه جنبش هاست که تسویه با تجارب ناموفق قرن گذشته،آزمون راه های نو برای پیشروی ودرهم شکستن شماری ازکلیشه های جان سخت، صورت می گیرد.جنبش های رهائی بخش همیشه با بن بست شکنی ها وارائه افق های نووغافگیرکننده همراه هستند.
بی تردید جنبش ها ومردم درحین مبارزه برای تغییرشرایط است که ره صدساله می پیمایند وقادربه خوددگرگونی وکسب آگاهی وعزمی می شوند که درشرایط سکون وبی حرکتی دست یابی به آنها ناممکن است. درشرایط سکون این بورژوازی است که بطوریک جانبه به بازتولید عناصروعوامل چرخه حیاتی خود وحل بحران بسود خویش می پردازد، ولی با به صحنه آمدن انسان خواهان تغییروخواهان جهانی دیگرومعترض به استثماروتباهی انسانها،چرخه این بازتولید دچاروقفه وگسست شده وبحران حاکم می تواند درراستای شکوفائی او حل وفصل شود. آن چه را که امروزآغازشده است تنها باید نقطه شروع یک راه پیمائی بزرگ وطولانی دانست که ولو آنکه با افت وخیزهمراه باشد، متوقف نخواهد شد ودرجریان حرکت وتجارب خویش تعمیق بیشتری خواهد یافت. مردم درحین حرکت می آموزند، خود وشرایط حاکم برخود را دگرگون می کنند و دارای افق ها وامیدهای جدید می شوند.

مقاله از اقای عباس خرسندی

2011-12-10T16:55:00.000-08:00

نفرت انگیزتر از جنگ چیست؟
همانطوریکه در مقالات متعدد و مصاحبه هایم ذکر نموده ام جنبش سیاسی مدنی مردم ایران بسیار متفاوت از جنبشهای موجود در منطقه است و برای رسیدن به دموکراسی و آزادی نیاز به جنبش اصیلی داریم که دارای پتانسیل موجود در خود هست و این دلیلی خواهد بود براینکه تهاجمات نظامی بر علیه کشور ما ضرورت خود را از دست بدهد. اگر کسی با استدلاتی کم بها به نتیجه تهاجم نظامی میرسد این نظر فردی است و منطقی برای تعیین یک استراتزی بین المللی نیست. از سوی دیگر سیاستهای بین المللی به هیچ وجه قائل به اتخاذ مواضع از سوی فرد و یا گروه خاصی از اپوزیسیون ضعیف ایرانی نیست که بر آن اساس سیاست خود را تعیین نماید مگر اینکه با یک اپوزیسیون متحد روبرو شده باشد که بر سر مشترکات ملی به تفاهم رسیده باشند.
به این ترتیب نظر خود را مبنی بر اتحاد و همبستگی اعلام می دارم و از همه ایرانیان از هر طیفی که مفهوم دموکراسی را بر اساس حفظ منافع ملی کشور در ک نمایند و از جنبش دموکراسی خواهی در ایران بدور از هر گونه جنگ طلبی و یا تهاجم نظامی دفاع نمایند حمایت می کنم. بدین وسیله از همه هموطنام در جبهه های مختلف سیاسی می خواهم که برای نجات و حفظ کشور از اولین و ساده ترین اصل بقای کشور یعنی اتحاد و
همبستگی حمایت نمایند
از آنجاییکه تبادل برخی بیانیه ها از هرسو اهداف غیر معین وگاها ضدیت با منافع ملی کشورمان را پیگیری می نمایند لازم میدانم از تایید برخی بیانیه هایی که بجز از آزادی بیان راپیگیری می نمایند اعلام برائت نموده و خود را در صفی قرار دهم که بجز از حفظ کشور از تهاجم بیگانگان به مقصود دیگری نمی اندیشند. امید بر این است که مبارزات مردم ایران به تاسی از مبارزات جنبش مشروطه خواهان در مقابل استبداد، مقاومت خستگی ناپذیر دکتر مصدق در مقابل تجاوز بیگانگان بر ثروت ملت ایران سرلوحه مبارزات مردم برای حفظ کشور قرار بگیرد. هر کسی که امروز در مقابل جنگ مقاومت نماید پاسخی برای فردای خود به نسل دیگر خواهد داشت که شرم سارانه نباشد.

قصه ای پر غصه

2011-12-08T23:48:00.000-08:00

- نرسي قربان - تحلیل گر نفت و گاز
امير قطر هفته گذشته طرح 19ميليارددلاري‌ای را افتتاح كرد كه قرار بود 11 سال پيش در ايران اجرا شود. 11 سال پيش، شركت نفتي شل به مقامات ايراني پيشنهاد داد كه مجتمع تبديل گاز به فرآورده‌هاي نفتي موسوم به (GTL) را بسازد. شل مصمم بود كه اين طرح را در ايران اجرا كند. مذاكرات با بخش خصوصي، شركت ملي پتروشيمي، شركت ملي نفت و شركت ملي گاز ايران پيگيري شد. در مرحله نخست بخش خصوصي ايران كنار گذاشته شد و شركت شل قراردادي را با شركت ملي پتروشيمي براي احداث يك واحد 70هزار بشكه در روز GTL امضا كرد. اين دو شركت حدود 30ميليون دلار را كه احتمالا نيمي از آن از طرف ايران پرداخت شد، براي مطالعات و بررسي‌هاي اوليه هزينه كردند. ولي پس از دو سال فعاليت در اين طرح موافقت‌هاي لازم براي قيمت گاز و نحوه تخصيص اين گاز به طرح با شركت ملي نفت و ساير ارگان‌هاي ذي‌ربط به بن‌بست خورد و در سال 2005 قرارداد فسخ شد. شركت شل مذاكرات خود را با قطر از 2004 ميلادي شروع كرد و در سال 2006 قرارداد براي احداث مجتمع GTL مرواريد با قطر را به امضا‌ رساند و پنج‌سال بعد يعني هفته گذشته با 19ميليارددلار سرمايه‌گذاري در اين اميرنشين، بزرگ‌ترين مجتمع صنعتي منطقه شكل گرفت. علاوه بر آنكه اين سرمايه‌گذاري قرار بود و مي‌توانست در ايران انجام پذيرد و آنكه ايران قرار بود به بزرگ‌ترين مجتمع GTL جهان دست‌يابد و با توليد 140هزار بشكه فرآورده‌هاي نفتي با بهترين كيفيت از گاز طبيعي حدود 300هزار بشكه نفت اضافي براي صادرات داشته باشد، وجود اين مجتمع در ميدان مشترك در قطر امكان بهره‌برداري بيشتر و بهتر را به اين اميرنشين كوچك از حوزه مشترك گاز مي‌دهد.
مجتمع تبديل گاز به فرآورده‌هاي نفتي شل در قطر را به نام طرح GTL مرواريد (Pearl GTL Project) بزرگ‌ترين پالايشگاه از نوع خود در جهان است و با افتتاح آن توليد فرآورده‌هاي نفتي از گاز در قطر به حدود 175هزاربشكه در روز مي‌رسد و اين كشور را به رده بزرگ‌ترين توليد‌كننده GTL در دنيا ارتقا مي‌دهد. اين طرح به صورت مشاركت بين شركت بين‌‌المللي شل و شركت نفت قطر با به‌كارگيري جديدترين و بهترين تكنولوژي و مهندسي روز در جهان ساخته شده است و راهي براي قطر است كه ارزش افزوده قابل ملاحظه‌اي را از توليد گاز خود به دست آورد. آقاي Peter Voser بالاترين مدير شركت شل در اين مراسم اعلام كرد، افتتاح اين مجموعه، يكي از بزرگ‌ترين موفقيت‌هاي شركتش بوده است و مديون همكاري‌هاي شركت نفت قطر و شل است كه پس از پنج‌سال به نتيجه رسيده است. توسعه تكنولوژي تبديل گاز به فرآورده‌هاي نفتي 35 سال است كه در شركت شل دنبال مي‌شود و موفقيت اين طرح نتيجه اين زحمات است. طرح GTL مرواريد به صورت بالادستي و پايين‌دستي اجرا شده است. به اين معني كه 66/1 ميليارد فوت مكعب (حدود 47ميليون مترمكعب) گاز توسط شل از حوزه گازي گنبد شمالي كه با پارس جنوبي حوزه مشتركي را تشكيل مي‌دهد، توليد و پس از پالايش كامل گاز متان براي مصرف در اين مجتمع به‌كار گرفته و 140هزار بشكه در روز گازوييل، نفتا، نفت سفيد، پارافين و روغن پايه توليد مي‌شود. 120هزار بشكه در روز هم ميعانات گازي (LPG و كاندنسيت) و اتان از اين عمليات به دست مي‌آيد.
اولين محموله‌هاي گازوييل اين مجتمع در ماه ژوئن 2011 به بازارهاي جهاني فرستاده شد. 52هزار كارگر و كارمند از 60 كشور جهان در اين طرح كه پنج‌سال طول كشيد به‌كار گرفته شد و 500ميليون ساعت كار براي طراحي و ساخت اين مجموعه كه بزرگ‌ترين پالايشگاه جهان است صرف شده است. تمام سرمايه حدود 19ميليارد دلاري اين طرح توسط شل تامين شده است. اين مجتمع در محلي به مساحت 250‌هكتار احداث شد. ارزش فروش مايعات گازي و فرآورده‌هاي نفتي اين مجتمع در سال حدود 11ميليارد دلار است و در‌آمد آن، حدود 3/7ميليارد دلار برآورد شده است. گاز مورد نياز بدون هزينه به اين پالايشگاه داده مي‌شود ولي در منافع طرح شريك است. درآمد اين كشور به ازاي توليد يك‌متر‌مكعب حدود 30 سنت به ازاي هر مترمكعب گاز خواهد بود بدون آنكه اين كشور يك دلار هم سرمايه‌گذاري مستقيم در اين طرح كرده باشد. مسوولان وزارت نفت، شركت ملي نفت ايران و شركت ملي پتروشيمي در سال‌هاي 1379 تا 1384 حتما دلايل و مستنداتي داشته‌اند كه اجازه دادند اين سرمايه‌گذاري عظيم به عوض ايران در قطر انجام پذيرد

بیانیه مشترک بمناسبت سالروز حقوق بشر

2011-12-06T10:21:00.000-08:00

دهم دسامبر2011، شست و سومین سالروز حقوق بشر
شست وسه سال پیش، روز دهم دسامبر 1948، اعلاميه جهانی حقوق بشر به تصويب سازمان ملل متحد و به امضای كشورهای عضو، از جمله ايران، رسيد.
ماده نخست اين اعلاميه، كه پايه های انسانی آن در ايران پیشینه ژرف فرهنگی وتاريخی دارد و با روح منشور کوروش بزرگ همخوان است، چنين ميگويد:« تمام افراد بشر آزاد بدنيا ميآيند و از لحاظ ارزش و حقوق با هم برابرند. همه دارای عقل و وجدان ميباشند و بايد نسبت به يكديگر با روح برادری رفتار كنند .» جای آن دارد که یادآور شویم که کوروش بزرگ، شاهنشاه ایران، بیش از ••٢۵ سال پیش، نخستین لوحه حقوق بشر را به جهانیان عرضه کرد، سندی که همواره باعث افتخار جامعه بشری بوده است.

شایسته است که سالگرد این روز جهانی را به همگان شادباش گفته وکوشش نمائیم که ملت ایران و همه ملتهای زیر یوغ دیکتاتوری، حقوق انسانی خودرا بدست آورند.
بررسی سی و دو سال گذشته نشان میدهد که مردم ایران، در زیر آزار و شکنجه حکومتگران، از مزیتهای نخستین حقوق بشر محرومند و بعلت واپسگرایی، نادانی و فساد رژیم جمهوری اسلامی، میلیونها نفر در فقرو سختی بسر میبرند. با اینهمه، مردم ایران بگونه خستگی ناپذیر با این رژیم و قوانین وحشیانه آن، مبارزه میکنند. ایرانیان بارها نشان داده اند که، تا برکناری جمهوری اسلامی و استقرار دموکراسی در ایران از پای نخواهند نشست. ولی در پاسخ فریادهای آزادیخواهانه مردم ایران در برابر دیکتاتوری حکومتی، رژیم جمهوری اسلامی اقدام به کشتار جوانان بیگناه، آزار و زندانی کردن زنان و مردان شجاع، آزار جنسی وهتک حرمت و شکنجه در زندان و سنگسار و بریدن دست و پا و انگشتان مینماید. گزارشهای سازمانهای بین المللی حقوق بشر و خبری حاکی از آنست که، تنها در این سال، تعداد اعدام شدگان شناخته شده، پیرو اتهام های دروغین در دادگاهای بدون صلاحیت، به بیش از چهار سد و پنجاه نفر میرسد و نیز این گزارشها نشان میدهند که تعدادی دیگر بگونه پنهانی اعدام شده اند.
اکنون نقض حقوق بشر در ایران در گزارش اخیر نماینده سازمان ملل متحد به مجمع عمومی گنجانده شده است. این گزارش پس از سالها مماشات تنظیم شد. ما از کشورهای عضو سازمان ملل متحد خواستاریم که هر چه زودتر بدلیل نقض حقوق بشر در ایران جمهوری اسلامی را محگوم کنند.
مردم ایران خواهان دوستی و همکاری با جهان آزاد هستند و سیاستهای تروریستی وحادثه جویانه رژیم جمهوری اسلامی را نمیپذیرند و این رژیم جمهوری اسلامی است که از آغاز، با بکار بردن سیاستهای تروریستی بین المللی و ایجاد آشوب و نا امنی در کشورهای دیگر، که از فرهنگ مردم ایران بدور است، ایران و ایرانیان را در جایگاه نا هنجاری قرارداده است.
مردم مبارز ایران نیاز به پشتیبانی (نه جنگ) جهان آزاد دارند. ما از کشورهای آزاد جهان و سازمانهای بین المللی میخواهیم که نقض وحشیانه و سیستماتیک حقوق زنان و مردان در ایران را، چه بدست مجریان و چه در مورد دستور دهندگان یا تصویب کنندگان، از دید قانونی، جنایت علیه بشریت قلمداد کنند و همچنان که با پشتیبانی همگانی باعث آزادی لهستان و آفریقای جنوبی و سایرکشورها شدند، از مردم مبارز ایران پشتیبانی راستین و موثربنمایند و آنانرا یاری دهند تا این رژیم ضد بشری را، که سد راه آزادی و دمکراسی در منطقه و صلح جهانی میباشد، از میان بر دارند و پایه صلح و آرامش را در منطقه بر پا ساخته و به گسترش منافع مادی و معنوی دراز مدت مردم ایران و جامعه جهانی یاری رسانند.
جبهه همآهنگ مبارزان ایران
شامل سازمانهای زیربه ترتیب الفبا:
اتحادیه دموکراتیک ایران
انجمن ایرانی برای آزادی ، صلح وعدالت
انجمن فرهنگ ایران زمین
بنیاد نیکوکاری نوروز
پیمان برای دموکراسی
جبهه ملی خارج از کشور
سازمان جوانان هوادار مشروطه پادشاهی
شورای اتحاد و همبستگی
کنگره همبستگی ایرانیان
گروه رایزنی برای اتحاد
همیاری زنان ایران

بیانیه دفتر تحکیم وحدت

2011-12-06T10:17:00.000-08:00

ساعتی نیست که گفتگوهایمان خالی از اخباری چون حبس، شکنجه، بازداشت، سرکوب و حتی اعدام هموطنانمان باشد. توقیف و فیلترینگ مطبوعات، سایت ها و وبلاگ های مستقل و منتقد و در محبس انداختن نخبگان سیاسی-فکری جامعه، خواب راحت را از چشمانمان گرفته است. با آنکه به تجربه دیده ایم و شنیده ایم و می دانیم که این رفتارها در جمهوری اسلامی بی سابقه نیست و به نوعی ذاتی این حکومت شده است، اما شدت بی سابقه ی آن در این برهه از زمان و پس از انتخابات متقلبانه ی خرداد ١٣٨٨، هم باعث حیرت از این همه ددمنشی و هم موجد نفرت هرچه بیشتر از این حکومت گشته است و البته هزینه هایی بس سنگین برای خود حکومت و وجاهت شخص رهبری در پی داشته است.
در ادامه ی چنین بی خردی هایی ست که حکومت، فشار همیشگی خود بر جنبش همیشه بیدار دانشجویی نیز دوچندان کرده و با تأکید بر همان رویه پیشین اجرای احکام زندان بی سابقه برای فعالان دانشجویی، به زعم خود قصد خط و نشان کشیدن برای این تاریخ سازان را دارد. احکام ظالمانه‏ و طویل‏ المدت زندان برای فعالین شاخص دانشجویی همچون بهاره هدایت، عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، مجید توکلی، ضیا نبوی، مهدیه گلرو، مجید دری و و ده‏ ها دانشجوی زندانی دیگر که در بند استبداد دینی گرفتار آمده ‏اند، نشان از عمق کینه ی نظام ستمگر از جریان زنده و بالنده ی دانشجویی ست که در سخت ترین شرایط هم، خواب خوش سرکوبگران را آشفته می ساخت و می سازد.
اگر عصاره و برآیند فکری و نخبگی یک جامعه را در قشر پیشرو و آگاه دانشجو تعریف کنیم و خصایص این قشر را محور بحث خود قرار دهیم، خواهیم دید که آزادی را در کنار آبادی جستجو می کنند و اصل خدشه ناپذیر عدالت را سرلوحه ی کنش های انتقادی خود قرار می دهتد و البته که عدالت را در عدالت اقتصادی خلاصه نکرده و صدالبته که عدالت اقتصادی را هم مترادف با صدقه پراکنی و گداپروری نمی دانند. آزادیخواهی، عدالت طلبی و توسعه گرا بودن دانشجویان تحول خواه ایرانی سابقه ای بس درخشان دارد و در حرکت ها، اعتراضات و ادوار مختلف خود را نشان داده است و تاریخ این مرز و بوم را مفتخر به فخر مبارزات ضد استبدادی کرده است که این استبداد است که هم آزادی را سلب می کتد، هم توسعه را به تعویق می اندازد و هم منافع شخصی را بر عدل ورزی ارجح می داند. پس باید که درود فرستاد بر پایداری چنین دانشجویانی که با تمام تضییق ها و تحدید ها، با شجره ی خبیثه ای به نام استبداد و به طور خاص با دستگاه مخوف امنیتی اش چنین مبارزه و مقابله کرده است. با این وصف و با این سابقه باز هم این پرسش در ذهن آدمی نقش می بندد که عقلانیت و دور اندیشی در سیستم جمهوری اسلامی چه نقشی بازی می کند که رای و نظر چنین دانشجویانی با چنین پیشینه ی درخشانی را به هیچ گرفته و آن گاه انتظار دارند که آب از آب تکان نخورد؟!
در این روزهای سخت، که فعالیت دانشجویی هزینه های بسیار بر دوش دانشجویان تحمیل کرده و بسیاری از آنان را با تهدید تعلیق و محرومیت از تحصیل و زندان رو به رو می سازد، بایسته است که فعالان دانشجویی با تغییر رویکرد اعتراضات از مسائل صرفا سیاسی به مسائل صنفی و دانشگاهی، به زنده نگاهداشت اصل اعتراض در سطح دانشگاه اهتمام داشته باشند و این مهم می تواند با تغییر رویکرد اعتراضات و کنترل هزینه ی فعالیت تحقق پذیرد. در واقع، در این برهه از زمان و با توجه به مختصات خاص سیاسی – امنیتی حاکم بر فضای دانشگاه ها، به جاست که از پتانسیل سرفصل های غیر سیاسی کنشگری در دانشگاه ها، بهره ی لازم گرفته شود. از جمله ی این سرفصل ها می توان به موضوعاتی مانند مسائل صنفی، علمی، ادبی، ورزشی اشاره کرد که می توانند کانون هایی برای فعالیت جمعی دانشجویان بوده و اصل همبستگی را تقویت کنند. همبستگی ای که می تواند در بزنگاه های تاریخی، از عوامل بسیار موثر ظفر های احتمالی بوده و به جبهه ی نیروهای دموکراسی خواه در تقابل با حاکمیت نالایق و ستمگر، یاری برساند.

در کنار این مهم، شایسته است خود دانشجویان دانشگاه های مختلف از ارتباط گیری با یکدیگر غافل نبوده و دامنه ی این روابط را به حوزه های غیرسیاسی مانند برگزاری اردوهای مشترک تفریحی خارج از بستر دانشگاه نیز تعمیم دهند. در کنار لزوم ارتباط مستمر و مداوم و نه لزوما سیاسی، بین خود دانشجویان دانشگاه های مختلف کشور، ضروری به نظر می رسد که با توجه به خروج جمع قابل توجهی از فعالان دانشجویی از کشور، تعریف نوینی از رابطه ی دانشجویان داخل و خارج داده شود و تجربیات دانشجویان خارج از کشور در کنار آزادی عمل آنان در ابعاد رسانه های نوشتاری، دیداری و شنیداری، با تجارب عملی دانشجویان داخل ممزوج شده و این دو دسته بتوانند، به صورتبندی نوینی از فعالیت دانشجویی، ظهور و بروز ببخشند.
با لحاظ کردن این هوشمندی هاست که جنبش دانشجویی می تواند باردیگر نقش حساس و غیرقابل انکار خود را به درستی ایفا کند. در واقع جنبش دانشجویی بایستی مقتضیات شرایط جدید فعالیت را درک کرده و با تحلیل دقیق مختصات سیاسی-امنیتی این دوره، فعالیت های خود را سامان و سازمان دهد تا بار دیگر نشان دهد، جنبش دانشجویی که در دهه‌های اخیر همواره در میان دیگر جنبش‌های اجتماعی ایران پیشرو و گفتمان‌ساز بوده است اکنون نیز می تواند و باید به عنوان یکی از بازیگران اصلی، نقش خود را در جنبش دموکراسی‌خواهی مردم ایران که امروز در جنبش سبز ظهور و بروز دارد، بازی کند و البته نبایستی فراموش کند که در عین تعامل با دیگر گروه ها و جنبش های آزادیخواهانه و عدالت طلبانه، هویت مشخص و مستقل خود را در دل جنبش کلان دموکراسی خواهی داشته باشد.
تاریخ گواه صادقی ست بر فراز و نشیب حرکات استبداد ستیزانه که در نهایت به پیروزی و کامیابی رسیده و شاهد روشنی ست بر این مدعا که چگونه مرام استبدادی، در مقام ناپایداری قرار داشته است. پس نباید این دوره ی سیاه و ظلمانی تاریخ میهن مان را دوره ای پایدار و ماندنی انگاشته و با تاثیر پذیری از فضای یاس انگیز حاکم بر کشور، منفعل شده و از مبارزه با استبداد دست بشوییم. از این شایسته است که شور و شوق ایران فردا و میهنی سربلند را در خود تجدید کرده و فراموش نکنیم که نشاط از مقوّمات و مقدّمات کنشگری ست. از داغ و درفش سرکوبگران خانمان سوز نهراسیم، امید به ایرانی آباد و آزاد را در خودمان تزریق کنیم و بر آن باشیم ققنوسی که از خاکستر خویش بر می خیزد، داغ آتشی جانسوز را بر خود خریده است.
دفتر تحکیم وحدت ضمن گرامیداشت یاد و خاطره ی شهدای اهورایی و روز دانشجو، در نظر دارد که روزهای ۱۶ تا ۲۳ آذر را هفته ی دانشجو اعلام نموده و بر یادآوری حقوق حقه ی دانشجویان در این مدت تاکید موکد ورزد. در این هفته نیز شایسته است که یاد و نام دانشجویان زندانی بیش از پیش سرلوحه قرار گرفته و بر کسب آزادی های سلب شده ی سیاسی و دانشگاهی تاکید بیشتری شود. همچنین مصادف شدن روز دانشجو با ایام تاسوعا و عاشورای حسینی نه تنها یادآور یاد کشته شدگان عاشورای سال ۸۸ و همه درگذشتگان راه آزادی پس از انتخابات است، که فرصتی مغتنم برای دانشجویان است تا از این برهه زمانی جهت زنده نگاه داشتن آن ایام و سیاه روزی ظالمان در طول تاریخ اصرار ورزیده و بیش از گذشته بر راه حق خواهی بپویند.
اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان سراسر کشور بر تلاش مداوم دانشجویان جهت انداختن طرحی نو و آغاز راهی جدید اصرار ورزیده و در این مسیر هر آنچه که در توان دارد به عرصه خواهد آورد تا این بار بساط استبداد برای همیشه از این سرزمین برچیده شود که فراموش نمی کنیم، دانشگاه فریادگر آزادی ست و ندای آزادی خواهی را پرشورتر از همیشه بر فراز تمامیت خواهی مستبدین این دیار سر خواهد داد.
اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان سراسر کشور دفتر تحکیم وحدت آذرماه ۱۳۹

احضاریه

2011-12-05T15:52:00.000-08:00

احضار كورش زعيم به دادگاه انقلاب
طي احضاريه شماره 88/14953/ط د، بتاريخ 27/7/1390، كه در تاريخ 25/8/90،
به وكيلان مدافع ابلاغ شده، كورش زعيم،‌عضو شوراي مركزي جبهه ملي ايران،
بايد در ساعت 9 بامداد روز سه شنبه 16 اسفند 1390، براي محاكمه در شعبه
14 دادگاه انقلاب اسلامي حاضر شود.
دفتر مردمداري
جبهه ملي ايران

تحریم نفت ایران باعث افزایش قیمت ان نخواهد شد

2011-12-04T22:12:00.000-08:00

نوشتۀ ناصر اعتمادی
در ملاقات میان رییس جمهوری آمریکا و نمایندگان اتحادیه اروپا که دوشنبه در واشنگتن برگزار شد، آمریکا و اروپا با انتشار بیانیه ای بر سر تشدید مجازات های اقتصادی علیه ایران با یکدیگر به توافق رسیدند. این توافق همزمان بود با حمله به سفارتخانه انگلستان در تهران که تعطیلی و خروج کارکنان آن از ایران را در پی داشت.
فردا قرار است وزرای امور خارجۀ اتحادیه اروپا در بروکسل بر سر تشدید مجازات های اقتصادی علیه ایران به تصمیم گیری نهایی کنند. انگلستان از دیروز سه شنبه به ایران هشدار داد که باید در انتظار نتایج سنگینی بعد از حمله به سفارتخانه اش در تهران باشد. دولت فرانسه خواستار اتخاذ موضعی واحد از سوی اروپا در قبال جمهوری اسلامی ایران شده است.
امروز آلن ژوپه وزیر امور خارجۀ فرانسه خواستار اعمال تحریم های فلج کننده علیه جمهوری اسلامی ایران شد و از کشورهای اروپایی خواست که دارایی های بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران را مسدود کنند و در عین حال از خرید نفت خام این کشور نیز خوددارری ورزند.
پیشتر در اقدامی هماهنگ دولت های انگلستان، آمریکا و کانادا با تحریم بانک مرکزی جمهوری اسلامی و معرفی آن به عنوان یکی از مراکز مهم پولشویی در جهان عملاً فروش نفت خام ایران را با مشکلات بزرگ روبرو کرده اند.
به نظر می رسد که به غیر از توافق صورت گرفته با آمریکا، حمله به سفارتخانۀ انگلستان در تهران راهی جز تحریم بانک مرکزی و در نتیجه تحریم نفت خام ایران پیش روی اروپا باقی نگذاشته است.
با این تحریم فشارهای حقیقتاً سنگینی بر اقتصاد ایران و مهمترین منبع درآمد این کشور، صادرات نفت، وارد خواهد آمد، بی آنکه این اقدام لزوماً به صعود بهای نفت در بازارهای جهانی منجر شود. دلایل برای عدم افزایش بهای نفت در صوت تحریم نفت خام ایران کم نیست :
بر اساس آخرین آمارها ایران روزانه حدود 3 میلیون و 600 هزار بشکه نفت تولید می کند که حدود 40 درصد آن تنها به مصرف داخلی می رسد. به دیگر کلام، صادرات نفت ایران هم اکنون به حدود دو میلیون بشکه در روز کاهش یافته، در حالی که این کشور 35 سال پیش فقط حدود 5 میلیون و 300 هزار بشکه نفت در روز صادر می کرد. افت چشم گیر ظرفیت تولید نفت ایران که بعضاً نتیجۀ تحریم های بین المللی است اینبار همزمان است با کاهش تقاضای جهانی نفت که در نهایت حاصل کُند شدن آهنگ رشد اقتصادی در آمریکا و اروپا.
مارک کیرک، سناتور پرنفوذ آمریکایی که لایحه ای را برای تحریم بانک مرکزی ایران تسلیم سنای آمریکا کرده به نقل از مقامات عربستان سعودی گفته است که این کشور آمادۀ افزایش تولید نفت خود است درصورتی که آمریکا نفت خام ایران را تحریم کند.
در حالی که ظرفیت تولید نفت ایران با صعود انقلاب اسلامی حدود 40 درصد کاهش یافته، دولت عربستان موفق شده طی همین مدت ظرفیت تولید نفت خود را با 50 درصد افزایش از 8 میلیون بشکه به 12 میلیون بشکه در روز برساند و هم اکنون نیز روزانه 9 میلیون و 800 هزار بشکه نفت تولید کند. افزایش ظرفیت تولید نفت در منطقه، به استثنای البته ایران، شامل کلیه کشورهای نفت خیر منطقه از جمله کویت و عراق نیز می شود.
به این ترتیب، نه فقط دولت عربستان – بدون حتا محاسبۀ دیگر کشورهای تولیدکنندۀ نفت در منطقه – قادر است به تنهایی سهم نفت ایران را در بازار جهانی جبران کند، بلکه نیز تحریم نفت ایران ای بسا بتواند به تثبیت یا حتا کاهش نسبی بهای آن در بازار جهانی نیز منجر شود و این در نهایت به سود دولت آمریکا تمام خواهد شد. نباید از یاد برد که لیبی نیز رفته رفته در حال بازیافتن جای خود در بازار نفت است.
در واقع، تحریم بانک مرکزی ایران چه به صورت مستقیم و چه به صورت غیرمستقیم خودبخود هم از خریداران نفت ایران خواهد کاست و هم این کشور را بیش از پیش مجبور خواهد کرد که برای تأمین نیاز خود به ارز نفت خود را به قیمت های بسیار رقابتی یا در واقع ارزان قیمت به خریداران عرضه کرده و یا حتا همانند صدام حسین در آخرین دورۀ حکومتش آن را در ازای دریافت وجه نقد در بازار سیاه عرضه کند.
تا همینجا دولت اسلامی ایران ناچار است به دلیل تحریم نظام بانکی این کشور به واسطۀ بانک های خارجی مبالغ مربوط به نفت صادراتی خود را دریافت کند و به این منظور کمیسیون های هنگفتی نیز بپردازد.
برای نمونه، هند که بعد از چین دومین خریدار عمدۀ نفت ایران به شمار می رود در ازای یک سال نفت مجانی که از این کشور وارد کرد، در نهایت، به گفتۀ دیوان محاسبات ایران، تنها 3 میلیارد دلار به این کشور داد که کمتر از 30 درصد متوسط ارزش نفت سالانه ایست که هند معمولاً از ایران خریداری می کرده است.
بعید نیست که این کاهش چشمگیر در مبالغ نفت صادراتی از یک سو نتیجۀ نفت ارزان قیمتی باشد که ایران در اختیار هند گذارده و از سوی دیگر ثمرۀ کمیسیون های هنگفتی باشد که این کشور بابت دریافت مبالغ نفت صادراتی اش به بانک های خارجی پرداخته است.
پیش از این هند اعلام کرده بود که قصد دارد از این پس به واسطۀ بانک مرکزی روسیه مبالغ نفت وارداتی از ایران را به این کشور بپردازد. اما، با تحریم بانک مرکزی جمهوری اسلامی این قبیل تمهیدات در بهترین حالت تنها بر مبلغ کمیسیون هایی می افزاید که دولت ایران باید هر بار به بانک های واسطه بپردازد.
اما، حتا این دست تمهیدات باعث نشده که خریدار عمده ای همچون هند در پی جایگزین کردن نفت ایران توسط تولیدکنندگانی نظیر عربستان نباشد.
کشوری که از تحریم بانک مرکزی و صنعت نفت ایران برای دوره ای بیشترین سود را خواهد برد، چین به عنوان اولین خریدار اصلی نفت جمهوری اسلامی است که به دلیل تحریم های بین المللی نفت این کشور را به ارزانترین قیمت ممکن خریداری خواهد کرد. دولت آمریکا حاضر است که بر این امتیاز که به معنای حراج نفت ایران است برای مدتی چشم ببندد مشروط به اینکه نتیجۀ نهایی آن به سود کاهش بهای نفت در بازار جهانی باشد و مشروط به اینکه چین همانند گذشته با قطعنامه های آتی شورای امنیت علیه ایران موافقت کند.

انتشار ندای جبهه ملی ایران

2011-12-01T12:51:00.000-08:00

با کمال خوشوقتی باطلاع عموم میرساند
اولین شماره از دور دوم ندای جبهه ملی
ارگان جبهه ملی ایران در خارج ازکشور
تاریخ نوامبر 2011 منتشر شد . نشریه
به سردبیری جناب اقای علی ضرابی ، با
سابقه فعالیت بسیار در انتشار نشریه
درون ایران ، میباشد . برای هر گونه
همکاری و اطلاعات لازم در ابن باره با
ایمیل ایشان تماس برقرار فرمائید.
ایمیل اقای ضرابی
zarrabius@yahoo.com

بیانیه جبهه ملی ایران در خارج از کشور

2011-12-01T12:16:00.000-08:00

حمله بسیجی ها به سفارت بریتانیا درتهران که روز سه شنبه 29 نوامبر صورت گرفت ، جمهوری اسلامی
را بیش از پیش در انزوای جهانی قرار خواهد داد ، بطوریکه پس از مدت کوتاهی شورای امتیت سازمان ملل
ان حمله را محکوم نمود و روابط ایران با بریتانیا کاملا قطع گردید .
این حکومت تنها با ایجاد بحران میتواند به حیات خود ادامه دهد . بخشی از رهبران جمهوری اسلامی اصولا
بدنبال جنگ افروزی هستند و جمعی دیگر برای از میدان بیرون کردن رقیبان خودی بحران افرینی میکنند
هر انچه که هدف انان از دست زدن به این گونه اعمال بیخردانه باشد مردم ایران را در شرائط سخت تری
قرار میدهد و ممکن است در نهایت به برخورد نظامی منجر شود .
البته پس از تصویب طرح کاهش مناسبات با بریتانیا در مجلس ایران بود که این حمله ، و باحتمال قوی با اطلاع
خامنه ای ، بمرحله اجرا گذاشته شد ، بویژه که قبل از ان انگستان تحریم بانک مرکزی ایران را اعلام نموده بود
اکنون باید در انتظار تحریمها و فشارهای بیشتری از جانب قدرتهای بزرگ جهانی به جمهوری اسلامی و نهایتا
ایرانیان در داخل و خارج از ایران بود
جبهه ملی ایران در خارج از کشور حمله عوامل جمهوری اسلامی به سفارت بریتانیا در تهران را
شدیدا محکوم مینماید

مقاله از تقی روزبه

2011-12-01T09:09:00.000-08:00

اقدام درخشان والهام بخش کارگران ایران خود رو دراعتراض به تغییرارتجاعی قانون کار
متن فراخوان*1عتراض به تغییرقانون کاروضرورت تدوین یک قانون کارواقعا کارگری،موردحمایت دهها هزارکارگروبیش ازسی مجموعه این مؤسسه عظیم صنعتی قرارگرفته است.دراین بیانیه از مطالباتی هم چون حق تشکل،لغوقراردادهای موقتی وشرکت های پیمانکار،تعیین دستمزد براساس تورم واقعی،حذف اضافه کاری اجباری،کاهش ساعت کار وتعطیل دوروزدرهفته،برچیدن کارهای زیان آور،حق اعتصاب،اعتراض وآزادی بیان،درنظرگرفتن خواست کارگران در تغییرقانون کار ازطریق نمایندگان واقعی آنها وفراهم کردن شرایط دموکراتیک برای گزینش نمایندگان واقعی وشماری ازمطالبات دیگرمطرح شده است. دربیانیه تغییریک جانبه قانون کاروبدون نظرخواهی ودرپشت پرده توسط دولت وبسود سرمایه داران وکارفرمایان بشدت موردانتقاد قرارگرفته است.
بی تردید باید مهمترین فرازاین بیانیه را درعبارت چندبارتکرارشده وپرمعنای"مانمی خواهیم برده باشیم!ما حق زندگی انسانی داریم! مامیخواهیم یک زندگی شایسته داشته باشیم!" دانست که جانمایه اصلی تمامی مطالبات وخواستهای آنها را تشکیل می دهد.
البته دراین بیانیه مثل هر بیانیه دیگری ازاین دست که قراراست به امضای دسته جمعی برسد کم و کاستی ها ویا عدم دقت لازم درصورت بندی برخی مطالبات وعبارتها وجوددارد،اما اولا درکل ازمنظرمنافع ومطالبات مشترک همه کارگران صرفنظرازاین یا آن مجموعه ومؤسسه سخن می گوید. وثانیابدلیل آنکه دست برروی مساله مشخص وبسیج کننده وبالقوه دارای پتانسیل فرارونده -تغییرقانون کار-می گذارد وثالثا بدان خاطرکه توسط یک مؤسسه عظیم صنعتی وانبوه دهها هزارنفری کارگرصورت می گیرد دارای اهمیت است.
بهمین دلیل می تواند الهام بخش یک حرکت گسترده کارگری نه فقط درخود این مجموعه بلکه درپیوستن به این حرکت ویا تأسی به این نوع حرکات توسط سایرکارخانه ها ومؤسسات کارگری واقشاردیگرطبقه و بسترسازایجاد یک کنش سراسری توسط کارگران گردد.بخصوص باتوجه به افزایش تورم وتشدید بحران اقتصادی وافزایش بیکاری ورسیدن خط فقربه چهاربرابرحداقل دستمزدها وگسترش سیاست سرکوب واستبدادی رژیم وبالأخره بحرانی ترشدن وضعیت عمومی رژیم وجامعه ومنطقه وجدالهای درونی حاکمیت،واحتمال سرریزشدن یک سونامی مطالباتی-سیاسی، دارای اهمیت زیادی است.
شکل گیری یک جنبش مطالباتی ضروری ترین اقدام ممکن درتوازن قوای موجود و برای غنای جنبش ضداستبدادی وپرکردن حلقه مفقوده آن،پاسخ مقتضی به بحران آفرینی های رژیم وعلیه میلیتاریزه کردن جامعه وقدرت ازیکسو وهم چنین پاسخ درخوری به سیاست تحریم های اقتصادی قدرتهای بزرگ که عملا معنائی جز گرسنگی دادن بیشتربه زحمتکشان ازسوی دیگرنیست. نباید فراموش کنیم که مهمترین فاجعه وخطرمی تواند درصورت فعال مایشاء شدن دوقدرت ارتجاع داخلی وبین المللی وتبدیل شدن جنبش به سنگ آسیاب میان آندو صورت گیرد.ودراین میان تنها عامل جهت دهنده مثبت ورهائی بخش وقادربه به تغییروضعیت فوق همانا برآمد جنبش مستقل کارگران وزحمتکشان وسایرلایه های مردمی حول مطالبات واقعی واصیل خود برای نیل به آزادی وبرابری ورهائی است.
همزمانی این گونه حرکت های کارگری باگسترش جنبش ضدسرمایه داری دراروپا وآمریکا وسایرنقاط جهان نشان دهنده آنست که اوج گیری این جنبش،درارتقاء روحیه کارگران وفعالان چپ ورادیکال و بخشهائی ازدانشجویان بی تأثیرنبوده است.البته هنوز از تغییررادیکال فضا وجوجامعه و ازفضای گفتمان نئولیبرالی وبیرون آمدن ازخمودگی ناشی ازانفعال اصلاح طلبان که دوسال گذشته سواربرموج جنبش بودند وعروج گفتمان ضدسرمایه داری درمیان انبوه جوانان ودانشجویان وسایرلایه های اجتماعی فاصله داریم.اما مهم حرکت دراین راستا والهام گرفتن ازنوع اقدام و نحوه بسیج ومطالبات جنبش های ضدسرمایه داری درجهان است که جوانه های آن درکشورما هم دیده می شود. چرا که دردنیای بهم پیوسته امروزدرواقعیت امردیوارچینی مطالبات مردم و کارگران ایران واشکال مبارزاتی آنها را ازسایرکشورهای جهان ازهم جدانمی کند.
دربسترتشدیدبحران جهانی نظام سرمایه داری وبحران منطقه ای وبا انباشت معضلات معیشتی وسیاسی درجامعه ما بی تردید اوضاع ایران هم آبستن تحولات ودگرگونیهای مهمی است.دراین شرایط برآمد و حضورفعال کارگران وفعالان چپ ورادیکال ازاهمیت زیادی برای جهت گیری مثبت و رهائی بخش برخورداراست.
نیازی به گفتن نیست که نقش فعالین داخل وخارج،بویژه داخل برای انتشارفراخوان کارگران ایران خود رو وفراگیرکردن تجربه آن درمیان سایرزحمتکشان ازاهمیت زیادی برخورداراست. آیا گسترش این فراخوان به دیگرواحدها وبخش های کارگری وایجاد یک جنبش بزرگ برای تغییرقانون کاربسود کارگران درافق کنونی قابل تصوراست؟ به نظرمی رسد به شرط استفاده از شیوه ها وسازوکارهای ابتکاری وعملی برای بسیج کارگران حول این خواست ملموس و واقعا موجود،دست یابی به این هدف ناممکن نباشد.

اعلامیه شبکه سکولارهای سبز ایران برای ازادی و دمکراسی

2011-11-30T16:04:00.000-08:00

اعلاميه بمناسبت سالگرد شانزدهم آذر، يادگاری از جنبش دانشجوئی
يک بار ديگر به شانزدهم آذر، جای پائی زمان خورده از رفتار جنبش دانشجوئی در ايران، رسيده ايم؛ رفتار و گذاری به بلندای بيش از نيم قرن که بر صفحهء تقويم مبارزات ضد استبدادی ملت ايران جای پای فراوانی از خود بجای نهاده و، بعلت همين تاريخ بلند، روز معينی برای اين جنبش را، که بتواند همهء يادمان ها و خاطره ها را در خود جای دهد، به صفحات مختلف تقويم کشانده است؛ چرا که نسل های گوناگون، بی وقفه از کودکی و نوجوانی به در آمده، کسوت دانشجوئی پوشيده و سپس، در پايان دورانی چند ساله، بعنوان دانش آموختگانی که به بازار کار و زندگی سازی می پردازند، از آن کسوت بيرون می آيند. چهره ها عوض می شوند، زمان دگرگونی می پذيرد اما صحنه و نقش ها ثابت اند و زندگی دانشجوئی را سرشار از رفتارهای فراموشی ناپدير می کنند.
دوران دانشجوئی مقطع خاصی از زندگی آدميان است که در آن نوجوانی که قدم به ساحت جوانی می نهد با مسائل عمدهء عصر خود آشنا می شود اما هنوز دارای منافع معينی نيست و تعقل آگاهانه اش رنگ پايبندی ها و گرايشات مصلحت جويانهء زندگی مستقل در جامعه را بخود نگرفته است و، در سخن حافظ بزرگ، سرو بلند بالائی است که «از بند تعلق آزاد است» و آرمان های بشری برای آزادی و عدالت و دموکراسی را بصورت ناب شان درک می کند و، با آرزوی دستيابی به آنها، عليه بيداد و استبداد و ناعدالتی بر می آشوبد و، از يک ديدگاه تاريخی، حامل رسالتی می شود که می تواند جامعه را از مدارات کهنه و فرسوده اش به سوی جهان های بهتر آينده بر بجهاند.
در واقع، همهء جنبش های ديگر اجتماعی، چه کارگری، چه زنان و چه کارمندان دارای منافع خاص اند اما جنبش دانشجوئی هنوز منفعتی جز منفعت عمومی و کلی جامعه را پيش روی ندارد و لذا می تواند موتوری مهم برای تحولات مدنی و تاريخی باشد.
«شبکهء سکولارهای سبز ايران برای آزادی و دموکراسی» وظيفهء خود می داند که در برابر مجاهدت ها و فداکاری های نسل های پياپی دانشجوئی که شعله های آتش انسانمداری خردگرا و آزاديخواه را در سپهر سياسی کشورمان روشن نگاه داشته اند متواضعانه بايستد، اين همه جان مشتاق جوان را بستايد و خود را در اين افتخار شريک بداند که بخشی از نسل جوانی را با خود دارد، و از حمايت اش گرما و نيرو می گيرد، که اکنون جامعهء نوين ايران را از پيلهء توهم و خرافه و پندارهای بيمار بيرون کشيده و آفتاب درخشان سکولار ـ دموکراسی را در اوجگاه آينده اش می نشاند.
ما، بعنوان يک نيروی سياسی ـ اجتماعی ِ حاضر در صحنه، که مصمم به ایجاد تغییرات بنیادی در معادلات سنتی حاکم بر کشور، در راستای منحل کردن حکومت مذهبی کنونی که ضربات سهمگينی را بر پيکر جامعه وارد کرده و کوشيده است تا نسل جوان کشور را به بی آيندگی و يأس سوق دهد، وظيفهء خود می دانيم که از همهء کوشش های جنبش دانشجوئی ايران حمايت کرده و از همگان نيز دعوت کنيم که پشتيبانی عملی خود را از اين جنبش و اقدامات آن متحقق و متجلی سازند.
اگر قرار است که فردای ما از امروزمان بهتر باشد، اگر قرار است شب سياه وطن به صبحگاه ايرانی آزاد و آباد بيانجامد، بايد بدانيم که اين وظيفهء همین جوانان فردائی است که کشورمان را بدان مقصد عالی رهنمون شوند. فرهنگ و جهان بينی کهن ايرانی بر اين تصور استوار بود که جهان در ورطهء هرج و مرج و ويرانی اهريمن غوطه ور است و انسان آفريده می شود تا به اين نابسامانی خاتمه دهد. اگر از ظاهر استوره ای اين گفتار به در آمده و معنای واقعی آن را در نظر بگيريم، در خواهيم يافت که جوان دانشجوی کشور ما چنين آفريده ای است که منطقاً و طبعاً وظيفهء تاريخی خود را می شناسد و، همانگونه که بخصوص در دو دههء اخير ديده ايم، در مسير تحقق آن گام برمی دارد.
در برابر اين واقعيت تابناک وظيفهء ما، همه، آن است که هواخواه و مددکار جنبش عدالتجو، استبداد ستیز و دموکراسی خواه دانشجوئی کشورمان باشيم.
هشتم آذر ماه 1390 ـ 29 نوامبر 2011

انتقال اعضای جبهه ملی ایران

2011-11-30T13:44:00.000-08:00

سه تن از اعضای جبهه ی ملی ایران که در بند٣۵٠ اوین به سر می برند، بار دیگر به بند ٢٠٩ منتقل شدند تا مورد بازجویی قرار گیرند.
بنا به گزارش های رسیده به کلمه، چند روز پس از بازگشت حمید خادم که یک هفته را در بند ٢٠٩ سپری کرد، روز دوشنبه ٧ آذرماه علی رشیدی عضو شورای مرکزی جبهه ملی و همچنین پیمان عارف از اعضای این جبهه پس از احضار به دادسرای اوین، به بند ٢٠٩ منتقل شدند

یمن و بهار عربی

2011-11-25T08:42:00.000-08:00

جنبش اعتراضی در جهان عرب
یمن؛ انقلاب از بالا، بهار عربی با گل‌های کاغذی
۱۳۹۰/۰۹/۰۴
رضا تقی زاده (تحلیلگر سیاسی)
واکنش اولیه مخالفان علی عبدالله صالح، رئیس‌جمهور یمن، که تحت فشار شورای امنیت و عربستان سعودی، بعد از ۳۳ سال حکمرانی وادار به قبول کناره‌گیری از قدرت و انتقال آن به مردم شد، در قبال محتوای «سند ریاض» منفی، و حاکی از نارضایتی آن‌ها دست کم در مورد اعطای مصونیت قضایی مورد درخواست او بود.
یکی از شروط کناره‌گیری صالح از قدرت، تأمین مصونیت قضایی برای او و خانواده اوست. از ماه ژانویه سال جاری تاکنون، که دور تازه‌ای از نا‌آرامی‌های داخلی در یمن، همزمان با تحولات موسوم به بهار عربی آغاز شد، صد‌ها تن از مخالفان دولت جان خود را در برخورد با نیرو‌های امنیتی صالح از دست داده‌اند.
علاوه بر عبدالله صالح، فرزند وی احمد علی صالح، فرمانده گارد ریاست جمهوری، و برادر زاده‌های صالح که در منصب‌های ارشد نظامی قرار دارند، در شمول مصونیت‌های قضائی قرار گرفته‌اند.
شیوه پیشنهادی ترک تدریجی قدرت از سوی رئیس‌جمهور نیز به گونه‌ای است که در طول ۹۰ روز دوره اولیه انتقالی و بعد از آن، از پیگیری قضایی صالح و خانواده او پیشگیری به عمل آید.
مطابق سند امضا شده در ریاض، صالح تا ماه فوریه آینده همچنان رئیس‌جمهور باقی خواهد ماند. هنوز روشن نیست که طی دوران ۹۰ روزه، صالح در ریاض باقی خواهد ماند و یا به صنعا باز خواهد گشت.
به علاوه به نظر نمی‌رسد که احمد علی، فرزند وی، در دوران انتقالی، مایل به ترک پست فرماندهی گارد ریاست جمهوری بشود. عموزاده‌های وی نیز ظاهراً همچنان پست‌های نظامی خود را تا تکمیل دوران انتقال حفظ خواهند کرد.
رئیس‌جمهور بعدی یمن، بنا بر مفاد سند تنظیم شده در ریاض، منصور هادی، معاون کنونی عبدالله صالح خواهد بود. در انتخابات ماه فوریه آینده، قرار است منصور هادی تنها نامزد مقام ریاست جمهوری شود و بدون رقیب در انتخابات شرکت کند.
کناره‌گیری اجباری
در نتیجه ادامه خونریزی‌های داخلی در یمن صبر جامعه جهانی در مقابل وعده‌شکنی‌های عبدالله صالح برای کناره‌گیری از قدرت طی ماه‌ها اخیر رو به اتمام نهاد. او پیشتر نیز سه بار وعده فراهم ساختن زمینه اصلاحات و ترک قدرت را داده بود.
سر انجام ماه پیش شورای امنیت به اتفاق آرا، قطعنامه شماره ۲۰۱۴ را از تصویب گذراند و به صالح ۳۰ روز مهلت داد تا با قبول شرایط سازمان همکاری‌های خلیج (فارس)، به انتقال قدرت تن در دهد.
همزمان با افزایش فشار‌های شورای امنیت، آمریکا و جامعه اروپا نیز آماده می‌شدند که در اقدامی مشابه با تحریم‌های یک جانبه وابستگان اداری و نظامی جمهوری اسلامی ایران، صالح و خانواده او را تحت تحریم قرار داده و دارایی‌های آن‌ها را ضبط کنند.
در صورت خودداری از قبول خواسته عربستان و ادامه اصرار در ادامه قدرت، صالح حمایت عربستان و دولت‌های عرب همسایه در خلیج فارس را نیز از دست می‌داد.
از این لحاظ، تغییر چهارمین رئیس دولت در جمع کشور‌های عربی در سال جاری، تحت فشار و در نتیجه صدور دستور از بالا و با هدف گذشتن آرام از مرحله انتقالی در آن کشور صورت گرفت.
عربستان مایل است با خاتمه دادن به نا‌آرامی‌ها در یمن، قابلیت‌های خود را برای پیشگیری از سرایت «بهار عربی» به سایر نقاط جنوبی خلیج فارس افزایش دهد.
نگرانی‌های آینده
به دلیل وعده‌شکنی‌های فراوان علی عبدالله صالح در گذشته، مخالفان او ضمن نارضایتی از نحوه انتقال قدرت، به اجرای وعده‌های تنظیم شده در سند ریاض اطمینان چندان ندارند.
تعدادی از فرماندهان نظامی یمن طی ماه‌ها گذشته از صف حامیان صالح جدا شده و به قبیله‌های مخالفان پیوسته‌اند. از جمله ژنرال علی محسن و برادران احمر، که در رقابت با نیرو‌های احمد علی صالح، فرزند عبدالله صالح، کنترل نظامی شمال و غرب صنعا، پایتخت یمن را در دست گرفته‌اند.
ژنرال علی محسن چند ماه پیش لشکر زرهی یمن را به دونیمه تقسیم کرد و همراه واحد‌های تحت فرماندهی خود به مخالفان پیوست.
گذشته از جدایی و رقابت در صفوف نظامیان، خواسته‌های جدایی طلبان جنوب و شورشیان شمال نیز در انتقال قدرت از خانواده صالح، می‌باید مورد توجه قرار گیرد.
مخالفت جدی‌تر با «تغییر از بالا» در یمن که نقشه راه آن روز چهارشنبه در ریاض امضا شد، از سوی جوانانی دیده خواهد شد که از ماه ژانویه تاکنون، تظاهرات گسترده خیابانی علیه حکومت صالح را در خیابان‌های صنعا ترتیب داده‌اند.
تغییرات احتمالی آینده در صنعا، که بی‌شباهت به نحوه تغییرات سیاسی گذشته در تونس، مصر و لیبی است، با ابتکار عربستان و به منظور آرام ساختن بخش جنوبی خلیج فارس صورت می‌گیرد.
نحوه انجام تغییرات سیاسی در یمن، پیشتر از حمایت آمریکا برخوردار شده، و بعد از اعلام مفاد سند ریاض نیز رئیس‌جمهور آمریکا رضایت خود را در این مورد ابراز کرد.
نحوه تغییرات سیاسی مورد توافق قرار گرفته برای انتقال قدرت در یمن، بیشتر شبیه تزئین باغچه با گل‌های کاغذی است، تا روئیدن گل‌های طبیعی در فصل بهار. بهار عربی در یمن ظاهراً تا مدتی به صورت تزئینی و مصنوعی شکل خواهد گرفت، به این امید که در ماه فوریه و انجام اولین دور انتخابات، نخستین جوانه‌های بهار عربی در آن کشور دیده شوند.

فراخوان تظاهرات

2011-11-24T08:58:00.000-08:00

شـيران چو بِخُسبند ، کفتاران به رقص در آيند و کرکســان به وجد
هم ميهنان گرامی
در اين بُرهه ی حساس از تاريخ ایران زمین، ما ايرانیان در هر کجای اين دنيا که باشيم موظف به بيداری و حضور در صحنه هستيم. جوانان و دانشجويان در داخل ميهن تا آنجا که توانستند حماسه آفريدند و در مقاطع حساس، در صحنه ی مبارزات آزادیخواهانه حاضر بوده اند و فریاد عدالت طلبی آنان در مقابل فساد روزافزون رژیم جمهوری اسلامی، همچنان در کوچه ها و خيابان ها شنیده می شود.
ما، یکایک هموطنان عزیز را در اقصی نقاط جهان فرا می خوانیم تا در یک حرکت هماهنگ و منسجم در تظاهرات اعتراضی نسبت به ادامه ی رفتار غیر انسانی رژیم جمهوری اسلامی در داخل کشور و سیاستهای نادرست در عرصه ی بین المللی، که کشورمان ایران را در آستانه ی جنگ قرار داده است، در روز 16 آذر ماه 1390 برابر با 7 دسامبر 2011، به مناسبت روز دانشجو و سالگرد سرکوب خونین اعتراضات مردمی در روز عاشورای 88، در مقابل سفارتخانه های جمهوری اسلامی در سراسر دنیا شرکت کنند تا يکصدا و همبسته، به جمهوری اسلامی و به جنگ « نَه » بگوييم و مصمم تر از ديروز دست در دست هم دهیم تا امروزمان را از تباهی بيشتر برهانيم و فردايی بهتر را به فرزندان خود واگذاريم.
برای اعلام همراهی خود و ديدن کنشگرايان و فعالان سياسی - اجتماعی جامعه ايرانی که به اين فراخوان پاسخ مثبت داده اند و يا خود برای اين روز فراخوانی ارائه نموده اند به صفحه فيس بوک و به وبلاگ 16 آذر مراجعه کنيد . پيامهای خود را نيز به آدرس ايمايل بفرستيد :
http://www.facebook.co/16azar
www.16Azar.Tk
a16azar@gmail.com

نوشتار از حمید حمیدی

2011-11-24T08:50:00.000-08:00

فریاد در آنسوی دیوار سکوت؛ مستندی از حمید حمیدی به مناسبت 25 نوامبر
تغییر برای برابری: ریشه خشونت علیه زنان کجاست و چرا زنان اولین قربانیان انواع خشونتها هستند؟ حمید حمیدی در مستند« فریاد در آنسوی دیوار سکوت» که به مناسبت 25 نوامبر ساخته شده است،نگاهی دارد به خشونت هایی(کمیت خشونت ملاک ومعیار نبوده است)که زنان در سراسر جهان با آن روبرو هستند.
هر روزه آمارهای زیادی در ارتباط با خشونت بر زنان منتشر می شود. این آمارها برغم گستردگی، کمتر توانسته اند ابعاد خشونت بر زنان را مورد توجه قرار دهند. خشونت علیه زنان پدیده ای جهانی است که در سکوت پیشروی می‌کند. زنان با این زشت‌ترین نماد تبعیض و نابرابری در حقوق و در زندگی روزمره خود در سرتاسر جهان روبه‌رو هستند.خشونت علیه زنان هر گونه عمل خشن مبتنی بر جنسیت است که موجب آزار یا صدمه جسمی، جنسی یا روانی می شود.
بی‌تردید عوامل اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی بر انواع خشونت‌‌ عاملی تاثیر گذار و تعین کننده است. نگاه یک فرهنگ به خانواده، زن و مناسبات فی مابین انسانها، بر افرادی که در آن جامعه زندگی می‌کنند تأثیرگذار است. ساختار اجتماعی یک جامعه، قوانین حاکم بر آن، وضعیت اقتصادی و عقاید و باورهای عمومی مردم، از اموری‌ می باشند که در سطح کلان می‌تواند به تبیین و نهادینه شدن خشونت منجر شود.
زنان قربانی خشونت در مستند ساخته شده توسط حمید حمیدی تاکید دارند: زنان با طیف وسیعی از خشونت مواجه هستند. این خشونتها توسط کسانی اعمال می شود که بر زنان کنترل دارند. وظیفه محافظت از زنان در مقابل اعمال خشونت و پیشگیری از خشونت علیه زنان بر عهده حکومت ها است.
در این مستند تلاش شده تا نشان داده شود: خشونت همچون دیواری زنان را در خود محبوس می سازد تا فریاد این قربانیان از آن سوی دیوارها به گوش نرسد. براستی چه کسانی زنان را در مقابل تمامی اشکال خشونت محافظت می کنند. شاید به همین دلیل است که باید دیوارهای سکوت را فرو ریخت و فریاد برآورد:خشونت بر زنان را خاتمه دهید.

سالگرد قتل جنایتکارانه فروهرها

2011-11-23T22:16:00.000-08:00

تدابیر شدید امنیتی برای ممانعت از برگزاری مراسم سالگرد فروهرها، فرج بال‌افکن - بی بی سی - پرستو فروهر می‌گوید که مقام‌های امنیتی ایران از برگزاری مراسم سالگرد قتل پدر و مادرش جلوگیری کرده‌اند.
خانم فروهر به بخش فارسی بی بی سی گفت که مأموران از حوالی ظهر امروز، اول آذر ۱۳۹۰، با مسدود کردن کوچه‌های اطراف منزل خانوادگی او در خیابان هدایت تهران، مانع از عبور و مرور مردم شده‌اند و به او نیز گفته‌اند که از خانه خارج نشود.
سیزده سال پیش در سی‌ام آبان ۱۳۷۷، داریوش فروهر و همسرش پروانه مجد اسکندری، دو فعال شناخته شده سیاسی و اجتماعی در منزل خود کشته شدند.
عد از آن بود که به فاصله دو هفته اجساد محمد مختاری و محمد جعفر پوینده، دو تن از اعضای کانون نویسندگان ایران نیز کشف شد.
این وقایع که با رعب و وحشت جامعه فرهنگی ایران روبرو شده بود به قتل‌های زنجیره‌ای معروف شد و سرانجام در دی ماه همان سال وزارت اطلاعات دولت محمد خاتمی، با صدور اطلاعیه‌ای اعلام کرد که "معدودی از همکاران مسئولیت ناشناس، کج اندیش و خودسر این وزارت"، مرتکب این قتل ها شده‌اند.
خانم فروهر می‌گوید: "از همان سال از برگزاری مراسم در خانه ای که محل قتلگاه پدر و مادرم است، جلوگیری کرده‌اند"، اما امسال به اعتقاد او "فشارهای امنیتی" بیشتر از سال‌های قبل است.
وی افزود که شنبه پیش برای بزرگداشت این مراسم از محل اقامت خود در آلمان به ایران بازگشته است، اما هنگام ورود در فرودگاه امام خمینی تهران احضاریه‌ای را به او ابلاغ کرده‌اند تا به وزارت اطلاعات مراجعه کند.
خانم فروهر گفت، با مراجعه به این وزارتخانه، مسئولان امنیتی به او گفته‌اند، اوضاع "حساس" است و به همین دلیل اجازه ندارد که مراسمی برای بزرگداشت والدینش برگزار کند.
این در حالی است که به گزارش جرس، سایت نزدیک به اصلاح طلبان ایران، تنی چند از همفکران سیاسی و اجتماعی داریوش فروهر نیز احضاریه‌های مشابهی را دریافت کرده‌اند.
از جمله این افراد خسرو سیف است که پس از قتل داریوش فروهر به دبیر کلی حزب ملت ایران منصوب شد.
پرستو فروهر با تائید این خبر به بخش فارسی بی بی سی گفت که در طول چند روز گذشته به تنی چند از همفکران پدر و مادرش گفته‌اند که "حتی روز قبل از سالگرد، حق ندارند به خانه فروهرها مراجعه کنند".
خانم فروهر می‌گوید که پیگیری‌های او برای رسیدگی به پرونده این جنایات تاکنون نتایج "مطلوبی" نداشته است و افشای قتل‌های سیاسی در ایران با "سد دستگاه قضایی جمهوری اسلامی" روبرو شده است.
وی افزود که هرچند مقام‌های قضایی ایران با برگزاری یک "دادگاه نمایشی"، این پرونده را مختومه اعلام کردند، اما او همچنان با پیگیری این پرونده "امید به دادخواهی" را در خود زنده نگه داشته است.

احضار پرستو فروهر و دو نفر از حزب ملت ایران به وزارت اطلاعات

2011-11-18T11:27:00.000-08:00

ابر گزارش فعالان حقوق بشر، پرستو فرهر و دو تن از اعضای حزب ملت به وزارت اطلاعات احضار شده‌اند. این احضار در آستانه‌ی سالگرد قتل داریوش و پروانه فروهر صورت گرفته است.
پرستو فروهر روز شنبه ۲۱ آبان پس از ورود به فرودگاه بین‌المللی تهران احضاریه‌ای را در فرودگاه دریافت کرد که باید ۲۸ آبان خود را به وزارت اطلاعات معرفی نماید.
هم چنین خسرو سیف دبیر و مهرداد سید عسگری از اعضای حزب ملت ایران هم به این وزارتخانه احضار شده‌اند.
پرستو فروهر و دوستداران داريوش و پروانه فروهر اعلام کرده‌اند در سیزدهمین سالگرد قتل این دو شخصیت سیاسی توسط ماموران وزارت اطلاعات مراسمی برگزار خواهند کرد.
این مراسم روز اول آذر ساعت ۴ و نیم بعدازظهر در «خيابان سعدی شمالی خيابان هدايت كوچه شهيد مرادزاده پلاك ٢٢» برگزار خواهد شد.
پرستو فروهر و دیگر نزدیکان فروهرها از دوستداران این شخصیت دعوت کرده‌اند با شركت خود در آئين بزرگداشت اين مبارزان راه آزادی، از خون به ناحق ريخته شده آنها پاسداری كنند.

فراخوان سفیران کشورهای عرب از دمشق؟

2011-11-18T09:15:00.000-08:00

رضا تقی زاده (تحلیلگر سیاسی)
تایید تصمیم روز ۱۲ نوامبر وزیران خارجه عضو اتحادیه عرب برای تعلیق عضویت سوریه در اتحادیه، طی اجلاس روز چهارشنبه نمایندگان ۲۲ کشور عرب در رباط، ضمن هموار ساختن مسیر طرح و تصویب قطعنامه‌ای در شورای امنیت علیه حکومت اسد، زمینه احضار سفرای کشورهای عرب از دمشق را فراهم خواهد ساخت.
با طرح اظهارات تند رجب طیب اردوغان نخست وزیر ترکیه علیه اسد، آنکارا ضمن خارج کردن خانواده اعضای سفارت خود از دمشق، کارکنان غیر حیاتی سفارت خانه خود در آن شهر را نیز باز گرداند.
افزایش فشار‌های سیاسی
دعوت عبدالله پادشاه اردن از اسد برای کناره گیری از قدرت و هم صدایی آشکار او در این زمینه با اردوغان، تنها نقطه شروع حرکت جمعی تازه‌ای است که انتظار می‌رود بعد از اجلاس رباط شکل منسجم تری گرفته، و طی آن دیگر رهبران کشور‌های عربی نیز خواستار تغییر حکومت کنونی در دمشق بشوند.
اگر چه تعیین زمان تقریبی سقوط نهایی حکومت اسد در دمشق همچنان در ابهام و موضوع حدس و گمان و ارزیابی‌های ناظران و دولتهای علاقمند است، درعین حال تصور نجات حکومت اسد از وضعیت کنونی و امکان ادامه آن، حتی در میان مدت نیز قابل تصور نیست.
گسترش جنگ داخلی
گسترش یافتن جنگ داخلی در سوریه و اجتناب ناپذیر شدن نوعی از مداخله نظامی خارجی در آن کشور، به دلیل بالارفتن تلفات غیر نظامیان (با مشارکت احتمالی ترکیه و حمایت اتحادیه عرب) یکی از الگوهای تغییر و بیش و کم مشابه الگویی است که پیش‌تر در لیبی تجربه شده است.
در طول ماه‌های اخیر تعداد زیادی از مخالفان اسد مسلح شده‌اند. این عوامل مسلح طی عملیات سازمان داده شده، گروه‌های امنیتی و سربازان اسد را هدف قرار می‌دهند.
راه کم هزینه‌تر تغییر سیاسی در سوریه شکل گرفتن یک کودتای نظامی توسط فرماندهان سنی است که در باطن با حکومت علوی‌ها و خانواده اسد در دمشق مخالف هستند.
راه دیگر تغییر در سوریه، پذیرفتن الگوی تونس، قبول خواسته‌های اتحادیه عرب و همسایگان، کناره گیری اسد از قدرت، و تن دادن به انتخابات سراسری در آن کشور است.
حکومت، آویخته به قدرت
حکومت اسد در ابتدای ماه جاری مسيحی در مورد خارج ساختن خود رو های نظامی و تانکها از شهر ها، خاتمه دادن به کشتار مخالفان، آزاد ساختن زندانيان سياسی، دادن آزادی حضور به گزارشگران عرب و غير عرب در سوريه و آغاز مذاکره با مخالفان، با اتحاديه عرب به توافق رسيده بود.
مفاد اين توافق، که حد اقل خواسته مخالفان حکومت اسد است، هرگز بموقع اجرا گذاشته نشد.
پس از برگزاری امروز اتاق مشترک ترکيه و اتحاديه عرب در رباط، همزمان با برگزاری اجلاس چهارم وزيران خارجه عرب در آن شهر، وضعيت سوريه در رابطه با اتحاديه عرب بمراتب دشوار تر از شرايطی بنظر ميرسد که در ماه ژوئن سال جاری، دولت قذافی در قبال اتحاديه آفريقا داشت.
رای تعليق عضويت سوريه در اتحاديه عرب در حالی از حمايت ۱۸ کشور عضو برخوردار شد که تنها لبنان و يمن با آن مخالفت نمودند و عراق به آن رای ممتنع داد.
حاميان حکومت اسد خارج از جمع کشور های عربی، از اين حدود نيز فقير تر است. ايستادگی نيم بند روسيه و چين در مقابل اعمال فشار های سياسی و اقتصادی عليه حکومت اسد، بيشتر بر اساس جمع بندی های کلی دو کشور در عرصه بين المللی است تا علاقمندی خاص آنها به حفظ بشار اسد و دولت او.
گذشته از حزب الله لبنان و حماس، حکومت اسد تنها از حمايت رهبران جمهوری اسلامی برخوردار است. ايستادگی جمهوری اسلامی در کنار حکومت اسد نيز بيشتر ناشی از اين جمع بندی است که قرار گرفتن تهران در صف نوبت تغيير را با تاخير روبرو سازد.

بیانیه جبهه ملی ایران - تهران

2011-11-16T14:11:00.000-08:00

به نام خداوند جان و خرد

نظر به اينكه مقاله مفصل تحليلي، اقتصادي و اجتماعي زير عنوان:« ملت بزرگ و پر افتخار ايران را بيش از اين تحقير نكنيد» شتابزده، پيش از تاييد نهايي شوراي مركزي منتشر گرديده است؛ بنابراين از اعتبار كافي برخوردار نيست.
تهران- روابط عمومي جبهه ملي ايران
10/ 8/ 1390

متن تهيه شده مورد تاييد است.
امضاء:
دكتر هرميداس باوند
دكتر علي رشيدي
اديب برومند

راه گریز از مخمصه نابودی ایران توسط جمهوری اسلامی

2011-11-10T21:44:00.000-08:00

راهِ گریز از مخمصه نابودی ایران توسط جمهوری اسلامی و هم پیمان داخلی و بین المللی اش اجماع همهء اندیش ورزانِ خردگرا در نهادی سیاسی دمکراتیک است که با هدف ساختن ایرانی مدرن و آزاد برای همهء شهروندان اش با یکدیگر هم پیمان شوند.
کوروش اعتمادی
12 نوامبر 2011
koroush_ etemadi@hotmail.com
شکی نیست جمهوری اسلامی از همان آغازِ تولّد غیر ضروریش از اعماقِ چاهِ سیاهِ گمراهی، رژیمی فاقد هویت و شاخص های سیاسی همهء نظامهای سیاسی موجود در جهان بود. پدیده ای ناشناخته و تداخلی از جمهوریت ( نماد سیاسی از دوران مدرنیت) و اسلامیتِ کهنه و زوال یافته که هرگز با یکدیگر سنخیتی نداشته اند. ولی برای ماندگار شدن این پدیده جعلی، تحمیلی و نامتناسب با نیازهای امروز بشریت میبایست به راهکارهای متشبثانه ای متوسل شد؛ جنگ و آشوب آفرینی درجهان و بدین بهانه سرکوب لجام گسیخته مردم در داخل کشور. این در واقع همان فرمول ماندگار شدنِ رژیم بود که از سوی بنیانگذارش، آیت الله خمینی، به ودیعه پس از او به جانشینانش سپرده شد. حال پس از 32 سال سیه روزی با جمهوری اسلامی، ملایان کشور را در آستانه بحرانی مرگبار قرار داده اند که نیز امروز بسیار دشوار است در باره آینده سیاسی و موجودیت این کشور کهنسال با قاطعیت سخن گفت. آینده ای نامعلوم که حال پیرامون بود و نبود کشور در اتاق های فکر غیر ایرانی عده ای به مجادله نشسته اند.
یقینا ً کشوری که توسط مشتی جاهلِ بی اخلاق و فاقد شعورسیاسی و از سویی خارج از حیطه قدرت اپوزیسیونی مبهوت اداره شود، میبایست سرنوشت و موجودیت اش در اجلاس های غیرخودی به شُور گذاشته شود. با این حساب نمی بایست در این روزهای سخت و سرنوشت ساز که آینده ایران در چهاردیواریهای دربسته سران و سیاستمداران دول بیگانه به بحث گذاشته شده است، تنها نوک همهء اتهامات و نابسامانیها را بسوی سران حکومت اسلامی متوّجه ساخت. قدری بخود آئیم، از خود پرسش کنیم اگر موجودیت ایران بواسطه حکومتگرانی نالایق در داخل به بازی گرفته شده است، ما که خود را از خیل گسترده کنشگران و مدعیان دلسوز مردم و میهن میدانیم، برای نجات کشور چه تدبیری اندیشیده ایم؟ آیا گمان میبرید با حَک کردن چند امضاء در پای ًمحکومنامه ً ای بی حاصل و مبهم از سوی جمعی اضداد، راه نجات ایران هموار شد؟ و یا بواقع این نهایتِ آن ًابتکارً ی است که بدان دلخوش میباشیم و خشنود هستیم در این لحظات خطیر به وظیفه تاریخی خود بعنوان جامعه سیاسی ایران عمل کرده ایم؟ یا اینکه می اندیشیم با جمع آوری چند امضاء در انتهای برگ نوشته ای بعنوان سند حضور در عرصه سیاسی، مسیر دست یازیدن به مقام و منزلت در حکومت آینده را برای خود هموار کرده ایم؟
در طول همهء این سالهای سیاه و تباهی، عواملی چه در بین جامعه سیاسی ایرانی و چه در بین محافل سیاسی غیرایرانی، همسو و هم پیمان با سران حکومت جمهوری اسلامی، آگاهانه و گاه جاهلانه، مسبب این وضعیت بحرانی میباشند. از یک سو در شعله ور ساختن آتشِ جنگ افروزی رژیم دخالتی مؤثر داشته اند و از سویی راه همبستگی در بین مردم و جامعه سیاسی متعهد را با موانع جدی مسدود کرده اند تا بساط ظلمِ رژیم هرچه سریعتربرچیده نشود. امروز دیگر به آشکار میبینیم در عرصه بین المللی محافلی سیاسی وجود دارند که همنوا و هماهنگ با سران حکومت اسلامی تلاش میورزند شرایطی را در منطقه و در داخل کشور بوجود آورند که پیامد آن برافروختن آتش جنگی ویرانگر است که یقینا ً منطقه و ایران را به کام نابودی خواهند کشید. این عوامل که بخشا ً در عرصه سیاست بین المللی دارای نفوذ گسترده میباشند، بنا ندارند زنان ومردان راستین این سرزمین در اجماعی گسترده برای نجات ایران با یکدیگر هم پیمان شوند. بی شک در طی این 32 سال اگر همهء کنشگران راستین راه آزادی، باورمند به دمکراسی و حقوق برابر همهء انسانها، فارغ از همهء اندیشه های سیاسی متفاوت، در نهادی فراگیر در پیوند با مردم، بنیان این نظام جهل و زور را درهم میریختند، دیگر کشور امروز در آستانه بود و نبود خود در تکاپو نمی بود.
نمی بایست تردید کرد وجود یک نهاد اپوزیسیونال مترقی و آزادسرشت، میتوانست تمام معادله های سیاسی در داخل کشور و منطقه را دگرگون سازد. اگر یک نهاد اپوزیسیونال دمکراتیک و دمکراسیخواه میتوانست با پشتوانه مردمی و ارتباط مستحکم با مردم در داخل کشور، تحولات سیاسی در داخل کشور را بسود مردم راهبری کند و به ثمر برساند، امروز دیگر در این شرایط بغرنج فعلی بسر نمیبردیم که دیگرانی خارج از اراده و خواست ما برای سرنوشت کشورمان در آینده تصمیم بگیرند. و از همه تأسف آورتر اینکه میشنویم در این وادی یأس و سرخوردگی در نبود اجماعی منسجم از یک نهاد اپوزیسیونال دمکراسیخواه در تقابل با دیو سرکش جمهوری اسلامی، مردم همهء امید خود برای رهایی را به اقدامات سیاسی و یا حتی نظامی دیگر دول خارجی بسته اند. شرایطی اسفبار که یقینا ً وجود چنین فضای سرخوردگی در بین مردم از یک سو متوّجه آن بخش از ً اپوزیسیونی ً است که مدت 32 سال است هریک در گوشه ای از این جهان در پراکندگی محض مدعی تغییر میباشند. خلاء نبود یک آلترناتیو اپوزیسیونال منسجم و دمکراتیک نه تنها به ماندگار شدن رژیم اسلامی کمک کرده است، بلکه راه گشای محافلِ سیاسی در عرصه جهانی شد که بنشینند و برای سرنوشت آینده ایران تصمیم بگیرند، آنهم با دامن زدن به جنگی ویرانگر در منطقه. حال فرقی نخواهد کرد این تصمیم منجر به یک حمله برق آسای نظامی به تأسیسات نظامی رژیم شود و یا تشدید تحریم ها علیه بنیادهای مالی و اقتصادی و نظامی رژیم. بی شک هر دوی این راهکارها برای مهار خودسریهای جمهوری اسلامی است که در راستای تولید بمب اتم تلاش میورزد و در اندیشه آفریدن فاجعه برای جهانیان است.
آنچه که هنوز راهِ گریز از مخمصه نابودی ایران توسط جمهوری اسلامی و هم پیمان داخلی و بین المللی اش محسوب میشود، اجماع همهء اندیش ورزانِ خردگرا در نهادی سیاسی دمکراتیک است که با هدف ساختن ایرانی مدرن و آزاد برای همهء شهروندان اش با یکدیگر هم پیمان شوند.
استهکلم 10 نوامبر 2011